Παρασκευή, 16 Απριλίου, 2021

Φθόριο: Δηλητήριο ή προστασία;


ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΦΙΛΙΠΠΙΔΗΣ

Μήπως όλα κρύβονται στις προειδοποιήσεις «των ψιλών» της οδοντόκρεμας;
Διάβασα σε αθηναϊκή εφημερίδα ότι το φθόριο είναι σωτήριο για τα δόντια. Μου θύμισε και τις κατά καιρούς διαφημίσεις για ολόλευκα δόντια με fluorite.
Ποια είναι όμως η αλήθεια και ποιο το ψέμα στην όλη ιστορία της χρήσης του φθορίου στη ζωή μας;
Το φθόριο είναι ένα ισχυρότατο δηλητήριο που περισσεύει από τα χαλυβουργεία, τις βιομηχανίες αλουμινίου και ψευδαργύρου, τα εργοστάσια που φτιάχνουν τούβλα, τα διυλιστήρια και την παραγωγή λιπασμάτων.
Ένας επιπλέον κίνδυνος για την απελευθέρωση φθοριούχων στην ατμόσφαιρα είναι η αμόλυβδη βενζίνη και η προσπάθεια να εξασφαλίσουμε υψηλά οκτάνια με τη χρήση φθοριούχων ουσιών. Bρίσκουμε φθόριο ή φθοριούχες ενώσεις στις οδοντόκρεμες και στο μαγειρικό αλάτι.
Και όμως η μεθοδευμένη διαφήμιση, μας έκανε, αυτό το ισχυρότατο δηλητήριο να θέλουμε να το έχουμε στο στόμα μας!
Γιατί άραγε, ένα απόβλητο της βιομηχανίας, όπως το χλώριο, αντί να δαπανά χρήμα η βιομηχανία να το διασπά και να το αδρανοποιεί, το διοχετεύει στην αγορά και αντί να ξοδεύει κερδίζει; Γιατί οι Γερμανοί σχεδίαζαν και κατ’ άλλους εφάρμοζαν, τη φθορίωση σαν μέσο χειραγώγησης της συνείδησης των κατακτημένων λαών; Ερευνητές αναφέρουν επίσης ότι επηρεάζει το αναπαραγωγικό σύστημα του ανθρώπου.
Μήπως τελικά οι ακραίοι, που υποστηρίζουν ότι κάποιοι προσπαθούν να μεταλλάξουν τον άνθρωπο, έχουν δίκιο;
Ρωτήστε κανέναν παλιό ή δοκιμάστε το εσείς, να διώξετε τα ποντίκια από κάποιο χώρο με οδοντόπαστα και λίγη μαρμελάδα ή μέλι. Ανακατέψτε λοιπόν οδοντόπαστα και μαρμελάδα ή μέλι κι αφήστε το στον χώρο που κυκλοφορούν ποντίκια. Οσοι έχουν πείρα στο θέμα βεβαιώνουν ότι τα ποντίκια θα εξαφανιστούν. Λέτε να κάνει το φθόριο τη δουλειά;
Αξίζει να σημειωθεί ότι οι επιτρεπτές συγκεντρώσεις φθοριούχων ενώσεων στις τροφές ή σε προϊόντα οικιακής χρήσης προέρχονται αποκλειστικά από τις Η.Π.Α. Δεν βρέθηκαν αντίστοιχα όρια στη χώρα μας ή στην Ευρωπαϊκή Ένωση κι όμως, στο κουτί της οδοντόπαστας των περισσοτέρων εταιρειών, που ερευνήσαμε, αναφέρεται ότι παιδιά έως 7 ετών να χρησιμοποιούν ποσότητα οδοντόκρεμας ΕΝΟΣ ΡΕΒΙΘΙΟΥ, ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΕΝΗΛΙΚΟΥ. Εντύπωση μας προκάλεσε, ότι σε παιδική οδοντόπαστα, η οποία υπ’ όψιν, περιέχει δύο ενώσεις φθορίου, αλλά ποσοστό 1000 ppm Fluoride αντί 1.450 ppm της αντίστοιχης των ενηλίκων δεν αναφέρεται καμία απολύτως προειδοποίηση.
Μεταξύ των δύο παγκοσμίων πολέμων καθώς η ζήτηση αλουμινίου αυξανόταν, το φθόριο και οι φθοριούχες ενώσεις άρχισαν να αποτελούν σημαντικά παραπροϊόντα που θεωρούνταν τοξικά και τα χρησιμοποιούσαν κυρίως ως ποντικοκτόνα. Στο διάστημα και μετά τον Β’ παγκόσμιο πόλεμο και μετά την κατασκευή της ατομικής βόμβας καθώς χρειαζόταν τεράστιες ποσότητες φθορίου, προκειμένου να συγκεντρώσουν και να διαχωρίσουν τα ισότοπα του ουρανίου, το φθόριο άρχισε να προστατεύεται. Αργότερα ήρθε το φρέον και το Teflon, παράγωγά του.
Κι ενώ δεν υπάρχουν στοιχεία ότι το φθόριο μπορεί να είναι απαραίτητο θρεπτικό συστατικό για οποιονδήποτε ζωντανό οργανισμό, αντίθετα, έχει αναγνωριστεί ως ένα δηλητήριο για το πρωτόπλασμα των κυττάρων, που έχει μάλιστα τοξικότητα λίγο μεγαλύτερη από τον μόλυβδο και λίγο μικρότερη από το αρσενικό. Και ενώ η τοξικότητα είναι η προαναφερθείσα, οι αρχές δείχνουν μια περίεργη ανοχή στο φθόριο. Ενώ στον μόλυβδο δέχονται 15 ppb (parts per billion) και στο αρσενικό μόνο 10, στο φθόριο ανεβάζουν το ποσοστό στις 4.000 ppb. Γιατί άραγε; Τα όρια του φθορίου δηλαδή είναι 266 φορές μεγαλύτερα από τον μόλυβδο και 400 φορές μεγαλύτερα από το αρσενικό!

ΤοξικΟτητα κι Αλλες επιρροΕς

Όσον αφορά τώρα τον βαθμό τοξικότητας και επικινδυνότητας του φθορίου, αρκεί να δούμε την έκθεση του Akron (Ohio) Regional Poison Center, που δημοσιεύθηκε το 1991: «…έχουν αναφερθεί θάνατοι μετά την κατάποση φθορίου σε ποσότητα 16 χιλιοστών του γραμμαρίου, ανά κιλό βάρους του ανθρώπου που τα λαμβάνει. Μόνο 1/10 της ουγκιάς φθόριο είναι ικανό να σκοτώσει έναν ενήλικα, με βάρος πενήντα κιλών». Ακόμη στην ίδια έκθεση αναφέρεται ότι στις φθοριούχες οδοντόκρεμες περιέχεται μέχρι και 1 χιλιοστό του γραμμαρίου φθόριο ανά γραμμάριο προϊόντος. Ξαναθυμηθείτε τον ποντικό.
Μέχρι τα μέσα του 1950 το φθόριο χορηγούνταν ως φάρμακο για την αντιμετώπιση της υπερλειτουργίας του θυρεοειδούς, του υπερθυρεοειδισμού. Οι δόσεις ήταν 2,3 έως 4,5 μιλιγραμμάρια την ημέρα. Να θυμηθούμε ότι το ΙΟΜ (Institute of Medicine των Η.Π.Α.) προτείνει δόση φθορίου για πρόληψη από την τερηδόνα που είναι μέσα στα όρια της δόσης που χορηγούνταν σαν φάρμακο.

Τι παρενΕργειες μπορεΙ να Εχει         σ’ Εναν υγιΗ Ανθρωπο;

 Όπως λένε ερευνητές κυρίως Αμερικανοί, εμφανίζεται υποθυρεοειδισμός με συμπτώματα κατάθλιψης, χρόνια κόπωση, αδυναμία, αύξηση βάρους, αύξηση χοληστερίνης και προβλήματα καρδιάς. Πόσο κοινά είναι τα συμπτώματα αυτά σήμερα γύρω μας;
Τι να φταίει άραγε, για το ότι ο υποθυρεοειδισμός τείνει να λάβει διαστάσεις επιδημίας στις κοινωνίες δυτικού τύπου; Λέτε να έχει καμία σχέση η αυξημένη έκθεση στο φθόριο και φθοριούχα;
Ερευνητές ανά τον κόσμο κατηγορούν το φθόριο για διαταραχή του ανοσολογικού συστήματος, για το ότι μπερδεύει το ανοσολογικό σύστημα με αποτέλεσμα τον σχηματισμό αντισωμάτων που καταστρέφουν τα ίδια τα κύτταρα του οργανισμού, ότι αυξάνει το οξειδωτικό stress στα κύτταρα, ότι έχει συσχετιστεί με μεγαλύτερη συχνότητα εμφάνισης διαφόρων μορφών καρκίνου.

Ελεγχος του νου και φθΟριο

Ακόμη εργαστηριακές έρευνες πάνω σε αρουραίους σε απολύτως ελεγχόμενες συνθήκες (Mulleniz, Denbesten et.al. 1995) απέδειξε ότι το φθόριο προκαλεί μια γενικευμένη διαταραχή της συμπεριφοράς κατά τρόπο που μπορούσε να περιγραφεί σε αντιστοιχία στον άνθρωπο σαν κινητικές διαταραχές, μείωση του IQ και μαθησιακές δυσκολίες.
Μπορεί να μην είναι γνωστό ότι το φθόριο ελαττώνει την παραγωγή και τη δραστηριότητα της τεστοστερόνης, όμως η δράση των αλογόνων, κυρίως του βρωμίου και του φθορίου στη libido του άνδρα ήταν γνωστή. Για τον λόγο αυτό άλλωστε έδιναν στους στρατιώτες κατά τη διάρκεια των δύο παγκοσμίων πολέμων είτε τσάϊ είτε αλάτι που περιείχαν βρώμιο ή φθόριο, προκειμένου να περιοριστεί η ερωτική τους διάθεση, οι επισκέψεις στους οίκους ανοχής και οι απώλειες λόγω αφροδισίων νοσημάτων.
Ένα σχέδιο που δούλευαν οι Γερμανοί επιστήμονες στο εργοστάσιο I.G. Farben στη Φρανκφούρτη, πριν καταληφθεί η Γερμανία, ήταν αυτό που προέβλεπε τον νοητικό έλεγχο των ανθρώπων στις περιοχές που είχαν κατακτηθεί από τον Γερμανικό στρατό, με τη χρήση φαρμάκων που θα διοχετεύονται στο δίκτυο ύδρευσης της περιοχής. Να σημειωθεί ότι όταν οι συμμαχικές δυνάμεις βομβάρδιζαν συστηματικά και κατέστρεφαν όλα τα ζωτικής σημασίας εργοστάσια στην Γερμανία, αυτό της εταιρίας I.G. Farben έμεινε ανέπαφο!
Απ’ όλες τις ουσίες που είχαν χρησιμοποιηθεί δοκιμαστικά, το φθοριούχο νάτριο ήταν εκείνο που είχε την κυρίαρχη θέση και αποτελεσματικότητα. Η συνεχής λήψη απειροελάχιστων ποσοτήτων φθοριούχου νατρίου, μετά από ένα χρονικό διάστημα, είχε ως συνέπεια τη μείωση της θέλησης και της διάθεσης ενός ανθρώπου να αντισταθεί στην επιβολή κάθε εξουσίας. Λέει κάτι αυτό!
Σχετικά πειράματα είχαν γίνει και σε στρατόπεδα συγκεντρώσεων, όπου προσέθεταν περισσότερο φθοριούχο νάτριο προκειμένου να είναι περισσότερο υπάκουοι και ήσυχοι.
Μήπως, ο πραγματικός λόγος πίσω από τη διάδοση της φθορίωσης του νερού και άλλων, είναι να ελαττωθεί η αντίσταση των μαζών στην κυριαρχία και στον έλεγχο, με τελικό στόχο την απώλεια της ελευθερίας;
Και όπως συμπεραίνουν αρκετοί επιστήμονες, όποιος πάρει μια αντίστοιχη δόση φθοριούχων για διάστημα ενός χρόνου ή περισσότερο, δεν πρόκειται να είναι ποτέ ξανά ο ίδιος άνθρωπος διανοητικά, ψυχολογικά ή σωματικά!
Ο λαός μας λέει: κάλιο γαϊδουρόδενε παρά γαϊδουρογύρευε.

Πηγές: Allain P, et al.(1996).Enhancement of aluminum digestive absorption by fluoride in rats.
Τρίτο Μάτι
www.garynull.com/issues/Flyoride/FlyorideActionFile.htm
www.cadcision.com/fluoride/index.htm
www.bruha.com/fluoride
www.fluoride-journal.com/index.htm

Αφήστε ένα σχόλιο

Please enter your comment!
Please enter your name here

Ειδήσεις

Σχόλια

Συνεργασίες

Διαδρομές

Podcasts

Επιστολές

Χρήσιμα

Μόνιμες στήλες