<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<rss version="2.0">
<channel>
<title>ΚΟΙΝΩΝΙΑ</title>
<link>http://www.haniotika-nea.gr/cPath-29-Ειδήσεις-ΚΟΙΝΩΝΙΑ.html</link>
<description>ΚΟΙΝΩΝΙΑ</description><item>
<title>3 χρόνια Μουσικό Σχολείο Χανίων</title>
<pubDate>2012-05-09 08:39:01</pubDate>
<link>http://www.haniotika-nea.gr/96473-3 χρόνια Μουσικό Σχολείο Χανίων .html</link>
<description><![CDATA[Με πολύ κόπο και μεράκι φτάσαμε μαθητές, καθηγητές και γονείς στο τέλος του τρίτου χρόνου λειτουργίας του Μουσικού Σχολείου Χανίων. Ενα όνειρο χρόνων για τον τόπο μας έγινε πραγματικότητα πριν τρία χρόνια, με διευθυντή και πρωτεργάτη τον κ. Ψωματάκη Δημήτρη και αρωγό από τη Διεύθυνση της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης τον κ. Βεστάκη, από τον Δήμο Θερίσου επί δημαρχίας κ. Τσαπάκου και νομάρχη τον κ. Αρχοντάκη. <br>Παραχωρήθηκε αρχικά για τη στέγασή του το παλιό Γυμνάσιο Θαλής στα Περιβόλια Χανίων όπου οι συνθήκες δεν ήταν και οι καλύτερες για να φιλοξενήσει ένα Μουσικό Σχολείο με τόσο μεγάλες απαιτήσεις. Μετά από πολλούς αγώνες του Σχολείου μας, μας ανακοινώθηκε από τον Δήμο Χανίων ότι για την επόμενη χρονιά θα μεταστεγαστούμε στα παλιά ιατρεία του ΙΚΑ όπου ο Δήμος Χανίων θα διαμορφώσει κατάλληλα ώστε να φιλοξενήσει την επόμενη σχολική χρονιά το Μουσικό Σχολείο Χανίων. <br>Αυτή τη στιγμή το Σχολείο έχει εξήντα (60) μαθητές στις τρεις τάξεις του Γυμνασίου, ενώ από την καινούργια σχολική χρονιά ευελπιστούμε ότι θα ξεπεράσουμε τους εκατό, ανάλογα με τις καινούργιες αιτήσεις που θα γίνουν και με την εισήγηση του διευθυντή, του κ. Κουμή και του διευθυντή της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης, κ. Κανδαράκη στο Υπουργείο Παιδείας.<br>Εκτός των ενημερωτικών φυλλαδίων που μοιράζονται στα Δημοτικά Σχολεία του Νομού μας μέσω των καθηγητών του Μουσικού Σχολείου, σας γνωρίζουμε ότι οι αιτήσεις θα γίνουν από τους γονείς των οποίων τα παιδιά τελειώνουν την Στ’ Δημοτικού και επιθυμούν να εισαχθούν στην πρώτη τάξη του Γυμνασίου του Μουσικού Σχολείου. Οι ημερομηνίες είναι από 10 εως 31 Μαΐου 2012. Οι αιτήσεις θα συμπληρώνονται στο Μουσικό Σχολείο Χανίων Κ. Μάνου Περιβόλια από τις 9 π.μ. έως τη 1 μ.μ. Δευτέρα έως Παρασκευή και θα δίνονται στον διευθυντή κ. Κουμή. <br>Θεωρώντας ότι η ΜΟΥΣΙΚΗ είναι η κορυφαία των Τεχνών και πιστεύοντας ότι όσοι από εσάς ως γονείς, ενδιαφέρεστε για τη συνέχιση των σπουδών του παιδιού σας είναι μια μεγάλη ευκαιρία γι’ αυτά να τα φέρετε σε επαφή με αυτήν την Τέχνη, που θα καλλιεργήσει την παιδική τους ψυχή και θα τα θωρακίσει απέναντι στη σύγχρονη υποκουλτούρα που προβάλλεται δυστυχώς από όλα τα μέσα.  Να ξέρετε πως τα παιδιά σας θα παρακολουθούν ένα Σχολείο που έχει δώσει μέχρι σήμερα ασφαλή δείγματα ποιότητας και αισθητικής καλλιέργειας.<br>Με τον όρο «Μουσικό Σχολείο» εννοούμε το σχολείο, που καλύπτει έξι έτη σπουδών, τα χρόνια δηλαδή που το παιδί θα φοιτήσει στο Γυμνάσιο και στο Λύκειο, με τα ίδια ακριβώς μαθήματα Γενικής Παιδείας, αλλά με το προνόμιο να διδάσκεται επιπλέον και μουσικά μαθήματα. Αρα, το Μουσικό Σχολείο προσφέρει σε κάθε μαθητή μια ολοκληρωμένη γενική παιδεία που σε τίποτα δεν υστερεί από οποιοδήποτε άλλο δημόσιο Σχολείο. Παράλληλα, όμως έχει την επιπλέον δυνατότητα να προσφέρει μια μουσική παιδεία πιο σφαιρική, αφού απασχολεί περισσότερους καθηγητές Μουσικής με ειδικότητες που μπορούν να στηρίξουν μια πιο εξειδικευμένη μουσική γνώση. <br>Οι μαθητές του Μουσικού Σχολείου έχουν συμμετάσχει σε πλήθος εκδηλώσεων τα τρία χρόνια και η κοινωνία των Χανίων αρχίζει να βλέπει το έργο που επιτελείται στο Σχολείο αυτό.<br>Η επόμενη εκδήλωση του Σχολείου μας είναι προγραμματισμένη για τις 17 Μαΐου 2012 σε συνδιοργάνωση με την Περιφέρεια Κρήτης - Περιφερειακή Ενότητα Χανίων.<br>Η πραγματοποίηση της τρίτης Παγκρήτιας Συνάντησης Μουσικών Σχολείων την άνοιξη του 2013 στην πόλη μας είναι ένας από τους επόμενους στόχους. Η συνάντηση αυτή έχει γίνει πλέον θεσμός και την έχουν αγκαλιάσει τόσο η μαθητική κοινότητα όσο και η εκπαιδευτική, οι σύλλογοι γονέων, αλλά και η τοπική Αυτοδιοίκηση και η Περιφέρεια Κρήτης. <br>Στη σημαντική εκδήλωση αυτή οι μαθητές, οι καθηγητές και οι γονείς που παρευρίσκονται έχουν την ευκαιρία, εκτός από τα μουσικά δρώμενα να γνωριστούν μεταξύ τους, να ανταλλάξουν απόψεις, ιδέες κ.λπ. Οι μαθητές να δουν, να ακούσουν, να τραγουδήσουν και να παίξουν μουσική, παρέα με άλλους μαθητές από την Κρήτη, να μιλήσουν και τελικά να δουν το αποτέλεσμα των κόπων τους μέσα από τα χειροκροτήματα του πλήθους που παρίσταται από κάθε γωνιά της Κρήτης και αγκαλιάζει κάθε χρόνο αυτήν την εκδήλωση.<br>Δεν κρύβουμε την πεποίθησή μας ότι οι ορίζοντες τα επόμενα χρόνια θα ανοίξουν προσφέροντας την ομορφιά του τόπου μας και της Μουσικής Τέχνης στην υπόλοιπη Ελλάδα. Στο έμμεσο μέλλον στόχος είναι να βρεθούμε σε ένα εξ ολοκλήρου καινούργιο, με προδιαγραφές Μουσικό Σχολείο. Οι στόχοι είναι μεγαλεπήβολοι, αλλά αν δεν επιζητήσουμε το απόλυτο, δεν φθάνουμε το μερικό. Ζώντας σε δύσκολες οικονομικές περιόδους όλο αυτό μοιάζει ίσως άπιαστο όνειρο, όμως στη νέα γενιά που πάλλεται και ζει σε αυτό το Σχολείο είναι μάλλον ένα στοίχημα με τον εαυτό της για το τι θέλουν τελικά τα παιδιά να κάνουν στη ζωή τους. Εκτός λοιπόν από ένα εκπαιδευτήριο είναι και ένα πάλκο μόνο που πάνω του θα παίξουν και θα τραγουδήσουν τα παιδιά μας, αυτό ακριβώς που θέλουν και όλοι εμείς από κάτω, γονείς, καθηγητές και Τοπική Αυτοδιοίκηση πρέπει να τα παροτρύνουμε με όλες μας τις δυνάμεις χωρίς εγωισμούς, μικροψυχίες, φωνές και εντάσεις παρά με υπομονή και επιμονή καθένας από την πλευρά του ούτως ώστε και αυτά να κατακτήσουν τους στόχους τους. <br>Στο τέλος, είναι σίγουρο ότι αυτά τα παιδιά θα μας δώσουν ένα λαμπρό χαμόγελο που λείπει σε εμάς τους μεγάλους, ζητώντας μόνο ένα δυνατό χειροκρότημα!<br>    Μετά τιμής<br>Το Δ.Σ. του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων του Μουσικού Σχολείου Χανίων]]></description>
<author></author> 
</item><item>
<title>Ταξίδι  στον κόσμο  του κομπολογιού</title>
<pubDate>2012-01-10 09:07:04</pubDate>
<link>http://www.haniotika-nea.gr/86820-Ταξίδι  στον κόσμο  του κομπολογιού .html</link>
<description><![CDATA[Του ΑΝΔΡΕΑ ΣΙΔΗΡΟΠΟΥΛΟΥ<br>ΑΠΕ - ΜΠΕ<br><br>«Θα το δώσω το ρολόι και θα πάρω κομπολόι» τραγούδησε ο Γρηγόρης Μπιθικώτσης. Δεν είναι, όμως, το μοναδικό ελληνικό λαϊκό τραγούδι που αναφέρεται στο κομπολόι. Αυτό που συνοδεύει καημούς, έρωτες και βάσανα κι έχει συνδεθεί στη συνείδηση του κόσμου με τη μαγκιά, τον τσαμπουκά.<br>Ωστόσο, το κομπολόι ή μπεγλέρι ξεκίνησε για να εξυπηρετήσει την ανάγκη επικοινωνίας του ανθρώπου με τον Θεό. Η ιστορία του κομπολογιού φαίνεται ότι χάνεται στο βάθος της ιστορίας. Εικάζεται ότι το πρώτο κομπολόι δημιουργήθηκε από κάποιον μοναχό στην Αρχαία Ινδία, μεταξύ 800 - 500 π.Χ. Αφορμή για τη δημιουργία του κομπολογιού ήταν να καλυφθεί η πρακτική ανάγκη του μοναχού που έπρεπε να κάνει με απόλυτη συγκέντρωση έναν συγκεκριμένο αριθμό προσευχών. Από τη μία πλευρά, όμως, δεν ήξεραν όλοι να μετράνε, ενώ από την άλλη και να ήξεραν, πάντα υπήρχε ο κίνδυνος να παραλειφθεί κάποια προσευχή ή να ειπωθεί κάποια παραπάνω, ενώ η έγνοια του μετρήματος θα αποσπούσε τον νου από την προσήλωση στην προσευχή. Ο κανόνας έλεγε: «108 προσευχές ακριβώς». Ετσι, δόθηκε η λύση που έμελλε να εξυπηρετήσει όλες τις μεγάλες θρησκείες του κόσμου. Πέρασε σε ένα σκοινάκι εκατόν οκτώ κουκούτσια διάτρητα και έδεσε τις δύο άκρες του τοποθετώντας εκεί μία φουντίτσα, για να ξέρουν που ξεκινά και που σταματά το μέτρημα. Ετσι γεννήθηκε το κομπολόι. Οι Ινδοί σήμερα ονομάζουν το κομπολόι «τζαμπάλα», που σημαίνει «γιρλάντα της προσευχής και της επανάληψης των ονομάτων του Θεού, που καταστρέφει τις αμαρτίες και ελευθερώνει από τον κύκλο της γέννησης και του θανάτου» και πρέπει να έχει 108 χάντρες.<br><br>ΣΤΟ ΑΓΙΟ ΟΡΟΣ<br>Στην Ελλάδα, το κομπολόι ξεκίνησε από τους μοναχούς του Αγίου Ορους, περίπου το 1.000 μ.Χ, όταν πήραν ένα μαύρο μάλλινο σκοινάκι, του έκαναν πενήντα τέσσερις κόμπους και έπλεξαν τις δύο άκρες σε σχήμα σταυρού. Αυτή τη γιρλάντα την ονόμασαν δεητικό στεφάνι της Παναγιάς. Αργότερα οι κόμποι έγιναν 33, όσα και τα χρόνια του Χριστού. Οι κοσμικοί αυτήν τη γιρλάντα την ονόμασαν προσευχητάρι, κομποσκοίνι και κομπολόι. Την είπαν κομπολόι επειδή, ο προσευχόμενος ακουμπώντας τον κάθε κόμπο λέγει και μία προσευχή. Η σύμπτυξη των λέξεων «κόμπος» και «λέγει» γέννησαν το όνομα κομπολόγι - κομπολόι. <br>Επί τουρκοκρατίας, οι Τούρκοι αξιωματούχοι, κρατούσαν γιρλάντα με κεχριμπαρένιες χάντρες και πλούσια μεταξένια φούντα. Την έλεγαν ντεσμπίχ. Τη χρησιμοποιούσαν για να χαλαρώνουν, να επιδεικνύουν τον πλούτο τους, ιδίως όμως σαν σκήπτρο εξουσίας. Τέτοιο σκήπτρο πήραν στα χέρια τους οι κοτζαμπάσηδες, οι άρχοντες και οι αρματολοί. Το ονόμασαν τεσμπίχι. Με τα χρόνια, αυτό διαδόθηκε σε όλα τα κοινωνικά στρώματα. Λειτούργησε σαν συμβόλαιο, όρκος, απόδειξη αγάπης, φιλίας, άδεια οικοδομής, σφραγίδα, μέσο επίδειξης, μαγκιάς και δύναμης. Σταδιακά, το κομπολόι διαδόθηκε και στους σκλαβωμένους Ελληνες, διότι μ’ αυτό προσεύχονταν για να απαλλαγούν από τη σκλαβιά των Τούρκων.<br>Η συνύπαρξη επί πολλά χρόνια του κομπολογιού και του ντεσμπίχ, είχε ως αποτέλεσμα, το κομπολόι σιγά - σιγά να μεταμορφώνεται σε τεσμπίχι και το τεσμπίχι σε κομπολόι. Η καθιέρωση της μετονομασίας ήρθε στις αρχές της επανάστασης του 1821, αφού η αναφορά στο τεσμπίχι παρέπεμπε στο τουρκικό σκήπτρο εξουσίας και εθεωρείτο αντεθνική.<br><br>ΤΟ ΚΟΜΠΟΛΟΪ ΩΣ… ΤΑΞΙΚΟ ΣΥΜΒΟΛΟ<br>Με το πέρασμα των χρόνων εμφανίζονται στην Ελλάδα οι μάγκες, οι νταήδες, οι κουτσαβάκηδες, οι χασικλήδες, οι λούμπεν, οι ρεμπέτες, ομάδες κοινωνικά ανένταχτες και απροσάρμοστες για την τότε υψηλή κοινωνία. Κάθε τάξη έχει την τάση να ανταγωνίζεται, να προβάλλεται και να διαφοροποιείται από τις άλλες. Ενας τρόπος είναι και η δημιουργία δικών της συμβόλων και σκήπτρων. Το κομπολόι ήταν το πιο συνηθισμένο, το πιο οικονομικό, το πιο φανταχτερό, το πιο ανώδυνο, το πιο εύχρηστο, το πιο αντιπροσωπευτικό σύμβολο - σκήπτρο. <br>Ετσι, οι μάγκες στριφογυρνούσαν τις γιρλάντες από ευτελή υλικά και βροντοχτυπούσαν τις χάντρες για να δηλώσουν την παρουσία τους, ενοχλώντας εκούσια, ως επί το πλείστον, τους γύρω. Από τότε γεννήθηκε η προκατάληψη που λέει ότι το κομπολόι είναι αξεσουάρ μόνο των αργόσχολων, του υποκόσμου και των λαϊκών στρωμάτων. Οσοι σκέπτονται έτσι αγνοούν ότι κομπολόι κράτησαν άρχοντες κάθε είδους, όχι ευτελούς αξίας, αλλά κεχριμπαρένιο με πλούσια φούντα και θυρεό, από ασήμι ή χρυσό, δουλεμένο σαν κόσμημα. Το κομπολόι αποτελείται στην κανονική του μορφή εκτός από τις χάντρες, από τη φούντα και από τον θυρεό. Τη φούντα την αφαίρεσαν οι μάγκες, διότι δεν βόλευε στο στριφογύρισμα και στο βροντοχτύπημα των χαντρών. Οι οικονομικά ασθενέστεροι έκαναν το ίδιο, διότι η μεταξένια φούντα κόστιζε. Σήμερα στην αγορά προωθείται το «ακρωτηριασμένο» κομπολόι, δηλαδή αυτό που δεν έχει ούτε φούντα ούτε θυρεό. Αυτό συμβαίνει διότι οι περισσότεροι δεν γνωρίζουν ότι το χάδι στη μεταξένια φούντα χαλαρώνει, ο δε θυρεός είναι απαραίτητος καθώς επιτρέπει την εύκολη ολίσθηση των χαντρών. Οταν είναι καλλιτεχνικά διακοσμημένος ο θυρεός με τη φούντα, μετατρέπουν την απλή γιρλάντα σε ένα υπέροχο κόσμημα.<br><br>ΑΠΟ ΞΥΛΑ ΜΕΧΡΙ ΚΕΧΡΙΜΠΑΡΙ<br>Οι χάντρες μπορεί να είναι από πολύ ευτελή υλικά όπως κουκούτσια και ξύλα, αλλά μπορούν να είναι και από ημιπολύτιμους λίθους (αιματίτη, αμέθυστο, αχάτη, ιάσπι, μαργαριτάρι, δενδρίτη, ζιργκόν), ελεφαντόδοντο, κοράλλια, όστρακα, ασήμι, χρυσό και φυσικά από κεχριμπάρι. Δεν είναι τυχαίο επομένως το γεγονός ότι το κομπολόι αποτελεί είδος συλλογής από πολλούς ανθρώπους και η αξία του ανάλογα και με το μέγεθός του μπορεί να φτάσει σε δυσθεώρητα ύψη.<br><br>ΑΞΕΣΟΥΑΡ ΚΑΙ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ<br>Εκτός, όμως, από αντικείμενο υψηλής υλικής αξίας, το κομπολόι είναι και αλλά πολλά πράγματα, πολύ πιο σημαντικά και ουσιαστικότερα. Γι’ αυτή την πλευρά του κομπολογιού μιλάει στο ΑΠΕ- ΜΠΕ ο Τάσος Θωμαΐδης, που έχει αφιερώσει τη ζωή του σε αυτό. Ο κ. Θωμαΐδης εκτός από δημιουργός κομπολογιών, δημιούργησε και την εταιρεία «Εύχαντρον», η οποία προήλθε από τη συγχώνευση του Αθηναϊκού Κέντρου Κομπολογιού, τη Λέσχη Φίλων Κομπολογιού και την Αχτίδα. Άριστος γνώστης της «ουσίας» του κομπολογιού αναφέρει στο ΑΠΕ - ΜΠΕ ότι «το κομπολόι είναι ένα αξεσουάρ πολύ προσωπικό και πρέπει να ταιριάζει ακριβώς στη χούφτα του κατόχου του, ώστε να είναι υπάκουο και τέλειο όργανο στο παιχνίδι με τις χάντρες, αλλά είναι και μία ολόκληρη φιλοσοφία». <br>«Το κομπολόι είναι ένα λαϊκό δημιούργημα κάλυψης πολλών και διαφορετικών αναγκών για όλους τους ανθρώπους, φέρει μεγάλη εσωτερική δύναμη είτε το γνωρίζουμε είτε όχι σίγουρο είναι ότι ξεσκεπάζει πολλές πλευρές της προσωπικότητας μας», εξηγεί και προσθέτει πως το κομπολόι αποτελεί και «φάρμακο». «Είναι καταρχήν αγχολυτικό, καθώς το επαναλαμβανόμενο χάδι στις χάντρες και στη φούντα μας χαλαρώνει. Παράλληλα τέρπονται ιδιαίτερα η ακοή, η αφή, η όραση και η όσφρηση. Δεύτερον είναι πηγή θεραπείας καθώς έχει αποδειχθεί επιστημονικά ότι το κεχριμπάρι και οι φυσικοί κρύσταλλοι διαθέτουν θετική ενέργεια, που έχει θεραπευτικές ιδιότητες». <br>Εκτός όλων των άλλων, όμως, όπως λέει, το κομπολόι είναι και μέσο αποβολής κακών συνηθειών, αφού βοηθάει στη διακοπή του καπνίσματος. Επίσης είναι και φυλαχτό, εφόσον φέρει σύμβολα πίστης και καλής τύχης, ενώ είναι και πηγή ευφορίας εάν είναι από ευγενή μέταλλα, από χάντρες με θετική ενέργεια, δουλεμένα όπως ένα έργο τέχνης. <br><br>ΥΠΕΡΗΦΑΝΕΙΑ ΚΑΙ ΛΕΒΕΝΤΙΑ<br>«Το κομπολόι δεν είναι απλή υπόθεση. Πρέπει να είναι η καρδιά σου γεμάτη ελευθερία, υπερηφάνεια και λεβεντιά», επισημαίνει στο ΑΠΕ - ΜΠΕ, ο πρώην ναυτικός, κ. Σπύρος. «Το κομπολόι στη δική μου εποχή ήταν ιερό, ήταν το μέσο για τα προσωπικά μας ταξίδια και όνειρα, ήταν το λάβαρο της επανάστασης στο κατεστημένο και της άρνησης να ενταχθούμε στο σύστημα και να γίνουμε σαρδέλες στο κονσερβοκούτι», λέει και προσθέτει: «Δεν ήταν ένα παιχνιδάκι μόνο στα χέρια μας. Μίλαγε, είχε ψυχή και μία ιδεολογία. Τότε, για να κρατάς στα χέρια σου ένα κομπολόι θα έπρεπε να είσαι μάγκας, να το λέει η καρδιά σου, να είσαι αετόπουλο, υπεράνω όλων. Ηταν έμβλημα». <br><br>ΦΙΛΟΣ ΚΑΙ… ΕΡΩΜΕΝΗ<br>«Εγώ πάντως, το έχω δει, ότι το κομπολόι είναι και φίλος και δάσκαλος και ερωμένη. Αμα συγχυστείς, εκνευριστείς ή βρεθείς σε αδιέξοδο, κάνει το θαύμα του, λες και είναι χαλαρωτικό χάπι και χωρίς παρενέργειες. Ασε που οι κακές συνήθειες -το κάπνισμα, το φάγωμα των νυχιών κ.λπ.- κόβονται μαχαίρι άμα πιάσεις το κομπολογάκι», υποστηρίζει ο κ. Ανδρέας<br>Το κομπολόι δεν είναι, όμως μόνο υπόθεση των ανδρών. Σήμερα κοσμεί τα χέρια και πολλών γυναικών. Η Κωνσταντίνα Πετροπούλου, λάτρης του κομπολογιού λέει στο ΑΠΕ - ΜΠΕ ότι «θεωρώ πως το κομπολόι δεν είναι σε καμιά περίπτωση μόνο αντρική υπόθεση, εγώ κρατάω κομπολόι και δεν ντρέπομαι καθόλου γι αυτό. Αντίθετα είναι για μένα μία διέξοδος από το στρες και φυσικά δεν νιώθω ότι χάνω έστω και ελάχιστο από τη θηλυκότητα μου. Εξάλλου εκτός από το κομπολόι χειρός έχω και ένα λίγο μεγαλύτερο που το περνάω από το λαιμό μου ενίοτε εν είδη κοσμήματος και είναι πολύ σικ και κλασάτο».<br>Το κομπολόι αποτέλεσε για τον Ελληνα ένα μόνιμο σύντροφο στη χαρά και στη λύπη, στη μοναξιά και στις κοινωνικές συναναστροφές. Είτε πρόκειται για κομπολόι είτε για κομποσκοίνι είτε για ροζάριο είτε για μουσουλμανικό προσευχητάρι είτε για ινδικό τζαμπάλα, σε καμιά περίπτωση δεν πρόκειται για ένα απλό αντικείμενο, αλλά για ένα συναρπαστικό ταξίδι με σταθμούς στη λαϊκή σοφία, στις φιλοσοφίες της Ανατολής και σημείο άφιξης στη σύγχρονη εποχή και τα φαινομενικά δυσεπίλυτα ψυχολογικά προβλήματα των ανθρώπων που μπορούν να καταπραϋνθούν από το «ρωγομέτρημα» του κομπολογιού.]]></description>
<author></author> 
</item><item>
<title>Ενα μισογκρεμισμένο εξωκκλήσι στα Εννιά Χωριά</title>
<pubDate>2011-12-19 09:42:59</pubDate>
<link>http://www.haniotika-nea.gr/85499-Ενα μισογκρεμισμένο εξωκκλήσι στα Εννιά Χωριά .html</link>
<description><![CDATA[Ενα εγκαταλελειμμένο από αιώνες και άγνωστο στο χριστεπώνυμο πλήρωμα της Εκκλησίας μικρό εξωκκλήσι είναι το, σύμφωνα με την παράδοση, αφιερωμένο στην οσία Μαρία την Αιγυπτία. Περιτριγυρισμένο και σχεδόν σκεπασμένο από θάμνους και δέντρα, βρίσκεται με σημαντικές φθορές, μεταξύ των χωριών, Περβόλια και Βάθης ή Κούνενι, όπως λεγόταν πιο παλιά.<br>Αυτόν τον μικρό Ναό προβάλλουμε σήμερα στα «Χ.Ν.» ευελπιστώντας πως ό,τι δεν έγινε τόσους αιώνες από τους έχοντες αρμοδιότητες στα ιερά μνημεία, προφανώς από άγνοια ύπαρξής του, να γίνει άμεσα, ώστε αυτή η παλιά μικρή εκκλησιά, που άντεξε στον φθοροποιό χρόνο τόσων αιώνων, ν? ανακαινισθεί το συντομότερο δυνατόν και να είναι επισκέψιμη. <br>Για τον βίο της οσίας Μαρίας αναφέρουν τα ιερά βιβλία, τα εξής: «Ενα θαυμαστό σημείο που της συνέβη στα Ιεροσόλυμα και δεν μπορούσε να εισέλθει στον ναό την έκανε να γονατίσει, να δακρύσει, να θυμηθεί την αθωότητα των παιδικών της χρόνων. Αρχισε να κλαίει. Αρχισε η μεταστροφή της.<br> Η φιλόσαρκη γίνεται ξαφνικά φιλόθεη. Μεταμορφώνεται, ξεμασκοφορεί, φιλοκαλεί, ανασταίνεται. Στην καρδιά της, μετά από αυτή την απρόσμενη υπαρξιακή αλλαγή, κυριαρχεί ο Θεός έρωτας. Η ζωή της λαμβάνει βαθύ νόημα. Πρόκειται για μια ηρωίδα, μάρτυρα και οσία?». <br>Η εκκλησία μας εορτάζει τη μνήμη της την 5η Κυριακή των Νηστειών και την 1η Απριλίου.]]></description>
<author>Γιάννης Κάκανος</author> 
</item><item>
<title>Εξορμήσεις στην άγρια Δυτική Κρήτη </title>
<pubDate>2011-12-01 08:45:55</pubDate>
<link>http://www.haniotika-nea.gr/84025-Εξορμήσεις στην άγρια Δυτική Κρήτη  .html</link>
<description><![CDATA[Εκτός από τις πολύ ωραίες παραλίες στην Κίσαμο, υπάρχουν και άγνωστες διαδρομές πεζοπορίας, που ο Ορειβατικός Σύλλογος συχνά επισκέπτεται με οργανωμένες εξορμήσεις.<br>Η  πρόσφατη πεζοπορία μελών του Συλλόγου, ξεκίνησε από τα Φαλάσαρνα και αφού διέσχισε χωματόδρομο ενός χιλιομέτρου, συνεχίστηκε στον κυρίως όγκο του δυτικότερου ακρωτηρίου της Κρήτης, της Γραμπούσας. Αγριο το τοπίο, άδενδρο, με ένα μικρό δυσδιάκριτο μονοπάτι μακριά από τη θάλασσα χαρίζει θέα εξαιρετική, με τα κύματα να βολοδέρνουν τα κοφτερά ψηλά βράχια.<br>Ανηφόρες και κατηφόρες διαδεχόταν η μια την άλλη. Μικρά κολπάκια, που μόνο με βάρκα μπορείς να προσεγγίσεις, αλλά και κατακόρυφα βουνά από πάνω μας, που νομίζεις ότι βρίσκεσαι σε αλπικό πεδίο.<br>Κατά διαστήματα συναντούμε μισοσβησμένα μπλε σήματα, που δείχνουν ότι παλαιότερα έγινε προσπάθεια σήμανσης της διαδρομής, η οποία έμεινε ημιτελής.<br>Το Ποντικονήσι, τα Αντικύθηρα, αλλά και η χερσόνησος, το Τηγάνι άλλαζαν συνεχώς οπτική γωνία. Επίσης πανοραμική ήταν η άποψη της ήμερης και της άγριας Γραμπούσας, των δύο δίδυμων νησιών που όλο και μας πλησίαζαν!<br>Τελικά μετά από 6 ώρες περπάτημα φτάσαμε στον Μπάλο. Απόλυτη ησυχία, ούτε ένας τουρίστας, η περιοχή δεν θυμίζει με τίποτα τι γινόταν εδώ πριν έναν μήνα.<br>Καλό θα είναι ο Δήμος Κισάμου να φροντίσει για τον καθαρισμό αυτού του μονοπατιού, το όποιο θα αποτελέσει άλλη μια πύλη εισόδου σε αυτό τον πολύ τουριστικό τόπο, αλλά και θα αποσυμφορήσει τις άλλες δύο (πολύβουες πόρτες) για προσέγγιση στη λιμνοθάλασσα.]]></description>
<author></author> 
</item><item>
<title>Πρόταση για προβολή της Ελλάδας στην Απω Ανατολή</title>
<pubDate>2011-12-01 08:42:18</pubDate>
<link>http://www.haniotika-nea.gr/84024-Πρόταση για προβολή της Ελλάδας στην Απω Ανατολή .html</link>
<description><![CDATA[Πρόταση για άνοιγμα διαύλου επικοινωνίας με τη Νότια Κορέα καταθέτει η Ενωση Τουριστικών Καταλυμάτων Ν. Χανίων, με αφορμή την αναγνώριση που απολαμβάνουν οι Ελληνες που πολέμησαν στον πόλεμο της Κορέας την περίοδο 1951 - 1953. <br>Σε επιστολή της Ενωσης, που υπογράφει ο πρόεδρος Ι. Κουκουράκης, προς το Υπουργείο Εξωτερικών και τους υπουργούς Αμυνας, Πολιτισμού και Τουρισμού, αναφέρονται τα εξής: <br>«Η συμμετοχή της χώρας μας στον πόλεμο της Κορέας, τα ταραγμένα και δύσκολα χρόνια 1951 - 1953, ανήλθε σε 4.992 στρατιώτες από τους οποίους 186 σκοτώθηκαν εκεί. Σημαντική ήταν και η συμμετοχή της Ελληνικής Αεροπορίας, που με μεταγωγικά αεροπλάνα (Ντακότες), διενεργούσε  μεταφορές  εφοδίων για τον άμαχο πληθυσμό.<br>Σήμερα, 60 χρόνια μετά, στη Νότιο Κορέα τίποτα δεν θυμίζει την καταστροφή του πολέμου. Η χώρα συγκαταλέγεται ανάμεσα στις βιομηχανικά ανεπτυγμένες χώρες  συμμετέχοντας στις συνόδους του G20, ενώ εκατοντάδες χιλιάδες Νοτιοκορεάτες πραγματοποιούν κάθε χρόνο ταξίδια τουρισμού στην Ευρώπη.<br>Στα μνημεία που έχουν φτιαχτεί σε διάφορα μέρη της χώρας για τον πόλεμο η Ελληνική σημαία είναι παρούσα, ενώ υπάρχουν επιγραφές στα Κορεάτικα, Αγγλικά και Ελληνικά. Μάλιστα έχει ανεγερθεί και ξεχωριστό μνημείο για τους Ελληνες νεκρούς στρατιώτες σε μια από τις τοποθεσίες που πολέμησαν.<br>Στη Σεούλ, στον σταθμό του μετρό, που βρίσκεται δίπλα στο Μουσείο του πολέμου της Κορέας και το οποίο καθημερινά επισκέπτονται πλήθος από σχολεία της χώρας και Κορεάτες, έχουν αναρτηθεί φωτιζόμενες αφίσες από τη Νορβηγία που απεικονίζουν Νορβηγούς στρατιώτες με Κορεάτες συμπολεμιστές τους, σε στιγμές ανάπαυλας, Νορβηγίδες νοσοκόμες να περιθάλπουν ορφανά του πολέμου και δίπλα άλλες αφίσες να διαφημίζουν τις ομορφιές της Νορβηγίας τους, τα φιόρδ, τα γραφικά ψαροχώρια.<br>Παραθέτουμε τα παραπάνω μαζί με σχετικές φωτογραφίες για να δείξουμε πως σκέφτονται άλλες χώρες, εξίσου μακρινές με μας, όπως η Νορβηγία, η οποία δεν περιμένει να ζήσει δα και από τον τουρισμό ούτε καμιά τουριστική χώρα, όπως η Ελλάδα, είναι.<br>Αλλωστε τέτοιου είδους προβολές δεν έχουν να κάνουν μόνο με τον τουρισμό, αλλά και την προβολή της χώρας γενικότερα.<br>Χρήσιμο θα ήταν να γίνει μέσω της Ελληνικής Πρεσβείας, επαφή με το ΥΠ.ΕΞ. της Νότιας Κορέας, τον δήμαρχο της Σεούλ, αλλά και άλλων μεγάλων πόλεων, για μια ανάλογη προβολή». <br>]]></description>
<author></author> 
</item><item>
<title>Πρόσφυγες και άμαχοι στην εμπόλεμη ζώνη </title>
<pubDate>2010-09-08 09:35:12</pubDate>
<link>http://www.haniotika-nea.gr/51838-Πρόσφυγες και άμαχοι στην εμπόλεμη ζώνη  .html</link>
<description><![CDATA[Θεσσαλονίκη<br>Την αθέατη πλευρά της καθημερινότητας προσφύγων και άμαχου πληθυσμού σε εμπόλεμες περιοχές της Μέσης Ανατολής επιχειρεί να αναδείξει με τον φωτογραφικό φακό της η φωτορεπόρτερ Στεφανία Μιζάρα.<br>Υπό τον τίτλο «Out of life», η δημιουργός εξερευνά τις συνθήκες διαβίωσης προσφύγων πριν και μετά τη μετεγκατάστασή τους σε άλλους τόπους. Συγκεκριμένα, αναζητά αθέατες πλευρές της ζωής προσφύγων που μετακινήθηκαν από το Ιράκ στη Συρία. «Επέλεξα τη Συρία γιατί εμφανίζει μεγάλη συγκέντρωση Ιρακινών προσφύγων και βρίσκεται πολύ κοντά στον τόπο προέλευσης των προσφύγων», εξηγεί στο ΑΠΕ - ΜΠΕ η Στεφανία Μιζάρα. <br>Γυμνά, παγωμένα σπίτια γίνονται το σκηνικό μιας δύσκολης καθημερινότητας ανθρώπων, οι οποίοι μετά τη φρίκη του πολέμου βιώνουν σημαντικά προβλήματα επιβίωσης. «Όλες οι οικογένειες ήταν μισές, είχαν χάσει κάποιον δικό τους άνθρωπο. Όσοι επιβίωσαν, μπορεί να γλίτωσαν από το χειρότερο, αλλά καλούνταν να βιώσουν και μια δύσκολη καθημερινότητα», υπογραμμίζει η φωτογράφος. <br>Πλυμένα ρούχα που οι κάτοχοί τους τα κρεμούν στο σκοινί μαρτυρούν τη διάθεση αυτών των ανθρώπων για να συνεχίσουν κανονικά τη ζωή τους, αλλά συγχρόνως αναδεικνύουν και το άδειο από έπιπλα δωμάτιο, στο οποίο διαβιούν. <br>ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ <br>Προσωπικές καθημερινές ιστορίες επιχειρεί να αναζητήσει η Στεφανία Μιζάρα και σε άλλες πολύπαθες περιοχές που επισκέπτεται, την Παλαιστίνη, την Αϊτή, τη Βιρμανία και τη Γάζα. Από την τελευταία εμπνεύστηκε την εγκατάσταση πολυμέσων που παρουσιάζει με τίτλο «Μέρες πολέμου στη Γάζα». Κατά τη διάρκεια των βομβαρδισμών τον Ιανουάριο του 2009 η Στεφανία Μιζάρα αποτύπωσε καθημερινές δραστηριότητες των κατοίκων της περιοχής. «Οι άνθρωποι αυτοί έτρωγαν, κοιμόνταν, περπατούσαν, γελούσαν, ζούσαν δηλαδή κανονικά εν μέσω ενός σκηνικού θανάτου», επισημαίνει. <br>Οι δύο θεματικές ενότητες της Στεφανίας Μιζάρα «Out of life» και «Μέρες πολέμου στη Γάζα» παρουσιάζουν μία ρεαλιστική πτυχή χωρών του μουσουλμανικού κόσμου. Ακόμα περισσότερες πτυχές του αναδεικνύονται μέσα από τις υπόλοιπες ενότητες της ομαδικής έκθεσης «Muslim World Caught: Between Imaginary and Reality». Η έκθεση εγκαινιάζεται αυτή την Παρασκευή στον εκθεσιακό χώρο του Συνεδριακού Κέντρου της Τράπεζας Πειραιώς, στο πλαίσιο της Φωτομπιενάλε. <br>Πέντε ακόμα φωτογράφοι παρουσιάζουν με φωτογραφίες και βίντεο τις εντυπώσεις, τα συναισθήματα, τις μνήμες και τα γεγονότα που τους σημάδεψαν από τη Μέση Ανατολή. Ο Πιέρ Τζιόρτζιο Λομασκόλο παρουσιάζει ανθρώπους, που ονειρεύονται τον Λίβανο, όπως θα ήθελαν να είναι. Ο Αλπ Σίμε φωτογραφίζει την Κωνσταντινούπολη ανάμεσα σε δύο εκλείψεις ηλίου. Η Ανίτα Αντρζεγιέφσκα αποτυπώνει την ποιητική, παραμυθένια διάσταση του Ιράν. Ο Ρόμπερτ Χόλντεν εμπνέεται από τα παραδοσιακά νυφικά φορέματα των γυναικών του Λιβάνου. Η Σούζαν Χεφούνα εξερευνά μέσα από το βίντεό της την ταυτότητα 81 προσώπων από διαφορετικούς κοινωνικούς και πολιτισμικούς χώρους στο Κάιρο. <br>«Κοινός τόπος των φωτογραφιών και των έξι καλλιτεχνών ήταν η εξερεύνηση της ταυτότητας του μουσουλμανικού κόσμου», εξηγεί στο ΑΠΕ - ΜΠΕ η επιμελήτρια της έκθεσης, Νίνα Κασσιανού. «Μέσα από την έκθεση αναδεικνύεται τελικά ο πολύπλευρος χαρακτήρας του μουσουλμανικού κόσμου και θίγονται θέματα, όπως η ειρήνη, η γλώσσα, η θρησκεία, η πολιτισμική ταυτότητα και το μυστήριο της Ανατολής», συμπληρώνει η ίδια. <br>Των εγκαινίων της έκθεσης θα προηγηθεί ημερίδα με θέμα «Δρόμοι πολιτισμού στη Μεσόγειο. Ιστορική συνέχεια και μελλοντικές προοπτικές», στον ίδιο χώρο. Η έκθεση θα διαρκέσει μέχρι τις 22 Σεπτεμβρίου. <br>]]></description>
<author></author> 
</item><item>
<title>Χρώμα στο γκρίζο της Αθήνας</title>
<pubDate>2010-09-18 09:45:00</pubDate>
<link>http://www.haniotika-nea.gr/52428-Χρώμα στο γκρίζο της Αθήνας .html</link>
<description><![CDATA[Tου Β. ΤΣΕΚΟΥΡΑ ΑΠΕ - ΜΠΕ <br><br>Πέντε μουντές, &acute;γκρίζες&acute;, αποκαρδιωτικές, τυφλές όψεις κτηρίων της Αθήνας, ντύνονται χρώματα, φορούν εικόνες και... βάζουν στοίχημα να διαγραφεί ένα χαμόγελο στα σφιγμένα -και λόγω της σημερινής οικονομικής συγκυρίας- χείλη των Αθηναίων πολιτών. Εως το τέλος του χρόνου, πέντε κτήρια, διάσπαρτα στο κέντρο και τις γειτονιές της πρωτεύουσας, θα κληθούν να αποδείξουν στους κατοίκους τούτης της πυκνοδομημένης πόλης, ότι η Αθήνα μπορεί να &acute;σύρει&acute; το νου και σε περιπάτους γοητευτικούς.<br><br>Η τοιχογράφηση σε πέντε κτήρια πυκνοκατοικημένων ή υποβαθμισμένων περιοχών της Αθήνας, είναι μόνον η αρχή της εικαστικής παρέμβασης «Ζωγραφική τυφλών όψεων κτηρίων: χρώμα στο γκρίζο της πόλης», που επιχειρεί το Υπουργείο Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής. Οι Αθηναίοι αγκάλιασαν την πρωτοβουλία του Υπουργείου, σπεύδοντας να υποβάλουν αιτήσεις για την εικαστική διαμόρφωση της ακαλαίσθητης τυφλής όψης του δικού τους κτηρίου, καθώς το πιλοτικό πρόγραμμα εξελίσσεται με την κυρίαρχη συνδρομή της Ανώτατης Σχολής Καλών Τεχνών (ΑΣΚΤ). Προβλέπεται, δε, να εφαρμοσθεί άμεσα και στη Θεσσαλονίκη. <br>«Η ζωγραφική των τυφλών όψεων προωθεί μια εναλλακτική μορφή επικοινωνίας και αστικού πολιτισμού. Είναι μικρή παρέμβαση με μεγάλο αποτέλεσμα και συμμετέχουν σ? αυτήν συνήθως νέοι καλλιτέχνες και συχνά πολίτες», δήλωσε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ η γενική γραμματέας Χωροταξίας και Αστικού Περιβάλλοντος, Μαρία Καλτσά. <br>Μιλώντας για την «τέχνη του δρόμου», που εδράζεται στο απωθητικό, για πολλούς γκράφιτι, υπογράμμισε ότι «τα μουσεία αντιμετωπίζουν με σοβαρότητα και αποδοχή αυτή τη συχνά αυθάδη μορφή δημιουργικής έκφρασης, διότι αποτελεί έμπνευση για πολλούς και μας εξοικειώνει με τη διαφορετικότητα και την πρωτοπορία. Η απόδραση από τη συνηθισμένη εικόνα του δημόσιου χώρου μέσα από καλοπροαίρετες προκλήσεις, ανανεώνει τη διάθεση που αποπνέει ο χώρος και εγκλιματίζει σε μια τρέχουσα πραγματικότητα. Οι γιγάντιοι σουρεαλιστικοί καμβάδες έχουν δύναμη σε πολλά επίπεδα και όχι μόνον εικαστική ή συμβολική. Οι συντηρητικής νοοτροπίας συμπολίτες θα βρουν μια αφορμή νοητικής, έστω, αλληλεπίδρασης με τους "άλλους", που συνήθως κατοικούν ή χρησιμοποιούν τις περιοχές της πόλης, όπου εφαρμόζονται οι ζωγραφιές».<br>Τριάντα οκτώ θετικές ανταποκρίσεις προέκυψαν από την πρόσκληση του Υπουργείου. Από αυτές επιλέχθηκαν πέντε κτήρια με κριτήριο τη θέαση των έργων, ώστε να αναβαθμίζεται η οπτική αισθητική της γειτονιάς και τη γεωγραφική κατανομή τους σε περιοχές με διαφορετική κοινωνική σύνθεση για λόγους κοινωνικής ισονομίας.<br>Παρά το μικρό ποσό, το οποίο διατίθεται για να καλύψει το σύνολο των εξόδων (100.000 ευρώ, που αν συνυπολογισθεί και το 23% του ΦΠΑ, συρρικνώνεται σε 77.000 ευρώ), η Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών κινήθηκε με ενθουσιασμό. Αλλωστε, «όλα γίνονται με μια διάθεση αυτοθυσίας», όπως δηλώνει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο πρύτανης της Σχολής Καλών Τεχνών, Γιώργος Χαρβαλιάς. <br>Από την πλευρά της, η Πρυτανεία της Σχολής απευθύνθηκε στους ενδιαφερόμενους αποφοίτους και πενταμελής επιτροπή της επέλεξε 11 από τις 71 προτάσεις, που υποβλήθηκαν συνολικά. Βραβεύθηκαν πέντε και δόθηκαν έπαινοι σε έξι, οι οποίες, η ΑΣΚΤ φιλοδοξεί να υλοποιήσει σε επόμενη φάση της δράσης. Αντιστοίχως αργότερα θα υλοποιηθεί και η βραβευμένη πρόταση της Αλίνας Τσομπανέλη - «πρόκειται για την αποδόμηση μιας επιφάνειας, μια μπαρόκ εκδίπλωση στο χώρο ενός τοίχου», λέει ο κ. Χαρβαλιάς - καθώς η χρησιμοποίηση συγκεκριμένου υλικού θα δημιουργούσε προβλήματα στην υλοποίησή της σε μια επιφάνεια με εμβαδόν πολλών τετραγωνικών μέτρων.<br>«Οι εργασίες μπορούν να ξεκινήσουν περίπου δέκα με είκοσι μέρες μετά την υπογραφή από την κ. Μπιρμπίλη» της προγραμματικής σύμβασης μεταξύ Υπουργείου και Σχολής, η οποία αναμένεται την επόμενη Τετάρτη. Μιλώντας για τη διάρκεια ζωής των έργων, ο πρύτανης τόνισε ότι πρόκειται για διάρκεια «δρόμου». «Δεν είναι η Καπέλα Σιστίνα. Εκτιμούμε ότι αυτά τα έργα αντέχουν από οκτώ έως δέκα χρόνια», είπε και πρόσθεσε ότι «απαιτούνται εικαστικές παρεμβάσεις σε 15 με 20 κτήρια για να φανεί σαν δράση».<br>Ο κ. Χαρβαλιάς θεωρεί ότι η συμμετοχή της ΑΣΚΤ σε αυτή τη δράση επιτρέπει να φανεί ο ρόλος της, όχι μόνον ως σχολείου ή κλειστής εικαστικής έρευνας, αλλά και ως κέντρου που διαχέει την έρευνα στο κοινωνικό σύνολο, ως αναπτυξιακό εργαλείο.<br>Απαντά σ? εκείνους οι οποίοι υποστηρίζουν ότι η Τέχνη είναι πολυτέλεια στους σημερινούς χαλεπούς καιρούς, θυμίζοντας ότι ο Πικάσο έκανε τη «Γκερνίκα», όταν η βασκική πόλη είχε ισοπεδωθεί από τους βομβαρδισμούς. <br>«Δεν είναι προκλητικό να κάνουμε τέχνη σε μια συγκυρία σαν τη σημερινή. Η Τέχνη συνοδεύει την ανθρώπινη πραγματικότητα σε όλες τις φάσεις», υποστηρίζει ο κ. Χαρβαλιάς και υπενθυμίζει ότι η αμερικανική κυβέρνηση παρήγγειλε, το 1929, τη χρονιά του «Μεγάλου Κραχ», εικαστικές παρεμβάσεις στον δημόσιο χώρο σε καλλιτέχνες από τους οποίους αναδύθηκε το εικαστικό ρεύμα γνωστό ως Αμερικανική Πρωτοπορία.<br>Ο πρύτανης της ΑΣΚΤ είπε ότι στόχος της Σχολής είναι η υλοποίηση 40 παρεμβάσεων σε τυφλές όψεις κτηρίων και εξέφρασε την επιθυμία για συμμετοχή της ΑΣΚΤ στη διαμόρφωση του αστικού δημόσιου χώρου, στο πλαίσιο του προγράμματος του Υπουργείου «Αθήνα - Αττική 2014». Υπογράμμισε, επίσης, ότι η σχολή είναι έτοιμη για συμμετοχή σε δράσεις, με μόνιμο ή εφήμερο χαρακτήρα, είτε με οπτικοακουστικά μέσα (βιντεοπροβολές), είτε με ψηφιακά. Θεωρεί ότι αυτή η πρόταση διευρύνει το σημερινό πρόγραμμα του Υπουργείου, «Ζωγραφική τυφλών όψεων κτηρίων», καθώς είναι ευέλικτη και χαμηλού κόστους παρέμβαση. Πλεονεκτήματά της είναι η δυνατότητα μετακίνησής της από το κέντρο στην περιφέρεια καθώς και η δυνατότητα προσαρμογής των έργων στην κλίμακα των κτηρίων, που θα επιλέγονται.<br><br>Οι δημιουργοί &acute;διαβάζουν&acute; τα έργα τους<br>Τόσες διαφορετικές αναγνώσεις όσες είναι οι κάτοικοι της εκάστοτε περιοχής και οι περαστικοί, επιζητούν τα έργα, που επιλέχθηκαν να καλύψουν τις τυφλές όψεις των πέντε πρώτων κτηρίων στην Αθήνα. Αυτή, άλλωστε, είναι και η δηλωμένη πρόθεση των δημιουργών τους.<br>Οι Θωμάς Γαλάτος και Νίκος Σταθόπουλος, το έργο των οποίων προορίζεται για την τυφλή όψη του κτηρίου στην οδό Καλλιρρόης 75 - 77, απέναντι από το Φιξ, είπαν στο ΑΠΕ-ΜΠΕ: «Η ιδέα ήταν να δείξουμε πως υπάρχει και άλλη οπτική των πραγμάτων και γι? αυτό, ουσιαστικά, φτιάξαμε την ανάποδη πόλη. Αναποδογυρίσαμε, δηλαδή, ένα κομμάτι του ήδη υπάρχοντος αστικού τοπίου». Επισήμαναν ότι στο κάτω μέρος του έργου υπάρχει απόσπασμα από επιστολή του Οδυσσέα Ελύτη στον Ανδρέα Εμπειρίκο. Ο βραβευμένος με Νόμπελ Λογοτεχνίας ποιητής γράφει: «Ο σωρός από τα υλικά, που είναι αυτός ο κόσμος / θα μπορούσε, με μια διαφορετική μέθοδο συναρμογής / υπαγορευμένη από τα αισθήματά μας / να δώσει ένα οικοδόμημα πιο κατοικήσιμο».<br>Η έντονη σε χρώματα και σχήματα εικόνα του Πάνου Σκλαβενίτη, που θα φιλοξενηθεί στον τοίχο του κτηρίου της οδού Λακωνίας 24 στους Αμπελοκήπους, είναι, σύμφωνα με τον δημιουργό της «μια έντονη εικόνα που μας λέει ό,τι δεν υπάρχει». Το σήμα no signal, που εμφανίζεται στην οθόνη της τηλεόρασης, όταν δεν υπάρχει τηλεοπτικό σήμα, προκαλεί στον δημιουργό της εικόνας τη σκέψη ότι «αυτό το σήμα, όταν δεν εκπέμπει η τηλεόραση, είναι κατά κάποιον τρόπο μια παρηγοριά για τους θεατές. Με την έννοια, ότι όταν δεν υπάρχει κάτι να δουν, υπάρχει μια εικόνα, που είναι αυτή».<br>Το ζήτημα του κουβαριού είναι η εικαστική καταβολή της πρότασης της Αγγελικής Κούβαρη, που θα καλύψει την τυφλή όψη του κτηρίου στη γωνία Φρειδερίκου Σμιθ 4 και Κασομούλη, στον Νέο Κόσμο. «Εκφράζει την αισιοδοξία και τη χαρά που μπορεί να προκύψει μέσα από το ξετύλιγμα, την περισυλλογή, την οργάνωση που μπορεί να κάνει ο καθένας στη ζωή του. Ετσι θα βοηθήσει να εξελιχθεί όλη αυτή η ιστορία μέσα από τα χρώματα, τις ίνες, τις κλωστές και τις γραμμές και να δημιουργηθεί κάτι καινούργιο», λέει η δημιουργός.<br>Προφανείς είναι οι καταβολές του έργου του Παύλου Τσάκωνα, που προορίζεται για την τυφλή όψη του κτηρίου στην οδό Κριεζώτου 6. Πρόκειται για το παραμύθι με τα συμπαθή γουρουνάκια, που το καθένα χτίζει το σπιτάκι του για να προστατευτεί από τον λύκο. «Το μεγάλο μέγεθος δίνει μια υπερβολή, που σχετίζεται με τη δόμηση της Αθήνας. Οπότε, στην προκειμένη περίπτωση, δεν ξέρω αν, στο τέλος, το γουρουνάκι θα καταφέρει να γλιτώσει από τα τσιμέντα και να σώσει τ? αδέλφια του από τον λύκο», επιφυλάσσεται ο καλλιτέχνης. Το έργο του ίδιου που θα καλύψει, τέλος, την τυφλή όψη του δεκαόροφου ξενοδοχείου Vienna στη γωνία Πειραιώς και Μενάνδρου είναι, όπως ο δημιουργός επισημαίνει, «μια αντιγραφή και αντιστροφή του διάσημου χαρακτικού του Αλμπρεχτ Ντίρερ, όπου ο άνθρωπος προσεύχεται στο Θεό. Πλέον, στο δικό μου, ο Θεός παρακαλεί τον άνθρωπο». Με το πρόγραμμα του Υπουργείου «η ιδέα αυτή βρήκε το κατάλληλο μέρος για να παρουσιαστεί, το συγκεκριμένο κτήριο στη γωνία των δρόμων, όπου οι κοινωνικές συνθήκες της περιοχής το αναδεικνύουν. Και θέλω να πιστεύω πως κάνουν το μήνυμα αυτής της ιδέας περισσότερο αντιληπτό από τον κόσμο», λέει ο Παύλος Τσάκωνας. <br>]]></description>
<author></author> 
</item><item>
<title>Φωτογραφικό ταξίδι Ελλήνων, Τούρκων και Βουλγάρων φωτογράφων</title>
<pubDate>2010-12-11 10:57:28</pubDate>
<link>http://www.haniotika-nea.gr/57469-Φωτογραφικό ταξίδι Ελλήνων, Τούρκων και Βουλγάρων φωτογράφων .html</link>
<description><![CDATA[Θεσσαλονίκη <br> Φωτογραφική περιήγηση στη Θράκη, μέσα από τον φακό Ελλήνων, Τούρκων και Βουλγάρων φωτογράφων και πλατφόρμα συνεργασίας δημιουργών από τις τρεις χώρες, αποτελεί το project &acute;Terra Thrace&acute;, που υλοποιείται με πρωτοβουλία του Κέντρου Δημιουργικής Φωτογραφίας Θράκης (ΚΕ.ΔΗ.ΦΩΤ). Οι ομάδες φωτογράφων από κάθε χώρα κλήθηκαν να αποτυπώσουν με την κάμερά τους τις γειτονικές χώρες και να προβάλουν με τα έργα τους την οπτική, με την οποία τις βλέπουν. «Ξεκινήσαμε το project &acute;Θρακική Γη - Terra Thrace&acute;, με πρόθεση να παρουσιάσουμε τον τόπο, στον οποίο ζούμε και επεκτείναμε την ιδέα, προσκαλώντας φωτογράφους από την Τουρκία και τη Βουλγαρία να συμμετάσχουν», ανέφερε στο ΑΠΕ - ΜΠΕ ο πρόεδρος του Κέντρου Δημιουργικής Φωτογραφίας Θράκης, Θεοδόσης Γιαννακίδης.<br>Τοπία ανάλογα με την οπτική του κάθε φωτογράφου, φωτογραφίες δρόμου, ελεύθερα θέματα και πορτρέτα συνθέτουν τη συλλογή των έργων, που δημιουργήθηκαν με αμιγώς καλλιτεχνικά κριτήρια, εξήγησε ο κ. Γιαννακίδης, σημειώνοντας ότι ο στόχος δεν ήταν η καταγραφή των χώρων αλλά η αίσθηση του τόπου.<br>Μία πρώτη επιλογή των φωτογραφιών που θα συμπεριληφθούν στο project έγινε στις αρχές Δεκεμβρίου από τον Βρετανό, κυπριακής καταγωγής φωτογράφο, Γιώργο Γεωργίου και τη σύζυγό του, Βανέσα Γουίνσιπ, έμπειρους και βραβευμένους δημιουργούς, οι οποίοι παρουσίασαν το έργο τους στο ΚΕ.ΔΗ.ΦΩΤ.<br>Τα επόμενα βήματα είναι η διοργάνωση έκθεσης, που θα περιοδεύσει και στις τρεις χώρες: Στην Ελλάδα, σε πόλεις της Θράκης, στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη, στην Τουρκία, στην Κωνσταντινούπολη και στη Βουλγαρία, στη Φιλιππούπολη. Στους στόχους των συμμετεχόντων εντάσσεται η έκδοση λευκώματος με τα έργα των φωτογράφων. <br>Μέσω του &acute;Terra Thrace&acute; άνοιξαν δίαυλοι επικοινωνίας και ανταλλαγής ιδεών μεταξύ των καλλιτεχνών, στους οποίους δόθηκε η δυνατότητα να γνωρίσουν τις γειτονικές τους χώρες. Ελληνες, μέλη του ΚΕ.ΔΗ.ΦΩΤ., επισκέφθηκαν τη Βουλγαρία και την Τουρκία και ξένοι φωτογράφοι φιλοξενήθηκαν από το ΚΕ.ΔΗ.ΦΩΤ., το οποίο κάλυψε τα έξοδα της υλικοτεχνικής βοήθειας και τα έξοδα διαμονής.<br>Στο project &acute;Terra Thrace&acute; συμμετέχουν από την Ελλάδα τα μέλη του ΚΕ.ΔΗ.ΦΩΤ., Μιχάλης Μπολιάκης, Σίμος Χατζηλίδης, Θεοδόσης Γιαννακίδης, Βασίλης Καραφυλλίδης, Πέτρος Κηπουρός και Μαρία Κοσμίδου, από την Τουρκία οι Αρίφ Αστσί, Σερκάν Ταϊτσάν, Κερέμ Ουζέλ και από τη Βουλγαρία η Βενέτα Ζαχαρίεβα και ο Πάβελ Μπέλτσεφ.<br>Το Κέντρο Δημιουργικής Φωτογραφίας Θράκης ιδρύθηκε στην Αλεξανδρούπολη, πριν από τρία χρόνια, όταν περίπου 30 καλλιτέχνες αποφάσισαν να συνεργαστούν, με κοινό σκοπό την καλλιτεχνική φωτογραφία και άλλες μορφές τέχνης της εικόνας.<br>Στο ΚΕ.ΔΗ.ΦΩΤ. έχουν προσκληθεί να προβάλουν το έργο τους και να συζητήσουν για τη φωτογραφία πολλοί εκπρόσωποι της συγκεκριμένης μορφής Τέχνης, από την Ελλάδα και το εξωτερικό. <br>]]></description>
<author></author> 
</item><item>
<title> Τα Χριστούγεννα σε όλο τον κόσμο </title>
<pubDate>2010-12-28 08:56:29</pubDate>
<link>http://www.haniotika-nea.gr/58309- Τα Χριστούγεννα σε όλο τον κόσμο  .html</link>
<description><![CDATA[Ανάμικτες εικόνες κατέγραψε ο φωτογραφικός φακός από τους φετινούς εορτασμούς των Χριστουγέννων σε όλο τον πλανήτη. Από την αποκλεισμένη Γάζα έως την ηλιόλουστη Αυστραλία εκατομμύρια πιστοί γιόρτασαν τη γέννηση του Θεανθρώπου. <br><br><img src="$webimagesprod_58309_1293523043_bithleem.jpg" border="0" alt="" width="350" height="234" /><br>Βηθλεέμ: <br>Με κατάνυξη γιόρτασαν χιλιάδες πιστοί τη Γέννηση του Θεανθρώπου στην εκκλησία της Γέννησης στη Βηθλεέμ, η οποία σύμφωνα με την παράδοση έχει χτιστεί στη θέση που γεννήθηκε ο Ιησούς. Ο Παλαιστίνιος ηγέτης Μαχμούτ Αμπάς προσευχήθηκε μαζί με τους πιστούς και ευχήθηκε για ειρήνη. <br><br><img src="$webimagesprod_58309_1293523056_vatikano.jpg" border="0" alt="" width="350" height="234" /><br>Βατικανό: <br>Κάτω από δρακόντεια μέτρα ασφαλείας ο Πάπας Βενέδικτος ο 16ος τέλεσε τη λειτουργία των Χριστουγέννων στη Βασιλική του Αγίου Πέτρου. Στο χριστουγεννιάτικο μήνυμά του, το οποίο διαβάστηκε σε 65 γλώσσες, ο Ποντίφικας ευχήθηκε χρόνια πολλά και έκανε έκκληση για ειρήνη. <br><br><br><img src="$webimagesprod_58309_1293523069_meriland.jpg" border="0" alt="" width="350" height="246" /><br>Μέριλαντ: <br>Τα τελευταία 25 χρόνια στο Μέριλαντ των Η.Π.Α., ο Αγιος Βασίλης κάνει σκι στα νερά του ποταμού Ποτόμακ. Ετσι και φέτος, εκατοντάδες επισκέπτες είδαν τον Αγιο των Χριστουγέννων να πραγματοποιεί? φιγούρες πάνω στα κύματα. <br><br><br><img src="$webimagesprod_58309_1293523082_pakistan.jpg" border="0" alt="" width="350" height="234" /><br>Πακιστάν:<br>Φορώντας μια μάσκα του Αγιου Βασίλη, το κοριτσάκι της φωτογραφίας έφερε το χριστουγεννιάτικο πνεύμα στις φτωχογειτονιές του Ισλαμαμπάντ... <br><br><br><img src="$webimagesprod_58309_1293523096_verolino.jpg" border="0" alt="" width="350" height="263" /><br>Βερολίνο:<br>Στον καθεδρικό Ναό του Βερολίνου εκατοντάδες πιστοί παρακολούθησαν τη λειτουργία των Χριστουγέννων. <br><br><br><img src="$webimagesprod_58309_1293523107_fanari.jpg" border="0" alt="" width="232" height="350" /><br>Φανάρι: <br>Προεξάρχοντος του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου τελέστηκε στο Φανάρι η Θεία Λειτουργία των Χριστουγέννων, την οποία παρακολούθησε πλήθος πιστών. Στο μήνυμά του ο κ. Βαρθολομαίος αναφέρθηκε στην οικονομική κρίση και ζήτησε από τους πιστούς να βοηθήσουν όσο μπορούν τους ανέργους, τους νεόπτωχους, τους αστέγους και τους νέους με τα «ψαλιδισμένα όνειρα», που πλήττει η οικονομική κρίση.<br><br><br><img src="$webimagesprod_58309_1293523121_afghanistan.jpg" border="0" alt="" width="350" height="219" /><br>Αφγανιστάν <br>Βρετανοί στρατιώτες απόλαυσαν το χριστουγεννιάτικο δείπνο στο Αφγανιστάν, μακριά από τις οικογένειές τους.<br><br><img src="$webimagesprod_58309_1293523132_srilanka.jpg" border="0" alt="" width="350" height="263" /><br>Σρι Λάνκα: <br>Στο Κολόμπο της Σρι Λάνκα, ο μικρός της φωτογραφίας εντυπωσιάστηκε από τη φάτνη που στήθηκε για τον εορτασμό των Χριστουγέννων. Η χριστιανική κοινότητα στη χώρα είναι μικρή καθώς επικρατούσα θρησκεία είναι ο Βουδισμός αλλά τα Χριστούγεννα αποτελούν δημοφιλή γιορτή για όλους. <br><br><img src="$webimagesprod_58309_1293523147_gaza.jpg" border="0" alt="" width="350" height="235" /><br>Γάζα: <br>Χριστούγεννα τρόμου πέρασαν οι πιστοί στη Γάζα, υπό τον φόβο των Ισραηλινών βομβαρδισμών, που έχουν γίνει καθημερινότητα από τις 18 Δεκεμβρίου. Ανήμερα των Χριστουγέννων βομβαρδίστηκαν κεντρικά σημεία της αποκλεισμένης Γάζας και ένας ηλεκτρικός σταθμός με αποτέλεσμα να μείνουν χωρίς ρεύμα πολλές περιοχές. <br><br><img src="$webimagesprod_58309_1293523403_obama.jpg" border="0" alt="" width="220" height="124" /><br>Η.Π.Α.: <br>Ο  Αμερικανός πρόεδρος Μπαράκ Ομπάμα ευχήθηκε με τη σύζυγό του χρόνια πολλά και ζήτησε από τους Αμερικανούς να στείλουν τις ευχές τους στα στρατεύματα που βρίσκονται σε αποστολές στο εξωτερικό. <br><br><img src="$webimagesprod_58309_1293523416_australia.jpg" border="0" alt="" width="350" height="232" /><br>Αυστραλία:<br>Στην Αυστραλία τα Χριστούγεννα γιορτάζονται στην καρδιά του καλοκαιριού. Σύμφωνα μάλιστα με την παράδοση μετά το χριστουγεννιάτικο γεύμα όλοι πηγαίνουν μια βόλτα στην παραλία ή πάνε για ένα παιχνίδι κρίκετ.<br><br><img src="$webimagesprod_58309_1293523426_venezuela.jpg" border="0" alt="" width="350" height="234" /><br>Βενεζουέλα: <br>Στη Βενεζουέλα ο πρόεδρος Ούγκο Τσάβες κάθισε στο χριστουγεννιάτικο τραπέζι μαζί με δεκάδες αστέγους,  οι οποίοι επλήγησαν από τις καταρρακτώδεις βροχές. <br><br><img src="$webimagesprod_58309_1293523438_nigiria.jpg" border="0" alt="" width="350" height="255" /><br>Νιγηρία:<br>Αιματηρά ήταν τα Χριστούγεννα στη Νιγηρία, όπου μαίνονται οι θρησκευτικές συγκρούσεις ανάμεσα σε οπλισμένες ομάδες χριστιανών και μουσουλμάνων. Το βράδυ της παραμονής, περισσότεροι από 35 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους στην πόλη Τζος από τα βίαια επεισόδια. <br>]]></description>
<author>Παρασκευάς Περάκης</author> 
</item><item>
<title>Προσκύνημα στην Παναγία και γνωριμία με το νησί</title>
<pubDate>2011-07-08 09:15:09</pubDate>
<link>http://www.haniotika-nea.gr/72120-Προσκύνημα στην Παναγία και γνωριμία με το νησί .html</link>
<description><![CDATA[Ρεπορτάζ:<br>Γιάννης H. Κάκανος<br>www.yanniskakanos.gr<br>ghk@otenet.gr  <br><br>Η Τήνος άρχισε να γίνεται παγκοσμίως γνωστή πριν από 188 χρόνια, στις 30 Ιανουαρίου του 1823, με την ανεύρεση της εικόνας της Μεγαλόχαρης και αργότερα με το το Παναγιοφύλακτο και φωτοπάροχο Ιερό Ιδρυμα και Προσκύνημα της Ευαγγελιστρίας, το οποίο αποτελεί σημείο αναφοράς των απανταχού ευρισκομένων χριστιανών. <br> Αυτό το νησί, όμως, εκτός του ότι έχει χαρακτηρισθεί στις συνειδήσεις των πιστών Ιερό έχει και μια άλλη μεγάλη ιστορία. Είναι ο τόπος του ποιοτικού ολόλευκου και πράσινου μάρμαρου καθώς επίσης και σπουδαίων καλλιτεχνών, γλυπτών, ζωγράφων, αγγειοπλαστών και πολλών άλλων παλιών επαγγελματιών.  <br>Η Τήνος εκτός από τον θρησκευτικό «τουρισμό», αποτελεί παράλληλα και πόλο έλξης εξαιτίας της ιστορίας που έχει από αιώνες το νησί στην παράδοση του μαρμάρου και της ιδιαίτερης φήμη πολλών Τηνιακών γλυπτών που διακρίθηκαν γράφοντας με χρυσά γράμματα το ονοματεπώνυμό τους στο πάνθεον της ιστορίας. Δύο τέτοια χωριά που έπαιξαν σημαντικό ρόλο -κυρίως στους τελευταίους αιώνες- είναι τα Ιστέρνια και ο Πύργος στα οποία γεννήθηκαν κορυφαίοι καλλιτέχνες. Στον Πύργο μπορέσαμε να επισκεφτούμε το σπίτι -Μουσείο του μακαριστού φημισμένου γλύπτη Γιαννούλη Χαλεπά, το Μουσείο Τηνιακών καλλιτεχνών γλυπτικής και να ξεναγηθούμε στο Μουσείο Μαρμαροτεχνίας από τον δημοτικό σύμβουλο κ. Φραγκίσκο Καγιώργη, ο οποίος, μας είπε τα εξής: &acute;Στον Πύργο γεννήθηκα και κατοικώ και σαν χωριό -τουλάχιστον από τους δύο προηγούμενους αιώνες- οι κάτοικοί του ασχολούνται με το μάρμαρο και τη μαρμαρογλυπτική. Εδώ γεννήθηκαν οι μεγάλοι καλλιτέχνες Γιαννούλης Χαλεπάς, στην τέχνη του μαρμάρου και Νικηφόρος Λύτρας, στη ζωγραφική. Το χωριό μας παραμένει αυστηρά παραδοσιακό και μέχρι πρότινος αποτελούσε ξεχωριστή ιστορική Κοινότητα με τον παραθαλάσσιο οικισμό του Πανόρμου, ο οποίος βρίσκεται λίγα χιλιόμετρα παρακάτω. Τον χειμώνα μένουμε μόνιμα στον Πύργο 350 κάτοικοι, ενώ σε όλη την Τήνο γύρω στις 10 χιλιάδες. Θα επισκεφτούμε και το Μουσείο Μαρμαροτεχνίας που κτίστηκε σε οικόπεδα της τέως Κοινότητας αλλά τη χρήση και την φροντίδα όλη θα την έχει η Τράπεζα Πειραιώς για 40 χρόνια. Τα εγκαίνια έγιναν πριν από τέσσερα χρόνια με τον Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας. Μέσα υπάρχουν πολλά εκθέματα και βιντεοσκοπήσεις που καλύπτουν όλες τις εργασίες που αφορούν το μάρμαρο, από το λατομείο μέχρι και πώς γίνεται μια προτομή. Η Τήνος βγάζει τα καλύτερα σε ποιότητα μάρμαρα. Στο χωριό μας θα δείτε και τη μοναδική σε όλον τον κόσμο στάση λεωφορείου που είναι από μάρμαρο. Η χιλιομετρική απόσταση από τη Χώρα είναι 25 χιλιόμετρα με καλό οδικό δίκτυο και πανέμορφες φυσικές και τεχνικές ομορφιές. Ανεμόμυλοι, περιστερώνες, αλώνια, αγροτικά μονοπάτια, πετρόκτιστες ξερολιθιές, εξωκκλήσια, εκκλησιές και Μοναστήρια, με αποκορύφωμα την Παναγία μας, συνθέτουν το μεγαλείο του νησιού μας&acute;.       <br>]]></description>
<author></author> 
</item><item>
<title>Γιορτάστηκε η ανακομιδή των ιερών λειψάνων</title>
<pubDate>2011-08-03 11:37:59</pubDate>
<link>http://www.haniotika-nea.gr/74658-Γιορτάστηκε η ανακομιδή των ιερών λειψάνων .html</link>
<description><![CDATA[Με αρκετούς πιστούς την παραμονή αλλά και χθες 2 Αυγούστου ημέρα ανάμνησης του γεγονότος της ανακομιδής του ιερού λειψάνου του πρωτομάρτυρα Αγίου Στεφάνου, γιόρτασε ο περικαλλής ιερός ενοριακός Ναός του Αγίου στη συνοικία Κουμπέ της πόλη μας.<br>Ο εφημέριος της Ενορίας, π. Ιωάννης Τσιτσιρίδης, μέσα στην πλούσια ομιλία του για τον βίο του Αγίου επεσήμανε τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του πρωτομάρτυρα διακόνου Στεφάνου, υπογραμμίζοντας, ότι &acute;πρώτο και κύριο γνώρισμα, ότι είναι πνευματοφόρος έχει μέσα του και φέρει το πνεύμα του Θεού, ότι είναι Θεόπτης, δηλαδή, είδε τη δόξα του Θεού&acute;. <br>Επίσης, χαρακτήρισε ανεξίκακο τον Αγιο, ενώ για την ανακομιδή των ιερών λειψάνων του, τόνισε: &acute;H ανακομιδή έγινε την περίοδο που οι μεγάλοι διωγμοί των πρώτων χριστιανών είχαν σταματήσει και αυτοκράτορας ήταν ο Μέγας Κωνσταντίνος. Εκείνη την περίοδο, ο Αγιος φανερώθηκε τρεις φορές σε κάποιον ευσεβή γέροντα ιερέα, ονόματι Λουκιανό και του αποκάλυψε τον τόπο, όπου ήταν κρυμμένο το λείψανό του. Εκείνος το ανέφερε στον πατριάρχη Ιεροσολύμων Ιωάννη, που με τη σειρά του πήγε στον υποδεικνυόμενο τόπο και βρήκε το  λείψανο του Αγίου Στεφάνου. <br>Κατά την εύρεση έγινε μικρός σεισμός και το άγιο λείψανο του Αγίου Στεφάνου μονομιάς πλημμύρισε ευωδιά τους παρευρισκόμενους. Αργότερα, τα ιερά λείψανα του Αγίου Στεφάνου μεταφέρθηκαν από την Ιερουσαλήμ στην Κωνσταντινούπολη και τοποθετήθηκαν στον ανεγερθέντα Ναό στη Χάρη του από τον Μέγα Κωνσταντίνο&acute;. Ερωτηθείς στη συνέχεια για το ιστορικό του Ναού και της Ενορίας, είπε: &acute;Κάτω από πολύ δύσκολες συνθήκες την περίοδο της δικτατορίας με την πρωτοβουλία ενός μικρού Πολιτιστικού Συλλόγου και τη συμβολή πολλών πιστών καθώς και του πατέρα Μιχαήλ Μπακατσάκη άρχισαν οι οικοδομικές εργασίες, που σύντομα αποπερατώθηκαν για να γίνουν τα εγκαίνια και μετά από αρκετά χρόνια -με πολλές περιπέτειες- η περιοχή αυτή απέκτησε τη δική της Ενορία&acute;.<br><br><br>]]></description>
<author>Γιάννης Κάκανος</author> 
</item><item>
<title>Βραβεύτηκαν οι νικητές Σκοπευτικών Συλλόγων</title>
<pubDate>2011-08-03 11:39:57</pubDate>
<link>http://www.haniotika-nea.gr/74659-Βραβεύτηκαν οι νικητές Σκοπευτικών Συλλόγων .html</link>
<description><![CDATA[Μια ευχάριστη τιμητική εκδήλωση πραγματοποιήθηκε χθες το βράδυ στο Δημαρχείο του Πλατανιά με την απονομή βραβείων σε ισάριθμους νικητές πέντε κατηγοριών κατά την σκοποβολή που διενεργήθηκε στη μνήμη των πεσόντων επί Κατοχής το 1941 στον Κερίτη ποταμό. <br>Για τις βραβεύσεις αυτές ο δήμαρχος Πλατανιά, κ. Γιάννης Μαλανδράκης τόνισε: &acute;Στο πλαίσιο των εκδηλώσεων τιμής και μνήμης για τους νεκρούς στον Κερίτη ποταμό στον Σκινέ, στον Αλικιανό και γενικότερα στα καμποχώρια αλλά και στα ορεινά χωριά πραγματοποιήθηκε την περασμένη Κυριακή διαγωνισμός σκοποβολής από αθλητές διάφορων Συλλόγων. Είναι μια εκδήλωση τιμής και μνήμης που είναι απαραίτητο να τη διατηρούμε. Το άθλημα της σκοποβολής είναι καλό να το εξασκούμε μέσα σε σκοπευτήρια και σε χώρους γι’ αυτό τον σκοπό ειδικά και ο Δήμος μας έχει το δικό του Σκοπευτήριο&acute;.  <br>Από την πλευρά του ο πρόεδρος του Αθλητικού Σκοπευτικού Συλλόγου Χανίων, κ. Αναστάσιος Στυλιανακάκης, υπογράμμισε: &acute;Την Κυριακή που μας πέρασε, 31 Ιουλίου, κάναμε έναν αγώνα πρακτικής σκοποβολής επιπέδου 1 εις μνήμη των αγωνιστών για την περιοχή του Κερίτη το 1941. Ο Αθλητικός Σκοπευτικός Σύλλογος Χανίων αριθμεί περίπου στα 200 μέλη αλλά σήμερα είναι εδώ και άλλοι αθλητές από άλλους Συλλόγους, οι οποίοι πήραν πρώτες θέσεις και ήρθαν μαζί μας για να γίνουν οι βραβεύσεις από τον Δήμο Πλατανιά, στον οποίο ανήκει το Σκοπευτήριο&acute;.]]></description>
<author></author> 
</item><item>
<title>Οι εντυπώσεις μιας Ελληνογαλλίδας και το τυρί για Γκίνες</title>
<pubDate>2011-08-03 11:40:51</pubDate>
<link>http://www.haniotika-nea.gr/74660-Οι εντυπώσεις μιας Ελληνογαλλίδας και το τυρί για Γκίνες .html</link>
<description><![CDATA[Τις εντυπώσεις της από τη Γιορτή Βοσκού και Τυριού, που πραγματοποιήθηκε το περασμένο Σαββατοκύριακο στα Ζωνιανά, καταγράφει μια Ελληνογαλλίδα επισκέπτρια, που δηλώνει ενθουσιασμένη με την εμπειρία που έζησε. Την ίδια ώρα, το χωριό της επαρχίας Μυλοποτάμου πανηγυρίζει για την είσοδό του στο ρεκόρ Γκίνες χάρη σε ένα κεφαλοτύρι - γίγας! <br>&acute;Με εντυπωσίασε η φιλοξενία των Ζωνιανών και η προσπάθεια που έγινε από όλες τις γυναίκες του χωριού να προσφέρουν η κάθε μία το σπιτικό της φαγητό. <br>Με εντυπωσίασε η μεγάλη προσέλευση του κόσμου σε μια γιορτή, με 7.000 περίπου επισκέπτες, όπου δεν δημιουργήθηκε το παραμικρό πρόβλημα.<br>Με εντυπωσίασε ο συντονισμός όλων όσων συμμετείχαν και βοήθησαν καθώς και ο εθελοντισμός των κατοίκων! Αυτοκίνητα δεν υπήρχαν μέσα στο χωριό, όλοι περπατήσαμε αρκετά για να φτάσουμε μέχρι την όμορφη, ατμοσφαιρική και ζεστή αυτή εκδήλωση. Για εκείνους που δεν μπορούσαν να περπατήσουν είχαν προβλέψει τη μεταφορά τους με δύο λεωφορεία μέχρι και τον τελευταίο επισκέπτη!<br>Με εντυπωσίασε που η ένταση της μουσικής δεν ήταν «θόρυβος» όπως σε πολλά άλλα πανηγύρια που πηγαίνω κάθε χρόνο όταν έρχομαι στην Κρήτη! Τα τραπέζια έφταναν μέχρι και τις ταράτσες των σπιτιών φιλοξενώντας συγγενείς, φίλους, γνωστούς και αγνώστους! Εγώ ήμουν πολύ τυχερή μια και οι συγγενείς μου είχαν έναν «υπέροχο» φίλο από τα Ζωνιανά τον κ. Μιχάλη και την οικογένειά του, οι οποίοι μας φιλοξένησαν με τον πιο φυσικό και αυθόρμητο τρόπο, αλλά και με περίσσια ανθρωπιά! Σε κάθε γωνιά υπήρχε το «αντικριστό» που για πρώτη φορά αντίκριζαν τα μάτια μου και ομολογώ ότι το γεύτηκα και μου άρεσε πάρα πολύ!<br>Με εντυπωσίασε η καταπληκτική γεύση του τυριού που έφτιαξαν πριν 4 μήνες με 8.500 λίτρα γάλα και ζύγιζε 1.054 κιλά για να μπει στο βιβλίο Guinness records (Γκίνες Ρεκόρ). Που τελικά κέρδισε και μπήκε!<br>Από τα Ζωνιανά θα θυμάμαι τα λόγια του κ. Μιχάλη που θέλει να του λέμε την καλημέρα μέσα από την καρδιά μας  και να τον κοιτάμε στα μάτια… Μου έκαναν εντύπωση τα λόγια του, μια και στη χώρα που ζω η καλημέρα του γείτονα είναι πλέον τυπική!&acute;<br>Nathalie Ripaud <br><br><span style="text-decoration: underline;"><strong>Τυρί για ρεκόρ Γκίνες! <br></strong></span>Στη Γιορτή Βοσκού και Τυριού τυροκόμοι των Ζωνιανών παρασκεύασαν ένα κεφαλοτύρι βάρους 1.054 κιλών το οποίο βάζει… πλώρη για τις σελίδες του βιβλίου με τα παγκόσμια ρεκόρ Γκίνες. Το προηγούμενο ρεκόρ κατείχε ένα χωριό της Ιταλίας με ένα τυρί 534,7 κιλών. Τη μέτρηση του τυριού με διάμετρο δύο μέτρα έκανε ο υφυπουργός Προστασίας του Πολίτη, Μανώλης Όθωνας, ενώ οι βουλευτές και οι τοπικοί φορείς υπήρξαν οι επίσημοι μάρτυρες κατά τη ζύγιση, προκειμένου η μαρτυρία τους να συμπεριληφθεί στον φάκελο που θα σταλεί στα Ρεκόρ Γκίνες από τον Πολιτιστικό Σύλλογο Ζωνιανών.]]></description>
<author></author> 
</item><item>
<title>Είναι επικίνδυνο το διαδίκτυο</title>
<pubDate>2011-08-03 11:43:18</pubDate>
<link>http://www.haniotika-nea.gr/74661-Είναι επικίνδυνο το διαδίκτυο .html</link>
<description><![CDATA[Γράφει ο Παναγιώτης Αλεβαντής*<br><br>Πέντε πιλοτικές ημερίδες για την &acute;Ασφάλεια στο διαδίκτυο&acute; οργάνωσε το Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη σε διάφορες πόλεις της Ελλάδας για την ευαισθητοποίηση των πολιτών γενικά και των γονέων ειδικότερα.<br>Είναι λοιπόν επικίνδυνο το διαδίκτυο; Η απάντηση δεν είναι μονοσήμαντη. Ένας καλόπιστος αλλά και ενημερωμένος συζητητής θα απαντούσε «Είναι τόσο επικίνδυνο όσο και το οδικό δίκτυο, ή το δίκτυο μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας, ή το τηλεφωνικό δίκτυο. Αλλά είναι και το ίδιο απαραίτητο με το οδικό, το ηλεκτρικό και το τηλεφωνικό δίκτυο…». Στο τέλος της δεκαετίας του 1980 είχα συντονίσει τις εργασίες δημιουργίας της πρώτης ηλεκτρονικής βάσης δεδομένων με πλήρες κείμενο στα ελληνικά που διατέθηκε στο διαδίκτυο (την βάση δεδομένων με την νομοθεσία και τη νομολογία της Ευρωπαϊκής Ένωσης). Λίγο αργότερα ήμουν εισηγητής για την κατάρτιση των προδιαγραφών εισαγωγής της πολυγλωσσίας στα συστήματα πληροφορικής της Ευρωπαϊκής Ένωσης, οι οποίες στη συνέχεια υιοθετήθηκαν από τις εταιρείες πληροφορικής και εφαρμόστηκαν σε όλους τους κυκλοφορούντες υπολογιστές. Έτσι νοιώθω εν μέρει υπεύθυνος, τουλάχιστον για το γεγονός ότι το διαδίκτυο μιλάει ελληνικά.<br>Όμως δεν θεωρώ ότι το διαδίκτυο είναι πιο επικίνδυνο από τα άλλα δίκτυα στα οποία στηρίζεται η σύγχρονη οικονομική και κοινωνική ζωή. Όλοι μας προσέχουμε να μην πάθουμε ατύχημα με το ηλεκτρικό ρεύμα – παρόλα αυτά κάθε χρόνο μερικοί απρόσεκτοι πεθαίνουν από ηλεκτροπληξία ή από πυρκαγιά που προκλήθηκε από υπερφορτωμένα κυκλώματα. Όλοι μας προσέχουμε να μη μας ξεγελάσουν διάφοροι μικροαπατεώνες που μας τηλεφωνούν στο σπίτι ή στο γραφείο. Ας μη μιλήσουμε για τα τροχαία που κάθε χρόνο προκαλούν χιλιάδες θανάτους και αναπηρίες στο οδικό δίκτυο κυρίως γιατί κάποιοι δεν σέβονται τις οδηγίες χρήσης του δικτύου, δηλαδή τον Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας.<br>Και για το διαδίκτυο ισχύει ένας «κώδικας διαδικτυακής κυκλοφορίας». Πριν να ξεκινήσουμε την περιήγησή μας φροντίζουμε να φορέσουμε ζώνη ασφαλείας και κράνος – δηλαδή να έχουμε ενεργοποιημένο και επικαιροποιημένο το ειδικό πρόγραμμα κατά των ηλεκτρονικών απειλών (ιοί και άλλα κακόβουλα προγράμματα). Δεν σταματάμε σε ύποπτες γειτονιές, δεν μπαίνουμε σε ύποπτα σπίτια ή μαγαζιά, δεν αγοράζουμε κλεμμένα προϊόντα. Αντίστοιχα, δεν επισκεπτόμαστε σελίδες με πορνογραφικό υλικό και δεν προμηθευόμαστε προϊόντα πειρατείας ή <br>κλοπής. Δεν μπαίνουμε σε χαρτοπαικτικές λέσχες ή σε κέντρα διασκέδασης όπου ξέρουμε ότι μάλλον θα μας ξεγελάσουν και θα μας φάνε λεφτά. Το γράμμα που έρχεται με το κανονικό ταχυδρομείο και μας ζητά να στείλουμε χρήματα ή την ταυτότητά μας και τον τραπεζικό μας λογαριασμό το πετάμε στα σκουπίδια. Έτσι κάνουμε και με τα αντίστοιχα ηλεκτρονικά μηνύματα. Δεν λέμε τα πάντα για την ιδιωτική μας ζωή στον πρώτο άγνωστο στο δρόμο, γιατί πρέπει να το πούμε στο διαδίκτυο; Κι όπως δεν ξεκινούμε καυγάδες χωρίς λόγο στο δρόμο, έτσι και στις ανταλλαγές απόψεων στο διαδίκτυο δεν καυγαδίζουμε για ψύλλου πήδημα.<br>Το διαδίκτυο αποτελεί σήμερα παράγοντα οικονομικής ανάπτυξης, πηγή ανεξάντλητων πληροφοριών, μέσο ανταλλαγής απόψεων και ειδήσεων, φορέα εμπορικής προώθησης προϊόντων, λογοτεχνικής και οπτικοακουστικής καλλιτεχνικής δημιουργίας. Αποτελεί μέρος της ζωής μας αλλά όχι όλη τη ζωή μας. Δυστυχώς, όπως συμβαίνει και με πολλά άλλα πράγματα (π.χ. οινοπνευματώδη, χαρτοπαίγνιο, ναρκωτικά, σέχτες) έτσι και το διαδίκτυο μπορεί να δημιουργήσει εξάρτηση, ιδιαίτερα σε παιδιά και νέους. Όπως δεν θέλουμε ούτε οι ίδιοι ούτε τα παιδιά μας να γίνουμε αλκοολικοί ή παθολογικοί τζογαδόροι ή ναρκομανείς έτσι πρέπει να προσέχουμε να μην αναπτύξουμε εξάρτηση από το διαδίκτυο. Αν διαπιστώσουμε τέτοια τάση καλόν είναι να ζητήσουμε τη βοήθεια κάποιου ειδικού (π.χ. επικοινωνώντας με την ειδική Γραμμή Βοηθείας στο δωρεάν τηλέφωνο 800 11 800 15).<br>Χρήσιμες συμβουλές για την ασφάλεια στο διαδίκτυο υπάρχουν στα ελληνικά στις ιστοσελίδες του Ελληνικού Κέντρου Ασφαλούς Διαδικτύου (www.saferinternet.gr) που χρηματοδοτείται από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Αξιόλογες είναι οι προσπάθειες της Υπηρεσίας Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος της Ελληνικής Αστυνομίας που οργάνωσε τις πιλοτικές ημερίδες και δημοσίευσε ενημερωτικό φυλλάδιο αλλά και σχετικά ραδιοφωνικά και τηλεοπτικά διαφημιστικά μηνύματα. Εκτός από τις επεμβάσεις για τη δίωξη εγκλημάτων, η υπηρεσία αυτή έχει αποτρέψει κατά την πενταετία 2006-2011 και 198 αυτοκτονίες που είχαν αναγγελθεί μέσω του διαδικτύου.<br>Το διαδίκτυο, όπως και το ηλεκτρικό ρεύμα, το τηλέφωνο και τα αυτοκίνητα ή τα αεροπλάνα αποτελούν πια αναπόσπαστο μέρος της καθημερινής μας ζωής και του κόσμου που μας περιβάλλει. Ας μάθουμε να το χρησιμοποιούμε σωστά αυτοπροστατευόμενοι και χρησιμοποιώντας το προσεκτικά, έξυπνα και νόμιμα.<br><br><br>*φυσικός, υπάλληλος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Οι απόψεις είναι προσωπικές και δεν εκφράζουν κατ’ ανάγκη την Ευρωπαϊκή Επιτροπή. http://alevantis.blogspot.com]]></description>
<author></author> 
</item><item>
<title>Θύμησες ηρωικές</title>
<pubDate>2011-08-29 09:58:12</pubDate>
<link>http://www.haniotika-nea.gr/76455-Θύμησες ηρωικές .html</link>
<description><![CDATA[Για την αποφράδα μέρα της 28ης Αυγούστου 1944 που έντυσε στα μαύρα τους απομείναντες ζωντανούς κατοίκους της Μαλαθύρου από την λυσσαλέα εκδίκηση των γερμανικών στρατευμάτων να εκτελέσουν ομαδικά 62 κατοίκους του χωριού, τελέστηκε χθες επιμνημόσυνη δέηση και ακολούθησαν ομιλίες και καταθέσεις στεφάνων στο μνημείο που βρίσκεται στην αυλή του κεντρικού Ιερού Ναού του Αγίου Γεωργίου στο μαρτυρικό χωριό.<br>Η τελετή συνδιοργανώθηκε από την Τοπική Κοινότητα, τον Πολιτιστικό Σύλλογο Μαλαθύρου και τον Δήμο Κισάμου, υπό την αιγίδα της Περιφέρειας Κρήτης -Περιφερειακή Ενότητα Χανίων για τη συμπλήρωση 67 χρόνων από την εκτέλεση των προαναφερομένων κατοίκων του χωριού. Ενας μοναχά -παρά τον βαρύ τραυματισμό του- επέζησε για να γίνει αργότερα κληρικός και εφημέριος της Ενορίας.<br>Στον χαιρετισμό του ο δήμαρχος Κισάμου Γιώργος Μυλωνάκης αναφέρθηκε στην τραγική πραγματικότητα εκείνης της περιόδου που βύθισε στο πένθος το χωριό και την περιοχή. Αμέσως μετά πήρε τον λόγο ως κεντρική ομιλήτρια η προϊσταμένη του Ιστορικού Αρχείου Κρήτης κα Ζαχαρένια Σημανδηράκη, η οποία ανέπτυξε με λεπτομέρειες την περιπέτεια που έζησαν, από την σύλληψη μέχρι την εκτέλεσή τους οι ήρωες κάτοικοι του χωριού. &acute;Λάμπει σαν ήλιος μέσα στο χρόνο το λευκό μάρμαρο που θυμίζει την εκατόμβη αυτού του <br>τόπου. Καταγραφή πικρή της θλιβερής εκείνης ώρας που ο Αύγουστος του 1944, βάφτηκε με αίμα και ντύθηκε τη θυσία ενός χωριού.<br>Ελπίδα για φως, μόνο μια αχτίδα στον απέραντο ορίζοντα του κόσμου, καθώς οι βαριές αλυσίδες του σκλαβωμού πλήγωσαν τα φτερά της λευτεριάς, μα κάναν ατσάλινες τις Κρητικές καρδιές που χτύπαγαν στο σώμα της Πατρίδας&acute;, σημείωσε. <br>Συγκίνηση όμως προκάλεσαν σε όλους οι στίχοι και η απαγγελία ποιήματος της Δρ. Αννας Σημανδηράκη - Γκρίμσω, αρχαιολόγου, απόγονου θυμάτων.  <br>Να σημειωθεί ότι εκτός από την επιμνημόσυνη δέηση, τις ομιλίες, τις καταθέσεις στεφάνων, τα ριζίτικα τραγούδια στη μνήμη των εκτελεσθέντων, γίνεται από βραδίς στον τόπο του μαρτυρίου τους εσπερινός και τρισάγιο. Με πρωτοβουλία του λαογράφου κ. Γιάννη Σκουλούδη από το Βουλγάρω, έχοντας την ευλογία του γέροντα Ειρηναίου, φτιάχτηκε πρόχειρα ένα μνημείο που είχε σύμβολό του έναν μεγάλο ξύλινο σταυρό. Αργότερα η Κοινότητα Μαλαθύρου και εν συνεχεία ο Δήμος Μηθύμνης το έφεραν στη σημερινή του μορφή, η οποία, βέβαια, δεν έχει ολοκληρωθεί… <br>]]></description>
<author></author> 
</item></channel>
</rss>
