Συσκευές που βλέπουµε µόνο σε ταινίες ή παλιές εφηµερίδες και περιοδικά, άλλες τοίχου, θαλάµου, φορητές, µε τηλεφωνητή… ένα µικρό θησαυρό επικοινωνίας, από περισσότερα από 60 διαφορετικά τηλέφωνα όλων των εποχών διαθέτει στη συλλογή του ο Γιάννης Μαραγκάκης.
Ο για χρόνια διοικητής των πυροσβεστικών υπηρεσιών του Νοµού είναι γνωστός συλλέκτης διάφορων ειδών. Ξεχωριστή θέση στη συλλογή του έχουν τα τηλέφωνα που αγόρασε από παλιατζίδικα, βρήκε σε αποθήκες ή σε παλιά σπίτια, εντόπισε στο διαδίκτυο.
«∆εν υπάρχει τίποτα που να µην είναι λειτουργικό » µας λέει καθώς µας δείχνει ένα τηλέφωνο του 1912, από αυτά µε το χωνί που το προσαρµόζεις στο αυτί σου για να ακούσεις, ενώ µιλάς σε µια υποδοχή που βρίσκεται πάνω στην κύρια συσκευή!
Μας παρουσιάζει ένα ακόµα, που είναι εντοιχισµένο στον τοίχο. «Αυτό είναι της δεκαετίας του ΄20. Προσαρµοσµένο στον τοίχο, και το χωνί µε το καλώδιο, το τραβάς στο αυτί σου για να ακούσεις. Αυτό πάλι είναι της εποχής του Β’ Παγκοσµίου πολέµου, λειτουργεί µε µανιβέλα, είχε µπαταρία και για να συνδεθείς µε το κέντρο έπρεπε να γυρίσεις το µανιατό» αναφέρει και στη συνέχεια µας δείχνει ένα ακόµα, µεταλλικό αυτή τη φορά, τηλέφωνο του 1938. «Είναι της Siemens, που στη συνέχεια έβγαλε και επιτοίχεια µεταλλικά! Μετά πάµε στη δεκαετία του 60΄ που άρχισαν να βγάζουν και σε άλλα χρώµατα πέρα από το µαύρο, σε πράσινα, λευκά» εξηγεί ο συλλέκτης.
Ένα λευκό τηλέφωνο µοντέλο ΙΤΤ ,της Siemens και αυτό, µας είναι πολύ οικείο ως εικόνα. «Είναι ελληνικής κατασκευής, το έφτιαχνε δηλαδή η εταιρεία στη χώρα µας. Ήταν η πιο κοινή κατασκευή τη δεκαετία του ΄70 και του ΄80. Μετά προχώρησαν στα “πλακέ” τηλέφωνα και άλλες εταιρείες όπως Ericsson, έφεραν τηλέφωνα µε εγγραφή, τηλεφωνητές δηλαδή. Και αυτό είναι είναι το πρώτο ασύρµατο τύπου Philips» δηλώνει ο κ. Μαραγκάκης .
Ένα τηλέφωνο έχει πάνω την…κλασική κλειδαριά. Είναι αυτό που είχαν τα περίπτερα για να καλέσεις δίνοντας ένα αντίτιµο αλλά είχαν συνήθως κλειδωµένο το “µηδέν” ώστε να µην µπορείς να καλέσεις το εξωτερικό και να χρεώσεις µε “τρελούς” λογαριασµούς τον περιπτερά.
«Ακόµα και αν το αγοράσω και δεν λειτουργεί, θα καθίσω, θα το παλέψω θα το επισκευάσω, δεν θα το αφήσω έτσι» σηµειώνει και µας δείχνει το εργαστήριο του σε ένα πάγκο µε όλα τα αναγκαία εξαρτήµατα.
Και στη συλλογή του δεν έχει µόνο τηλέφωνα αλλά και διάφορα λουκέτα, δηµοσιογραφικά κασετόφωνα, ραδιοκασετόφωνα αυτοκινήτων, αξεσουάρ όλων των ειδών.
«Θα ήθελα κάποια στιγµή να ενδιαφερθεί κάποιος φορέας και να πάρει το υλικό αυτό και άλλο ακόµα που έχουν άλλοι συλλέκτες και να το εκθέτει µόνιµα. Κατά καιρούς έχουµε πάρει πολλές υποσχέσεις αλλά δίχως αντίκρισµα» καταλήγει ο συλλέκτης.
Ίσως η δηµιουργία του µουσείου τεχνολογίας που θέλει να φτιάξει το Πολυτεχνείο Κρήτης στο χώρο της “Γαλλικής Σχολής” να αποτελέσει µια καλή ευκαιρία ώστε αυτό το σηµαντικό υλικό να µην χαθεί!
Προπολεµικά ψυγεία πάγου!
Ιδιαίτερο κοµµάτι των συλλογών του κ. Μαραγκάκης τα τρία ψυγεία πάγου. Της εποχής πριν και µετά το πόλεµο, ήταν από αυτά που έβαζες µέσα πάγο και έτσι διατηρούνταν τα τρόφιµα ειδικά στα χωριά που δεν υπήρχε ηλεκτρισµός. Μας δείχνει τρία από αυτά σε άψογη κατάσταση πραγµατικά. «Αυτό είναι µάρκας Άρκτος”. Εδώ έβαζαν τον πάγο και από τα στραγγίσµατα του µάζευαν το νερό που µπορούσες να το πάρεις από το βρυσάκι που ήταν προσαρµοσµένο πάνω στο ψυγείο. Αυτά τα ψυγεία είχαν άριστη ψύξη, γιατί ήταν έτσι µεµονωµένα ώστε να κρατούν το κρύο του πάγου και να διατηρούν έτσι τα τρόφιµα» δηλώνει ο συνοµιλητής µας.
