Πριν εικοσιδύο χρόνια, κυκλοφορεί στην Ιταλία το «Αµόρε Μίο» της Σίλβια Τζίκε, «στο οποίο η ιταλίδα καλλιτέχνης συστήνει την ηρωίδα της Λουκρητία, το άλτερ έγκο της, το οποίο καθόρισε την καριέρα της, αφού µέσω της Λουκρητίας η Τζίκε µιλάει για όσα θέλει χωρίς φραγµούς». Τον Φεβρουάριο του 2026 η εκδοτική DocMZ Publishing µεταφράζει στα ελληνικά το κόµικς και το κυκλοφορεί για πρώτη φορά στην Ελλάδα.
Η Σίλβια Τζίκε γεννήθηκε στην Ιταλία και σπούδασε στη Σχολή Καλών Τεχνών. Αποτελεί ένα από τα σπουδαία ονόµατα της ιταλικής σχολής κόµικς µε ήρωες του Ντίσνεϋ. Πολύ γνωστές της ιστορίες είναι: «Παπιοµυστήριο» (1996), «Φθόνος και Απληστία» (1997), «Ο Μεγάλος Σπλας» (1999). Έχει συνεργαστεί µε θρυλικά ιταλικά περιοδικά, ενώ τα κόµικς της έχουν άµετρητες εκδόσεις και χαίρουν µεγάλης αποδοχής, καθιστώντας την µία από τις σηµαντικότερες εκπροσώπους των ιταλικών κόµικς. Πρόσφατα, η DocMZ Publishing κυκλοφόρησε δύο κόµικς της στα ελληνικά το «Όλυµπος Α.Ε» και το «Όλυµπος Α.Ε.- Χοντρό Κυνήγι».
Η Τζίκε σε εισαγωγικό κείµενο του κόµικς αναφέρει την ανάγκη της να επινοήσει µια ηρωίδα η οποία «θα περιέγραφε αυτό το “στένεµα” των ιδανικών και της ζωής, που θα µιλούσε για τον έρωτα, ο οποίος όµως καταλήγει να είναι µια σειρά από µικρούς εκβιασµούς, ακόµα κι αν συνεχίζουµε να αυταπατόµαστε και να τον αποκαλούµε έρωτα. Συχνά το σ΄ αγαπώ… σηµαίνει αγάπα µε! Υπάρχει ένα είδος υποχρέωσης που επιβάλεις στον άλλο, δεν υπάρχει τίποτα το αλτρουιστικό µέσα σε αυτό το συναίσθηµα. ∆εν είναι πια ο έρωτας όπως τον φαντάζεται κανείς, όταν ακόµα δεν τον έχει ζήσει πραγµατικά».
Η Λουκρητία είναι µία γυναίκα στα τριάντα και κάτι η οποία όσο αναζητά άλλο τόσο φοβάται και αποφεύγει τον έρωτα. Μέσα από µικρές ιστορίες, τη βλέπουµε να προσπαθεί να αγαπήσει και να αγαπηθεί, άλλοτε ως θύτης άλλοτε ως θύµα. Η Τζίκε καταφέρνει, όπως σηµειώνει η Λένα Τζιογκίδου στον πρόλογο του κόµικς «να θίγει µε ανάλαφρο τρόπο βαριά, διαχρονικά ζητήµατα σχέσεων που µας αφορούν όλους, ανεξαρτήτως φύλου. ∆ηµιουργεί πετυχηµένους και ενοχλητικά ειλικρινείς διαλόγους, χωρίς να πέφτει σε κοινοτοπίες. Κι αυτό κάνει το “Αµόρε Μίο” εντυπωσιακά επίκαιρο, παρόλο που έχουν περάσει πάνω από 20 χρόνια από την πρώτη του κυκλοφορία στην Ιταλία». Έτσι, η Λουκρητία µέσα από κωµικές και αυτοσαρκαστικές καθηµερινές καταστάσεις αποδοµεί τον έρωτα, σατιρίζει κοινωνικές συµβάσεις γύρω από τις ερωτικές σχέσεις, διακωµωδεί τον τρόπο που οι άνθρωποι αντιλαµβάνονται τον έρωτα… αλλά, ταυτόχρονα, φωτίζει τη δυσκολία του, τη µοναξιά του και καµιά φορά τον πόνο που τον συνοδεύουν.
Όπως επισηµαίνει, επίσης, η Λένα Τζιογκίδου: «άλλος ένας πολύ βασικός λόγος που το “Αµόρε Μίο” µας µιλάει ακόµα µε τέτοια αµεσότητα είναι το εξαιρετικό ευρηµατικό σχέδιο της Τζίκε, που ξεπερνά τα γλωσσικά όρια. Η απλότητά του, σε συνδυασµό µε τα ευφάνταστα γκαγκ (κωµικές πράξεις που προκαλούν άµεσο γέλιο) και τα πολύ εκφραστικά πρόσωπα αποτελούν τον ιδανικό συνδυασµό για ένα τέτοιου είδους κόµικς».
H Sivlia Ziche, τον Σεπτέµβρη του 2025, είχε επισκεφθεί τα Χανιά, µε αφορµή το 9o Chaniartoon – International Comic & Animation Festival. Στο πλαίσιο του φεστιβάλ, παρουσιάστηκε το έργο της απο τον εκδότη της Doc MZ Publishing, Γιάννη Ιατρού. Έγινε σχετική αναφορά στις ελληνικές εκδόσεις που κυκλοφορούν, µε έµφαση στους δύο τόµους από το κόµικς «Όλυµπος», για το οποίο υπήρχε άλλωστε και σχετική θεµατική έκθεση. Τέλος πραγµατοποίησε ένα σχετικό εργαστήριο, ενώ σε όλη την διάρκεια του τριήµερου artist alley, υπέγραφε τα βιβλία και τα σκίτσα της. Αξίζει να σηµειωθεί ότι για το φεστιβάλ, φιλοτέχνησε ένα ξεχωριστό έγχρωµο σκίτσο, µε το χαρακτηριστικό της στυλ, στο οποίο παρουσιάζονται οι θεοί του Ολύµπου, στο παλιό λιµάνι, όπου διακρίνεται το Γυαλί Τζαµί και ο Φάρος, σε µια σκηνή από τα ταυροκαθάρψια. Το «Αµόρε Μίο», αυτή τη στιγµή παρουσιάζεται στην έκθεση κόµικς στο Βόλο, µαζί µε τις υπόλοιπες εκδόσεις της DocMZ Publishing.
=
γραμμοσκιάσεις… Νίκος Ποσαζένικοβ
