Μουσείο Τυπογραφείας

Στα πεταχτά

Φίλες και φίλοι, καλημέρα!
«KATAΛΑΒΕ πως δεν μπορούσε. Οπως στο “Clash by Night” όπου η ηρωίδα της ταινίας Μάε Ντόιλ λέει στον αδερφό της: “Τι θες, Τζο, την ιστορία της ζωής μου; Να τη, λοιπόν, με τέσσερις λέξεις: μεγάλες ιδέες, μικρά αποτελέσματα”». (Πολυχρόνης Κουτσάκης, “Baby blue”, εκδ. “Πατάκη”, 2015).

Η 41η επέτειος από την πτώση της χούντας και την αποκατάσταση της Δημοκρατίας στην Ελλάδα σήμερα. Σχεδόν εν κρυπτώ και παραβύστω ο όποιος εορτασμός της. Πού ’ναι εκείνοι οι μέχρι πριν λίγα χρόνια λαμπροί εορτασμοί στους κήπους του Προεδρικού Μεγάρου! Περασμένα μεγαλεία και διηγώντας τα κλαις…

ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ το πολίτευμα που περιμένουμε… Δημοκρατία το τέλειο πολίτευμα… Δημοκρατία το καλύτερο πολίτευμα… Δημοκρατία το χειρότερο πολίτευμα… Να το πω ολοκληρωμένα έτσι όπως ο Ουίνστον Τσόρτσιλ το διατύπωσε: «Έχει ειπωθεί ότι η δημοκρατία είναι το χειρότερο πολίτευμα, με την εξαίρεση όλων των άλλων που έχουν δοκιμαστεί».

ΜΕΤΑ και την ψήφιση του δεύτερου πακέτου των προαπαιτούμενων πάμε για συμφωνία, τέλη Αυγούστου τη θέλει η κυβέρνηση. Προϊόν εκβιασμού ή αποτέλεσμα αναγκαστικού συμβιβασμού; Για ανώμαλη προσγείωση στη σκληρή πραγματικότητα έχει κάνει λόγο, εδώ και καιρό ο φίλος μου ο γερω – δάσκαλος, που επιμένει να λέει ότι πολιτική είναι η τέχνη του εφικτού.

«ΑΛΙΜΟΝΟ του τού φτωχού το χέρι του π’ απλώνει/ και η καρδιά του αδειανό το βλέπει και ματώνει». Από τον φίλο ιερωμένο η μαντινάδα που περιγράφει μια σκηνή απ’ τη σημερινή σκληρή πραγματικότητα που αναμένεται να γίνει σκληρότερη. Η φτωχοποίηση τα ’χει πάρει όλα σβάρνα! Ελλάς, κουράγιο!

ΠΟΛΥΧΡΟΝΗ Κουτσάκη, επ. καθηγητή Πολυτεχνείου Κρήτης, συγγραφέα, Χανιά: Χίλια ευχαριστώ, Πολυχρόνη, για τα όσα μου πρόσφερες διαβάζοντας και το τελευταίο (το 16ο!) βιβλίο σου, το μυθιστόρημα “Baby blue”. M’ αρέσει πολύ ο τρόπος που ξεδίπλωσες την ιστορία σου στη σημερινή Αθήνα, στην Αθήνα της κρίσης, των αστέγων και της κάθε λογής παρανομίας, που επιμένει, ωστόσο, να διεκδικεί μια θέση στην ανθρωπιά. Μου αρέσει που επεμβαίνεις, έτσι όπως επεμβαίνεις με τις “στακάτες” ατάκες σου, για να μας δείχνεις τις πλατείες της ευθύνης σου. Μου αρέσει πως ότι γράφεις εν εγρηγόρσει, με περίσσευμα καρδίας και βάζεις τον αναγνώστη σου σ’ έναν διάλογο ουσιαστικής ευαισθησίας. Μου αρέσει ότι μπορεί να στήνεις, έτσι όπως στήνεις, την ιστορία σου με συνεχείς ανατροπές. Να έχεις την υγειά σου και να σε χαιρόμαστε!

ΚΑΠΟΤΕ ο Αριστείδης κατήγγειλε έναν εχθρό του και η υπόθεση κατέληξε στο δικαστήριο. Μετά την απαγγελία της κατηγορίας οι δικαστές δεν ήθελαν ν’ ακούσουν τον κατηγορούμενο, θεωρώντας τον ένοχο, χωρίς αμφιβολία και ζητούσαν να ψηφίσουν αμέσως εναντίον του. Τότε ο Αριστείδης σηκώθηκε βιαστικά από τη θέση του και, μαζί με τον κατηγορούμενο, παρακαλούσε τους δικαστές να τον αφήσουν να απολογηθεί και να του δώσουν κάθε δικαίωμα που όριζε ο νόμος. (Από το βιβλίο “Η άλλη όψη της Ιστορίας”, εκδ. “Σαββάλας”).

«Στέρεψε το λάλον ύδωρ;/ Ενα κι ένα κάνουν πάντα δύο;/ Οι μέρες δεν ξαναβγαίνουν περίπατο;/ Δεν ανοίγουν με τίποτα οι κλειστές πόρτες;/ Ολα τα κλαδιά είναι ψηλά για τα καλάθια μας;/ Το φεγγάρι σταμάτησε να πίνει νερό από τα πηγάδια;/ Δίχως ερωτηματικά τα τσουλούφια των παιδιών;/ Δίχως ποίηση τα ποιήματα των ποιητών;/ Στις προσταγές τους!».
Το ποίημα “Στις προσταγές τους” του γράφοντος (“Οταν γίνεις ποίημα”, εκδ. Πολιτιστική Εταιρεία Κρήτης – Πυξίδα της Πόλης, Χανιά 2013).

ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!
(petaxta.blogspot.com)

Γράψτε το σχόλιό σας

Συμπληρώστε την παρακάτω φόρμα με τα στοιχεία και το μήνυμά σας:
Όλα τα πεδία είναι υποχρεωτικα.

Σχόλια με υβριστικό, απειλητικό, ρατσιστικό ή άλλο περιεχόμενο που η συντακτική ομάδα κρίνει πως δεν προσφέρουν στο γόνιμο διάλογο, δεν θα δημοσιεύονται. Παρακαλούμε να αποφεύγετε τα greeklish.