Μουσείο Τυπογραφείας

Στα πεταχτά

Φίλες και φίλοι, καλημέρα!
ΤΟΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ λόγο τον έχει η καρδιά, μας λέει με τον δικό της ξεχωριστό τρόπο, η γνωστή καλή συμπολίτισσά μας φιλόλογος Ρούλα Βουράκη στο ποιητικό της παραμύθι “Μια πόλη που τη λέγαν Ροδαλία”. Δεν ισχύει, βέβαια, μόνο στον έρωτα αυτό…

«ΚΑΝΕΙΣ δεν κλέβει τίποτα απ’ τον άλλο, αν αυτός ξέρει να το προστατεύσει». Μια αυτή. Και μια άλλη: «Σε κανέναν δεν ανήκει καμία δύναμη, αν δεν μπορεί να τη χρησιμοποιήσει». Δύο φράσεις στις οποίες έμεινα πολύ διαβάζοντας χθες το περί ου ο λόγος στο πρώτο “πεταχτό” βιβλίο. Σελίδες θα μπορούσε να γράψει κανείς για κάθε μία…

ΤΙ ’ΧΕΣ Γιάννη; Τι ’χα πάντα! Και μετά από τη συνάντηση που είχε ο Αλέξης Τσίπρας με την Αγκελα Μέρκελ και τον Φρανσουά Ολάντ στη Ρίγα προχθές, η αγωνία για το τι μέλλει γενέσθαι σχετικά με την τύχη της Ελλάδας, συνεχίζεται. Ενα βήμα μπροστά, ένα βήμα πίσω… Δύο βήματα μπροστά, δύο βήματα πίσω… Μέχρι εδώ, πριν απ’ το μεγάλο εξ ανάγκης άλμα προς γνωστή – άγνωστη ή άγνωστη – γνωστή κατεύθυνση…

ΩΡΑΙΑ βολική, δηλαδή, η διαχρονική μέθοδος του…. στρίβειν διά του αρραβώνος. Και του… στρίβειν διά των ροζ διαδρόμων από τις κόκκινες γραμμές, επίσης! Θυμάστε οι παλιότεροι εκείνο το “Εξω οι βάσεις του θανάτου;”. Θυμάστε πως πριν από 32 χρόνια έφυγαν για να μείνουν;

ΣΦΑΞΤΕ μας, αγάδες, ν’ αγιάσουμε; Οχι, αυτό η σημερινή κυβέρνηση ούτε το λέει, ούτε το υπονοεί. Δεδομένο ότι μάχεται, έχοντας πάρει τέτοια εντολή από τον λαό, να διασώσει ό,τι μπορεί να διασωθεί. Με νύχια και με δόντια, που λένε. Μαζί της μέχρι τέλους δηλώνει ο φίλος μου ο γερω – δάσκαλος. Χωρίς να ξεχνά ότι, όπως συμβαίνει πάντως… στο τέλος ξυρίζουν τον γαμπρό.

«Ο ΜΠΑΜΠΑΣ εκπαιδεύεται». Οι τίτλος ενός θεατρικού έργου που έγραψε ο Σπύρος Μελάς και το οποίο, μεταξύ των άλλων, το έκανε ταινία και ο Γιάννης Δαλιανίδης με τον τίτλο “Ο κυρ Γιώργης εκπαιδεύεται”, με τον αξέχαστο Διονύση Παπαγιαννόπουλο πρωταγωνιστή. “Ο ελληνικός λαός εκπαιδεύεται”. Ο τίτλος του σίριαλ που παρακολουθούμε τώρα και πέντε χρόνια από τηλεοράσεως. Αγνωστοι οι συγγραφείς του;

«ΠΑΛΙ τραγούδι στείλαμε στη Γιούρο κι επιμένω/ γιατί το λεν ελληνικό, εγγλέζικο γραμμένο». Από τον πρώτο κατά τα πρεσβεία μαντιναδολόγο μας, τον Ηλία τον Σταματάκη η σημερινή μαντινάδα. Απορία ψάλτου, βηξ!

ΡΟΥΛΑ Βουράκη, φιλόλογο – συγγραφέα, Χανιά: Μοναναπνιάς η πρώτη ανάγνωση του βιβλίου σας “Μια πόλη που τη λέγαν Ροδαλία” (εκδ. “Ερεισμα”, Χανιά 2012) που είχατε την καλοσύνη να μου δώσετε τις προάλλες. Με το μολύβι ανά χείρας η δεύτερη κρατώντας σημειώσεις. Χρωστώ μία τρίτη για να “σπουδάσω” την “ερωτική” σχέση των εικόνων της Δήμητρας Μαραγκουδάκη και των σχεδίων του Φιντία Μαχαιρίδη με το ποιητικό κείμενο. Εκ των ων ουκ άνευ ότι μου άρεσε πολύ, ως γράψιμο και όχι μόνο, και το βιογραφικό σου. Καλή συνέχεια!

ΟΙ ΓΕΡΜΑΝΟΙ αυτοκράτορες δεν απεικονίζονταν σε γραμματόσημα. Οι αυτοκράτορας Γουλιέλμος Β’ (1859-1941) το δικαιολογούσε, λέγοντας πως δεν ήθελε «να τον γλείφουν από πίσω και να τον κοπανάνε από μπροστά» (Πηγή: diolnos.blogspot.gr).

«Αφού δεν έχω πια/ τίποτα να σου δώσω/ καταργήσανε τη Δοτική/ Με άδεια χέρια έρχομαι να σε βρω/ Ούτε λουλούδια δεν μπορώ να φέρω/ κλέψανε τα βάζα/. Ράγισε κι ο μαρμάρινος σταυρός/ Ανάβω το καντήλι/ μια φορά στις τόσες/ και φεύγω πάλι μ’ άδεια χέρια/ μόνη./ Στα όνειρά μου σε φωνάζω πάντα/ όμως εσύ αδιάλλακτος/ σιωπάς/ Πρέπει να καταργήσουν/ και την κλητική/ κυρίως εκείνη».
Το ποίημα “Πτώσεις” της Αγγελικής Σιδηρά.

ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!
(petaxta.blogspot.com)

Γράψτε το σχόλιό σας

Συμπληρώστε την παρακάτω φόρμα με τα στοιχεία και το μήνυμά σας:
Όλα τα πεδία είναι υποχρεωτικα.

Σχόλια με υβριστικό, απειλητικό, ρατσιστικό ή άλλο περιεχόμενο που η συντακτική ομάδα κρίνει πως δεν προσφέρουν στο γόνιμο διάλογο, δεν θα δημοσιεύονται. Παρακαλούμε να αποφεύγετε τα greeklish.