Πέμπτη, 21 Οκτωβρίου, 2021

Παιχνίδια… τέλος… και ανάσα ζωής

Κύριε διευθυντά,

μια δωρεά οργάνων ενός 19χρονου όμορφου -ζωηρούλη μα πολύ φιλότιμου κατά τ? άλλα- λεβεντόπαιδου, που η αγάπη του για τις μηχανές του στοίχισε τη μονάκριβη ζωή του.
Δώσε ζωή… μην το σκέφτεσαι, σκέψου μόνο τη γήινη πραγματικότητα – αυτήν που επικρατεί στην άσφαλτο , αυτήν τη σκληρή πραγματικότητα που οι συνθήκες, το κάρμα, το παιδικό παιχνίδι «κακοί και αστυνόμοι» οδηγούν στο τέλος. Ποιο τέλος; Αυτό, που η μεγαλοψυχία κάποιων τραγικών φιγούρων – γονέων δίνει τελικά ζωή σε άλλους ανθρώπους.
Ένα παιχνίδι μεταξύ των νέων (που οι ορμόνες τους χορεύουν) και των ένστολων υπηρετούντων της τάξης που εδώ και καιρό συνορίζονται τα ανήλικα κυνηγώντας τα στον δρόμο και προκαλώντας οι μεν τους δε για το ποιος θα επικρατήσει στα στενά και ποιος θα νικήσει τελικά.
Και νίκησε τελικά ο Θάνατος… η σιωπή… τα δάκρυα του πόνου… που, αν οι ένστολοι έκαναν πραγματικά το καθήκον τους θα έπρεπε να ενημερώσουν τους γονείς ότι τα παιδιά τους τρέχουν με τα μηχανάκια και ότι οδηγούν χωρίς παιδεία.
Είμαστε και εμείς ωστόσο υπεύθυνοι για την οδική συμπεριφορά των παιδιών μας… μπείτε όλοι στον κόπο να διεισδύσετε στο θέμα όλο και πιο πολύ, σίγουρα θα σας βγει σε καλό.
Η ζωή όμως του 19χρονου ομορφόπαιδου συνεχίζεται στα διψασμένα κορμιά άλλων ανθρώπων με τη δύσκολη αλλά και τόσο σημαντική απόφαση που πήραν αυτοί οι πικραμένοι και δυστυχισμένοι γονείς να χαρίσουν τα όργανα του αγαπημένου τους παιδιού. Απόφαση ζωής… Υποκλίνομαι στη γενναιοδωρία και τη μεγαλοψυχία τους και τους ευχαριστώ που είναι δικοί μου άνθρωποι!
Ας προβληματιστούμε λοιπόν όλοι μας πάνω σε αυτήν την τραγική υπόθεση. Δεν υπάρχουν αθώοι και ένοχοι, υπάρχει μόνο ένας παραπάνω νεκρός στην άσφαλτο…
Ευαισθητοποιηθείτε όμως και εσείς εκεί στα γραφεία της Τροχαίας και αρχίστε να κοιτάτε με πιο ανθρώπινα μάτια και όχι με κυνισμό την εφηβική τρέλα των δικών μας παιδιών.
Και τέλος, ας παραδειγματιστούμε όλοι από αυτήν την υπέροχη γεμάτη αισιοδοξία κίνηση δωρεάς οργάνων που έκαναν αυτοί οι γονείς γιατί κάποια μέρα -κανείς δεν ξέρει- μπορεί και εμείς οι ίδιοι να βρεθούμε στην μεγάλη ανάγκη να ζητάμε απεγνωσμένα μιαν ανάσα ζωής…

Ντ. Β

Αφήστε ένα σχόλιο

Please enter your comment!
Please enter your name here

Μικρές αγγελίες

aggelies

Βήμα στον αναγνώστη

Στείλτε μας φωτό και video ή κάντε μία καταγγελία

Συμπληρώστε τη φόρμα

Ειδήσεις

Σχόλια

Συνεργασίες

Διαδρομές

Podcasts

Επιστολές

Χρήσιμα

Μόνιμες στήλες