» Ο ξένοι και εµείς
Για την επιθυµία του Γερµανού ζωγράφου Βόλφγκανγκ Χάρτµαν διαβάζουµε στο φύλλο της εφηµερίδας “Κήρυξ” της 25ης Οκτωβρίου 1960.
∆ιαβάζουµε σχετικά στο ρεπορτάζ της εποχής «ΑΜΒΟΥΡΓΟΝ, Οκτώβριος – Σε ένα συµπαθητικό χώρο των «κρατικών αιθουσών έργων τέχνης» του Αµβούργου, εκθέτει χαλκογραφίες και σχέδια ο νέος χαράκτης Βόλφγκανγκ Χάρτµαν.
Γνωστός ἤδη πρὸ πέντε ἐτῶν γιὰ τὴν ἰδιαίτερη έκφρασι της ζωγραφικής του, κατέγινε έκτοτε µε την χαλκογραφία, και στὰ ἔργα του εναρµονίζεται ή ζωγραφικὴ µὲ τὴν τέχνη της χαρακτικῆς.
Έχει έρθει ο ίδιος δυό φορές στην Ελλάδα, και οι περισσότερες χαλκογραφίες του είναι έµπνευσµένες από τα Ελληνικά νησιά, τα καράβια καὶ τὴν κίνηση των λιµανιών.
Στο πρώτο του ταξίδι, το 1958, πήγε στην Μυκόνο, γοητεύθηκε από το νησί και ζωγράφισε χαρακτηριστικά σκίτσα των κατοίκων.
Ξαναήρθε στην Ελλάδα το 1959, τη φορά αυτή εις Αίγινα, Πόρο και Σπέτσας «‘Επιθυµία µου είναι να πάω καὶ νὰ ζωγραφίσω την Κρήτη, µας λέει ο νέος χαράκτης, «καί θα πραγµατοποιήσω την επιθυµία µου αυτή στο τρίτο µου ταξίδι. Τα θέµατα που προσφέρει το έλληνικό τοπίο είναι άνεξάντλητα θα ἀσχοληθώ πολύ ακόµα στη ζωγραφική µου µε τη χώρα αὐτῆς, Χαρακτηριστικό των έργων του εἶναι ὅτι δεν ασχολήθηκε µε τὰ ἀρχαῖα µνηµεία ούτε µε µυθικές ελληνικές µορφές, παρά πηγαίνοντας σε ἀρχαίους χώρους ζωγράφισε σχέδια -και κατόπιν τις χαλκογραφίες- «κοντά στους ∆ελφούς», «Κόλπος της Ιτέας», «Στην Αράχωβα».
Τρεις χαλκογραφίες του νέου χαράκτη «∆ρόµος στον Πειραιά» καὶ «∆ωµάτιο σε ελληνικό ξενοδοχείο» µας δείχνουν πώς ο νέος καλλιτέχνης δεν ασχολήθηκε µόνον µε το ελληνικό τοπίο ἀλλὰ εἶδε καὶ απέδωσε σωστά τη ζωή καὶ κίνήσι του τόπου. Το ασπρο-µαύρο των χαλκογραφιών καὶ οἱ άποχρώσεις των γκρίζων τόνων δίνουν ένα ιδιαίτερο τόνο στα έργα του Χάρτµαν
«Στις ακτές της Ύδρας», «Ύδρα», «Στον Πόρο».
Μαθητής του Τιτσε καὶ του Γκρέµ, στις χαλκογραφίες του «Ψυχές των δένδρών» και «Μεγάλο κοχύλι», oι γραµµές καὶ τὰ σχήµατα είναι απροσδιόριστα, σὰν τὰ ἀντικείµενα που βλέπει κανείς στην θαλασσα πρὶν ἀκόµα τὰ ὀρίση ή σκέψη. Τα θέµατα των χαλκογραφιών του ἀπὸ τὸ Παρίσι «Μουµόρ της «Άγιος Σουλπίκιος», «Λούβρο», «Γέφυρες του Σηκουάνα», καθώς καὶ οἱ χαλκογραφίες του οἱ ἐµπνευσµένες από το Βερολίνο, είναι µια επιβεβαίωσι τῆς γνησιότητας της τέχνης καὶ τῆς ἀντιλήψεως του καλλιτέχνη.
Ν. ∆ΕΣΤΟΥΝΗ».
