Ένα αστείο (ακραίο νοµίζαµε τότε) που επιχειρούσε να µεγεθύνει την ανησυχία πολλών Χανιωτών για το πώς θα είναι η επόµενη ηµέρα µετά την ανακαίνιση του ιστορικού µνηµείου.
Ήταν ένα δηµοσίευµα που σίγουρα σκόρπισε χαµόγελο στους αναγνώστες µας τότε.
Λίγους µήνες αργότερα, η πραγµατικότητα κινδυνεύει να… ξεπεράσει το χιούµορ και τη φαντασία της συντακτικής µας οµάδας.
Μια µατιά στις ανακοινώσεις των τελευταιών ηµερών σχετικά µε το ύψος των µισθωµάτων της ∆ηµοτικής Αγοράς, δείχνει πως δεν απέχει και πολύ εκείνο το πρωταπριλιάτικο ψέµα από την επόµενη µέρα που θα ξηµερώσει στο εµβληµατικό τοπόσηµο.
Αναφορές για «τιµές Μυκόνου», αβεβαιότητα στους παλιούς καταστηµατάρχες, σε φορείς αλλά καις σε πολίτες για το πώς θα εξελιχθεί αυτή η ιστορία.
Θα συνεχίσει ο χώρος να αποτελεί σηµείο αναφοράς της καθηµερινής ζωής των Χανιωτών; Ή θα µετατραπεί σταδιακά σε έναν χώρο όπου θα επιβιώνουν µόνο όσοι επιχειρηµατίες µπορούν να υποστηρίξουν πολύ υψηλά λειτουργικά κόστη και αντίστοιχα καταναλωτές µε… παχύ πορτοφόλι;
Σε κάθε περίπτωση, η ιστορία της ∆ηµοτικής Αγοράς δεν γράφτηκε µε ακριβά νοίκια κι αντίστοιχα ακριβά προϊόντα. Γράφτηκε από τον ιδρώτα, τις φωνές, τα χωρατά, των απλών, λαϊκών ανθρώπων. Των ψαράδων, µανάβηδων, τυροκόµων, κρεοπωλών, των εµπόρων και καταστηµαταρχών που επί δεκαετίες κράτησαν ζωντανό το εµβληµατικό τοπόσηµο της πόλης µας.
Ας ελπίσουµε να µην βρεθούµε προ δυσάρεστων εκπλήξεων, όσο αναµενόµενες κι αν φαίνονται πλέον αυτές σήµερα.
