Μουσείο Τυπογραφείας

Τα παιδιά και τα δέντρα της αυλής μας

33Στη Μαρία μου…

Μας έπνιξε το άδικο και αρρωσταίνει τα δέντρα της αυλής μας! Μας έφεραν σε απόγνωση η κλεψιά και η κοροϊδία και σαν παράσιτα περιζώνουν τα φυτά των κήπων σκοτώνοντας τα λουλούδια μας! Μας πόνεσε το αίμα του πολέμου και ματοκυλίζει τους δρόμους της ζωής μας!
Και στις πλατείες βγήκαμε, την αγανάκτηση και την οργή μας να δείξουμε, για την ειρήνη να αγωνιστούμε, η φωνή μας κατά των αυτοαποκαλούμενων “αφεντικά”  να εισακουστεί…!
Μη λησμονείτε, όμως, συναγωνιστές, και τα παιδιά!  Δρόμο ηλιόλουστο και φωτεινό απλόχερα καθημερινά να τους αφήνουμε να ζουν, να διαβαίνουν και να βλέπουν, να παίζουν και να σκέφτονται, να διαβάζουν και να γνωρίζουν, να νιώθουν χαρά και λύπη, ν’ αγαπήσουν και ν’ αγαπηθούν…
Αλλιώς, νόημα δε θάχει και μυριάδες να συγκεντρώνονται κάθε νύχτα φωνές και κραβγές διαμαρτυρίας να ακούγονται έως τα πέρατα του παντός…
Μη λησμονείτε και τα παιδιά! Αλλιώς, κενές θα μοιάζουν, όπως άλλοτε, οι πλατείες των ολιγάνθρωπων μεγαλουπόλεων… Και τα δέντρα θα μένουν ασθενικά, μόνα και μόνον με τους κορμούς τους, δίχως κλαδιά και καρπούς,  χωρίς άνθη ευωδιαστά θα γερνούν τα φυτά και θα νομίζουν πως ζουν  …

Γράψτε το σχόλιό σας

Συμπληρώστε την παρακάτω φόρμα με τα στοιχεία και το μήνυμά σας:
Όλα τα πεδία είναι υποχρεωτικα.

Σχόλια με υβριστικό, απειλητικό, ρατσιστικό ή άλλο περιεχόμενο που η συντακτική ομάδα κρίνει πως δεν προσφέρουν στο γόνιμο διάλογο, δεν θα δημοσιεύονται. Παρακαλούμε να αποφεύγετε τα greeklish.