Το Τεχνικό Πρόγραµµα του 2026 που παρουσιάστηκε στο ∆ηµοτικό Συµβούλιο θα έπρεπε να αποτελεί τον βασικό αναπτυξιακό χάρτη για την επόµενη χρονιά.
Ένα σχέδιο µε προτεραιότητες, κατεύθυνση και προοπτική για τον τόπο.
Η πραγµατικότητα, όµως, είναι διαφορετική.
Το 2026 δεν αποτελεί απλώς µια συνέχεια του προηγούµενου έτους.
Αποτελεί µια σαφή υποχώρηση – τόσο σε επίπεδο πόρων όσο και, κυρίως, σε επίπεδο σχεδιασµού.
Μια σύγκριση που λέει την αλήθεια
Η σύγκριση µε το 2025 είναι αποκαλυπτική. Το προηγούµενο έτος εµφάνιζε αυξηµένα µεγέθη, κυρίως λόγω της εξέλιξης του έργου του βιολογικού καθαρισµού στη Γεωργιούπολη.
Σήµερα, µε την ολοκλήρωση αυτής της παρέµβασης, η εικόνα αλλάζει:
το συνολικό ύψος του προγράµµατος µειώνεται αισθητά
τα νέα έργα περιορίζονται περίπου στις 238.000 ευρώ
∆εν πρόκειται για µια απλή λογιστική µεταβολή. Πρόκειται για σαφή µείωση της αναπτυξιακής δυναµικής.
Ένα πρόγραµµα χωρίς νέα δυναµική
Αν αφαιρεθούν τα συνεχιζόµενα έργα και οι υποχρεώσεις προηγούµενων ετών, γίνεται σαφές ότι το 2026 δεν φέρνει τίποτα νέο.
∆εν υπάρχουν µεγάλες παρεµβάσεις. ∆εν υπάρχουν εµβληµατικά έργα.
∆εν υπάρχει καµία ένδειξη µετάβασης σε µια νέα φάση ανάπτυξης.
Το πρόγραµµα περιορίζεται σε συντηρήσεις, επισκευές και µικρές παρεµβάσεις καθηµερινότητας.
Αναγκαίες – αλλά όχι επαρκείς για έναν ∆ήµο µε τις δυνατότητες του Αποκόρωνα.
Το βασικό πρόβληµα: απουσία στρατηγικής
Το ζήτηµα δεν είναι µόνο οι λιγότεροι πόροι. Είναι ότι δεν υπάρχει σχέδιο.
Το συγκεκριµένο Τεχνικό Πρόγραµµα δεν απαντά:
ποιες είναι οι βασικές προτεραιότητες
ποια έργα αλλάζουν ουσιαστικά την καθηµερινότητα
πώς αξιοποιούνται χρηµατοδοτικά εργαλεία
Αντί για στρατηγική, βλέπουµε µια αποσπασµατική καταγραφή έργων, χωρίς σύνδεση και χωρίς στόχο.
Χωρίς τις τοπικές κοινωνίες
Ακόµη πιο ανησυχητικό είναι το πώς διαµορφώθηκε το πρόγραµµα. Ζητήθηκαν προτάσεις από τους προέδρους των κοινοτήτων – αλλά δεν αποτυπώνονται.
Αυτό δείχνει:
περιορισµένη διαβούλευση
απόσταση από τις πραγµατικές ανάγκες
Σε µια περίοδο που η συµµετοχή των πολιτών θα έπρεπε να είναι βασικό εργαλείο σχεδιασµού.
Ένας ∆ήµος µε δυνατότητες – χωρίς κατεύθυνση
Ο Αποκόρωνας έχει:
φυσικό πλούτο
ισχυρή τουριστική δυναµική
ενεργές τοπικές κοινωνίες
Θα µπορούσε να έχει ένα ξεκάθαρο αναπτυξιακό σχέδιο. ∆εν το έχει όµως.
Και το ερώτηµα παραµένει:
Θα συνεχίσουµε χωρίς κατεύθυνση ή θα αποφασίσουµε να σχεδιάσουµε το µέλλον;
Συµπέρασµα: Το 2026 ως χαµένη ευκαιρία
Το 2026 θα µπορούσε να είναι χρονιά µετάβασης. Να ξεκινήσουν νέα έργα. Να µπουν βάσεις για το µέλλον. Αντί γι’ αυτό, διαµορφώνεται ως χρονιά στασιµότητας.
Ο Αποκόρωνας χρειάζεται:
Σχέδιο
Προτεραιότητες
Ώριµες µελέτες
Συµµετοχή της κοινωνίας
Χρειάζεται, πάνω απ’ όλα, κατεύθυνση.
Γιατί το µέλλον ενός τόπου δεν είναι αποτέλεσµα διαχείρισης. Είναι αποτέλεσµα επιλογής και σχεδιασµού.
*Ο Χάρης Παπαδάκης είναι Καθηγητής Φυσικής ΓΕΛ Βάµου,
∆ιδάκτωρ Πολυτεχνείου Κρήτης
