Τρίτη, 26 Ιανουαρίου, 2021

Αποχαιρετισμός μιας εποχής

Οι τελευταίες εξελίξεις λόγω της πανδημίας, επέφεραν μια σειρά νέων πραγμάτων προκειμένου να λειτουργήσει η ανθρωπότητα. Η αλήθεια είναι ότι οι συγκεκριμένες αλλαγές ήταν από όλους μας αναμενόμενες σε μια μελλοντικά κοντινή στιγμή, αλλά η πανδημία τις επέβαλλε νωρίτερα.

Είχαμε ίσως συνηθίσει να βλέπουμε δημόσιες υπηρεσίες, σχολεία, δρόμους, παντελώς έρημα κατά την περίοδο θερινών διακοπών, αλλά ποτέ μήνα Νοέμβριο Δεκέμβριο που υπήρχε οργασμός εργασιών και σπουδών. Μας βρήκε λίγο ανέτοιμους η αλλαγή αυτή, η οποία θα διαρκέσει και ο ιός πιά σηματοδοτεί τον αποχαιρετισμό μιας εποχής και την είσοδο σε μια νέα.

ΜΕΣΑΙΩΝΑΣ ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ ΑΝΑΠΤΥΞΗ Και τώρα… ΨΗΦΙΑΚΗ ΕΠΟΧΗ

Πόσο ξεθωριασμένη, μακρινή και ξεχασμένη φαίνεται πια η λέξη ΑΝΑΠΤΥΞΗ στις μέρες μας, όταν λίγους μήνες πριν ήταν χαραμάδα ελπίδας. Μακρινή σαν τις λέξεις Μεσαίωνας, Αναγέννηση και Βιομηχανική εποχή, παρά το γεγονός ότι έχει παραμείνει ακόμα στις ατζέντες μερικών πολιτικών, που προσπαθούν μάταια να πείσουν με την λέξη αυτή. Ανάπτυξη στον καναπέ, στο γραφείο του σπιτιού, ή στο κρεβάτι, πώς σας φαίνεται?

Τα παιδιά μας, οι νέοι μας, πήραν την σκυτάλη που τους παραδώσαμε και σαν άλλοι μονάρχες στην μοναξιά τους, αναζητούν, εκπαιδεύονται, διασκεδάζουν, εμπορεύονται και αγοράζουν ψηφιακά. Ερωτεύονται, φλερτάρουν, συναλλάσσονται οικονομικά, και παίζουν ψηφιακά. Δεν ονειρεύονται δεν σχεδιάζουν και δεν ελπίζουν πια, διότι τι ελπίδα να έχεις μέσα σε τέσσερις τοίχους, χωρίς να ζεις στην κοινωνία, να βλέπεις τον ανοιχτό ορίζοντα και να αισθάνεσαι σε όλο σου το είναι ότι έχεις την ζωή μπροστά σου.

Οι υπολογιστές αδιαμφισβήτητο μέγα δημιούργημα του ανθρώπου και όπως όλα του τα δημιουργήματα δυστυχώς ανεξέλεγκτα, φτάνουν στο μέλλον να τον εξουσιάζουν αντί να τον υπηρετούν! Και να φανταστείτε ότι ακόμα είμαστε στην αρχή της ρομποτικής εποχής που έχει καταργήσει ακόμα και τον τίμιο ιδρώτα του εργάτη. Φτιάξαμε δρόμους και αυτοκίνητα υψηλών ταχυτήτων για να μειωθούν οι αποστάσεις και οι άνθρωποι μεταξύ μας είμαστε πιο απομακρυσμένοι από ποτέ. Φτιάξαμε τηλεπικοινωνίες από άκρον σε άκρον του πλανήτη και η επικοινωνία μεταξύ μας είναι φτωχότερη από ποτέ. Προόδευσε και αναβαθμίστηκε η ιατρική επιστήμη, αλλά η καλή περίθαλψη εξαγοράζεται.

Αποτέλεσμα όλων, να μην μπορούμε να χαρούμε όσα αποκτήσαμε. Γι αυτό, γεμίζουμε τους τέσσερις τοίχους μας με εκατοντάδες καταναλωτικά αγαθά, αλλά οι ψυχές μας μένουν άδειες. Εκτός κάποιων τυχερών συνανθρώπων μας, που προτιμούν την κοινωνία της ερήμου, από την ερημία των πόλεων. ΣΥΓΓΝΩΜΗ.

Σημ.: Θα ήθελα σε ένα επόμενο φύλλο να αναφερθούμε σε αυτά που χάσαμε και έμειναν πίσω, εισερχόμενοι στη νέα αυτή εποχή.

Αφήστε ένα σχόλιο

Please enter your comment!
Please enter your name here

Ειδήσεις

Σχόλια

Συνεργασίες

Διαδρομές

Podcasts

Επιστολές

Χρήσιμα

Μόνιμες στήλες