Μουσείο Τυπογραφείας

Τιμή και δόξα

Στη φωτογραφία καταθέτει στεφάνι ο Ιωάννης Πανηγυράκης«Τα κρητικά τα χώματα
όπου και να τα σκάψεις
Αίμα παληκαριών θα βρεις,
κόκκαλα θα ξεθάψεις».

Στη φωτογραφία καταθέτει στεφάνι ο Ιωάννης Πανηγυράκης

Στη φωτογραφία καταθέτει στεφάνι ο Ιωάννης Πανηγυράκης

Πέρασαν 78 χρόνια και η Κρήτη δεν ξεχνά ποτέ το χρέος της για εκείνους που θυσιάστηκαν για της πατρίδας την τιμή.
Ήρθαμε σήμερα στον Αλικιανό, ταπεινοί προσκυνητές, για να ανάψουμε ένα κερί στη μνήμη τους και να καταθέσουμε ένα δάφνινο στεφάνι στο μνημείο που έχει στηθεί στον τόπο της εκτέλεσής τους.
Κλίνουμε ευλαβικά το γόνυ της ψυχής μας στους 42 νεκρούς μάρτυρες, που έπεσαν σ’ αυτόν εδώ τον ιερό, αγιασμένο χώρο του Τιμίου Σταυρού στον Αλικιανό. Εδώ που έγινε μία από τις πολλές εκτελέσεις από τους βάρβαρους επιδρομείς , «τους εξ ουρανού πεσόντες, για να εκπολιτίσουν τους αγρίους», όπως νόμιζαν.
Η αυλαία των εκτελέσεων εις βάρος του άμαχου πληθυσμού και των αμυνόμενων κατοίκων της Κρήτης άνοιξε με την πτώση των αλεξιπτωτιστών και έκλεισε με την αποχώρηση των γερμανικών στρατευμάτων κατοχής με τη λήξη του πολέμου.
Με τη μεγάλη αυτή εκτέλεση στον χώρο αυτόν και τις άλλες ομαδικές εκτελέσεις που έγιναν στο Κυρτωμάδω, 23 νεκροί, στο Πατελάρι, 9 νεκροί και στο Κοντομαρί, 23 νεκροί τη Δευτέρα 2 Ιουνίου 1941 αρχίζει ο μεγάλος θρήνος της Κρήτης.
Στον περίβολο της εκκλησίας του Τιμίου Σταυρού, στον τοίχο του περιβόλου, τοποθετούσαν ανά δέκα τους μελλοθάνατους, αφού τους έπαιρναν ό,τι πολύτιμο είχαν μαζί τους, εκτελώντας τους έτσι ώστε με τη ριπή του πολυβόλου να πέφτουν τα σώματά τους έξω από τον περίβολο σε έναν ανοιγμένο από τους ίδιους τους μελλοθάνατους λάκκο.
Με την πτώση των σωμάτων στον λάκκο, σε κάθε δεκάδα πτωμάτων πετούσαν και από μια χειροβομβίδα επάνω, σαν χαριστική βολή. Τα σκέπαζαν με χώμα ενώ ζούσαν ακόμη, μπροστά στα μάτια των οικείων, γυναικών και παιδιών τους. Αλήθεια τι φρίκη! Τι θρήνος!
Το μνημείο που υπάρχει είναι έτσι διαμορφωμένο ώστε τα οστά των μαρτύρων να αναπαύονται σε μια κρύπτη κάτω από το μνημείο, εκεί που άφησαν την τελευταία τους πνοή οι εθνομάρτυρες αυτοί της Πατρίδας.
Διαβάζοντας τα ονόματα και την ηλικία τους βλέπεις στα μάτια σου να περνά το άνθος του χωριού.
Η σεμνή σημερινή τελετή είναι αφιερωμένη στη μνήμη των αδικοχαμένων μαρτύρων πατριωτών, συγχωριανών και άλλων που τυχαία βρέθηκαν εδώ στον Αλικιανό την ημέρα εκείνη και άνανδρα εκτελέστηκαν.
Μεταξύ εκείνων που τυχαία βρέθηκαν στον Αλικιανό την ημέρα εκείνη (2-6-1941) είναι ο αναγραφόμενος 41ος μάρτυρας ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΤΙΤΟΥ ΠΑΝΗΓΥΡΑΚΗΣ από τα Χανιά με καταγωγή από το Παϊδοχώρι Αποκορώνου. Είναι εγγονός του αγωνιστή οπλαρχηγού στις μάχες εναντίον των Τούρκων 1878-1897 Μάρκου Γ. Πανηγυράκη και πρώτος ανιψιός του βουλευτή Γεωργίου Μάρκου Πανηγυράκη.
Ο Δημήτριος Τίτου Πανηγυράκης ήταν το ένατο παιδί, ο Βενιαμίν μιας οικογένειας αποτελούμενης από οκτώ αγόρια και ένα κορίτσι.
Είχε τελειώσει το Χημικό Τμήμα του Πανεπιστημίου Αθηνών. Είχε παντρευτεί από κάποιο κοντινό χωριό των Χανίων. Ήταν νιόγαμπρος και το Σαββατοκύριακο εκείνο πριν τη Δευτέρα 2 Ιουνίου 1941 θέλησε να επισκεφτεί τα πεθερικά του εδώ στον Αλικιανό και έτσι τυχαία συνελήφθη και εκτελέστηκε μαζί με τους άλλους Αλικιανιώτες. Κάθε ένα από τα οκτώ αγόρια είναι και από μια ιστορία. Δυστυχώς από την οικογένεια υπάρχει μόνο ένας απόγονος, συνταξιούχος καθηγητής, ο οποίος μου έδωσε τις πληροφορίες που είχε από τη μητέρα του, αδελφή του μάρτυρα Δημήτρη Τίτου Πανηγυράκη.
Θέλω να ευχαριστήσω την επιτροπή που οργανώνει τις εκδηλώσεις τιμής και μνήμης στους μάρτυρες του Αλικιανού και ιδιαίτερα τον φίλο και συνάδελφο Μανόλη Νικολακάκη, ο οποίος πρότεινε στην επιτροπή κα σε μένα να είμαι ένας ομιλητής στη σημερινή εκδήλωση.
Συγχαρητήρια αξίζουν σ’ αυτούς που συνεχίζουν να τιμούν τους εθνομάρτυρες, όπως θέλω να τους αποκαλώ, γιατί οι εκδηλώσεις αυτές γίνονται για να θυμούνται οι παλαιότεροι και να μαθαίνουν οι νεότεροι, να είναι περήφανοι ως Χανιώτες, Κρήτες, Έλληνες.
Είμαστε υπερήφανοι και συγκινημένοι γι’ αυτούς και τους αξίζει ΤΙΜΗ ΚΑΙ ΔΟΞΑ, γιατί με θάρρος και αποφασιστικότητα αντιμετώπισαν την εκδικητική μανία των κατακτητών.
Να είναι ελαφρύ το χώμα που τους σκέπασε.
Δεν πέθαναν ποτέ.
Έγιναν Αθάνατοι.

Με τη συμμετοχή του Δημάρχου Πλατανιά κ. Γιάννη Μαλανδράκη, εκπροσώπων των πολιτιστικών φορέων Αλικιανού, απογόνων των εκτελεσθέντων και πολλών Αλικιανωτών πραγματοποιήθηκε την Κυριακή στον Ιερό Ναό Τιμίου Σταυρού μνημόσυνο των μαρτύρων και κατάθεση στεφάνων στο μνημείο πεσόντων.
Χαιρετισμούς απηύθυναν ο Δήμαρχος, ο Μανόλης Νικολακάκης εκ μέρους της Οργανωτικής Επιτροπής και εκπρόσωπος φορέων του Αλικιανού.
Για τα γεγονότα μίλησε ο Δάσκαλος Πέτρος Πανηγυράκης εκ μέρους της οικογένειας ΠΑΝΗΓΥΡΑΚΗΔΩΝ, καθώς ένας από τους 42 εκτελεσθέντες ήταν ο Δημήτριος Τίτου Πανηγυράκης.

2 σχολια

  • [Πατσουράκης Μιχάλης] ~ ~ ~ Απάντηση

    Να θυμόμαστε και να τιμούμε!!

  • [ΜΙΧΟΥ-ΜΑΡΑΓΚΟΥΔΑΚΗ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗ] ~ ~ ~ Απάντηση

    Αλησμόνητη η φρίκη του πολέμου.
    Αιώνια ευγνωμοσύνη στους ήρωες συγγενείς και συμπατριώτες.

Γράψτε το σχόλιό σας

Συμπληρώστε την παρακάτω φόρμα με τα στοιχεία και το μήνυμά σας:
Όλα τα πεδία είναι υποχρεωτικα.

Σχόλια με υβριστικό, απειλητικό, ρατσιστικό ή άλλο περιεχόμενο που η συντακτική ομάδα κρίνει πως δεν προσφέρουν στο γόνιμο διάλογο, δεν θα δημοσιεύονται. Παρακαλούμε να αποφεύγετε τα greeklish.