Μουσείο Τυπογραφείας

Θούγια

Bιότοπος – περιγραφή
Η λατινική ονομασία του βοτάνου είναι Thuja occidentalis (Θούγια η ανατολική) και ανήκει στην οικογένεια των Κυπαρισσοειδών.
Στην ίδια οικογένεια ανήκουν και τα συγγενικά είδη T. occidentalis (Θούγια η δυτική) και T. plicata (Θούγια η πτυχωτή).
Είναι δέντρο χαριτωμένο, αειθαλές, κωνοφόρο, με κωνική κόμη και λεπιδοειδείς βελόνες. Ο φλοιός είναι φαιοκόκκινος, αυλακωτός και οι φλούδες σε στενές διαμήκεις λωρίδες. Οι κώνοι των σπόρων είναι λεπτοί, κιτρινοπράσινοι και όταν ωριμάσουν γίνονται καφέ. Τα κλαδιά μπορούν να πιάσουν ρίζες αν το δέντρο πέσει. Σε αντίθεση με την Θούγια την δυτική που φτάνει τα 20 μέτρα σε ύψος και την Θούγια την πτυχωτή που μπορεί να φτάσει τα 60 μέτρα, η Θούγια η ανατολική φτάνει τα 10 μέτρα σε ύψος αλλά πολλές φορές δεν ξεπερνά το μέγεθος ενός χαμηλού θάμνου.

Ιστορικά στοιχεία:
Η καταγωγή της βρίσκεται στην Κίνα και Ιαπωνία και είναι ένα φυτό που έχει ένα εκπληκτικό χρόνο ζωής μια και όπως αναφέρεται ζει 2.500 χρόνια.
Είναι βότανο που χρησιμοποιήθηκε για εκατονταετίες από τους ιθαγενείς της Βόρειας Αμερικής για την καθυστέρηση της περιόδου. Οι σύγχρονες έρευνες απέδειξαν ότι οι ιθαγενείς είχαν εκτιμήσει σωστά, γιατί το βότανο δρα ως διεγερτικό των μαλακών μυών, όπως είναι αυτοί της μήτρας και των βρόγχων.
Στην Ευρώπη το δέντρο περιγράφηκε για πρώτη φορά από τον Κάρολο Λινναίο το 1753.
Παραδοσιακά η θούγια έχει χρησιμοποιηθεί για κρυολογήματα, προβλήματα που εντοπίζονται στην περιοχή του θώρακα όπως πνευμονία και φυματίωση καθώς και για πονόδοντο, πονοκέφαλο, ρευματισμούς, δερματοπάθειες, και γυναικολογικά προβλήματα.

Συστατικά-χαρακτήρας:
Το φρέσκο ​​φυτό (που σχετίζεται με την ξηρή ουσία) περιέχει 0.6% αιθέριο έλαιο, 2.07% αναγωγική ζάχαρη, 4.9% υδατοδιαλυτά πολυσακχαρίδια, 2.11% υδατοδιαλυτά ορυκτά, 1.67% ελεύθερο οξύ και 1.31% ταννικά. Το αιθέριο έλαιο των φρέσκων φύλλων (που σχετίζεται με το κλάσμα μονοτερπενίου) περιέχει 65% θουγιόνη, 8% ισοθειόνη, 8% φαινχόνη, 5% σαβίνες και 2% α-pinen ως κύρια μονοτερπένια . Έχουν περιγραφεί και άλλα μονοτερπένια, όπως καρβοτανακετόνη, μυρκενική και η καμφενή. Οι γλυκοπρωτεΐνες – πολυσακχαρίτες υψηλού μοριακού βάρους είναι άκρως σημαντικές για τη δραστηριότητα του φυτού.
Η ξηρά φυτική ουσία περιέχει 1,4-4% αιθέριο έλαιο, το 60% του οποίου είναι η ουσία θουγιόνη.

Άνθιση – χρησιμοποιούμενα μέρη – συλλογή:
Το φυτό ανθίζει Απρίλιο και Μάιο. Οι σπόροι ωριμάζουν Σεπτέμβριο και Οκτώβριο. Για θεραπευτικούς σκοπούς χρησιμοποιούνται τα νεαρά κλωνάρια του αειθαλούς αυτού κωνοφόρου τα οποία συλλέγονται όλο το χρόνο, αλλά η καλύτερη εποχή για την συλλογή τους είναι το καλοκαίρι, μια και παρουσιάζουν καλύτερη αποτελεσματικότητα στη χρήση τους.

Θεραπευτικές ιδιότητες και ενδείξεις:
Δρα ως αποχρεμπτικό, διεγερτικό των λείων μυών, διουρητικό, στυπτικό και εξομαλυντικό.
Η κύρια δράση του βοτάνου οφείλεται στο διεγερτικό και εξομαλυντικό έλαιο που περιέχει. Για την βρογχική καταρροή η Θούγια συνδυάζει την απόχρεμψη και την διέγερση όλου του οργανισμού. Παράλληλα είναι ευεργετική σε περιπτώσεις που υπάρχει και αδυναμία καρδιάς.
Παρουσιάζει ειδική αντανακλαστική δράση στη μήτρα και βοηθά στην καθυστέρηση της εμμηνορροής, αλλά εξαιτίας αυτής της δράσης της πρέπει να την αποφεύγουμε κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης.
Μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε περιπτώσεις ακράτειας ούρων λόγω απώλειας του μυϊκού τόνου.
Είναι χρήσιμο επίσης στη θεραπεία της ψωρίασης και των ρευματισμών.
Εξωτερικά μπορεί να χρησιμοποιηθεί στη θεραπεία των ακροχορδώνων (μορφή θηλωματώδους εκβλάστησης του δέρματος διαφόρων ειδών). Έχει αναφερθεί ότι αντιρροπεί τις νοσογόνους επιδράσεις του εμβολιασμού της ευλογιάς. Έχει έντονη αντιμυκητιακή δράση αν χρησιμοποιηθεί εξωτερικά για την τριχοφυτία και τη στοματική μονιλίαση (μυκητώδη στοματίτιδα).
Το βότανο διαθέτει αντικαρκινικές ιδιότητες και ενδείκνυται ιδιαίτερα για γυναικείους καρκίνους, καλοήθεις (κυρίως ινοαδένωμα του μαστού και ινομύωμα) αλλά και για κακοήθεις (καρκίνος του τραχήλου). Είναι αντιϊκό και καταπολεμά το HVP, που συνδέεται με την εμφάνιση του καρκίνου του τραχήλου.
Για τις πνευμονικές παθήσεις συνδυάζεται με Πολύγαλα, Γαρδένια ή Λαμπέλια.
Χρησιμοποιείται στην ομοιοπαθητική σε άτομα κλειστά, συγκρατημένα και επιφυλακτικά, εγωιστικά, χωρίς ιδιαίτερες συναισθηματικές προσκολλήσεις, με έμμονες ιδέες. Ακόμη χρησιμοποιείται ενάντια σε κονδυλώματα, μυρμηγκιές, ογκίδια όλων των ειδών και γονόρροια.

Παρασκευή και δοσολογία:
Παρασκευάζεται ως έγχυμα. Ρίχνουμε ένα φλιτζάνι βραστό νερό σε 1 κουταλιά του τσαγιού ξηρό βότανο και το αφήνουμε 10-15 λεπτά. Σουρώνουμε και πίνουμε τρεις φορές την ημέρα.
Αν χρησιμοποιήσουμε βάμμα τότε λαμβάνουμε 1-2 ml βάμματος τρεις φορές την ημέρα.
Σε περιπτώσεις ακροχορδώνων και κρεατοελιών επαλείφουμε με προσοχή την περιοχή με τον ακροχόρδωνα ή την κρεατοελιά με λίγη ενυδατική κρέμα (για να μην έλθει το φάρμακο σε άμεση επαφή με το φυσιολογικό δέρμα) και τοποθετούμε λίγο αδιάλυτο βάμμα Θούγιας πάνω στο προσβεβλημένο σημείο. Εφαρμόζουμε αυτή την πρακτική κάθε πρωί και απόγευμα για 2-3 εβδομάδες.

Προφυλάξεις:
Η θουγιόνη, το βασικό συστατικό του αιθέριου ελαίου, είναι τοξική σε οποιαδήποτε ποσότητα. Μπορεί να αυξήσει τη ροή του αίματος και να προκαλέσει βλάβες στο νευρικό σύστημα. Για τον λόγο αυτό το βότανο πρέπει να λαμβάνεται σε μικρές δόσεις και όχι περισσότερο από μία έως δύο εβδομάδες, ανά περίσταση. Η εσωτερική χρήση πρέπει να γίνεται μόνο κάτω από την επίβλεψη ειδικού. Πρέπει να αποφεύγουμε την χρήση του βοτάνου, σε περιπτώσεις στις οποίες ο βήχας είναι ξηρός και ερεθιστικός, πράγμα που μπορεί να οφείλεται σε υπερδιέγερση. Δεν πρέπει να χρησιμοποιείται κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης.

Maria Orfanoudaki

Γράψτε το σχόλιό σας

Συμπληρώστε την παρακάτω φόρμα με τα στοιχεία και το μήνυμά σας:
Όλα τα πεδία είναι υποχρεωτικα.

Σχόλια με υβριστικό, απειλητικό, ρατσιστικό ή άλλο περιεχόμενο που η συντακτική ομάδα κρίνει πως δεν προσφέρουν στο γόνιμο διάλογο, δεν θα δημοσιεύονται. Παρακαλούμε να αποφεύγετε τα greeklish.