Μουσείο Τυπογραφείας

Στα πεταχτά

Φίλες και φίλοι, καλημέρα!
ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΝ τις αλκυονίδες μέρες, κυριολεκτικά και μεταφορικά. Με αφορμή τη μαντινάδα, μια μαντινάδα με πολλές αναγνώσεις, που μου έστειλε ο Ηλίας ο Σταματάκης. «Θε μου, λυπήσου τσοι φτωχούς, βγάλε λιγάκι ήλιο/ και σκέψου τον γερο-βοσκό που κάθεται στον σπήλιο», μας λέει. Ωραίος!

ΓΚΡΕΞΙΤ… γκρέξιτ και ξερός μπλειό! Ωραίος, όπως πάντα άλλωστε και ο Μπάμπης ο Κιαγιάς και στο χθεσινό πρωτοσέλιδο σκίτσο του στην εφημερίδα μας. Αμάν πια μ’ αυτό  το γκρέξιτ και το γκρέξιτ!

ΕΔΩ ένας Σαργκάνης έφυγε απ’ τον Ολυμπιακό και πήγε στον Παναθηναϊκό κι ένας Δομάζος έφυγε από τον Παναθηναϊκό και πήγε στην ΑΕΚ, για να μείνω μόνο σε δύο περιπτώσεις, στη μετεγγραφή της Γκερέκου απ’ το ΠΑΣΟΚ στη Νέα Δημοκρατία θα κολλήσουμε; Εδώ ο κόσμος καίγεται και η… Δήμητρα (λέμε τώρα ένα όνομα) χτενίζεται…

ΟΙ ΛΙΣΤΕΣ έκλεισαν και απού βρέθηκε απ’ την κατηγορία των υποψηφίων υποψηφίων βουλευτών στην κατηγορία των σκέτων υποψηφίων βουλευτών βρέθηκε. Δεν είναι και μικρό πράγμα ο τίτλος του πολιτευτή.

ΑΝΟΙΓΕΙ η ψαλίδα, κλείνει η ψαλίδα… Ανοίγει η ψαλίδα, κλείνει η ψαλίδα… Ανοίγει η ψαλίδα, κλείνει η ψαλίδα… Πολλοί οι μόδιστροι, πολλά τα ψαλίδια. Μια πρώτη προσέγγιση. Κατά τον μόδιστρο και το ψαλίδι του, μια δεύτερη…

Ο ΧΙΟΝΙΑΣ “ζέστανε” την αγορά πετρελαίου θέρμανσης στα Χανιά, όπως διαβάζω στην πρώτη σελίδα του χθεσινού φύλλου της εφημερίδας μας. Εκ των ων ουκ άνευ πάντως ότι “πάγωσε” την αγορά πετρελαίου κίνησης.

ΠΑΝΗΓΥΡΙ ήταν μια φορά κι έναν καιρό οι εκπτώσεις, που αρχίζουν από μεθαύριο. Οταν… έδεναν τους σκύλους με τα λουκάνικα. Τώρα… και διηγώντας τα να κλαις…

ΧΟΡΟ τρικούβερτο, που λέει ο λόγος, έστησε προχθές στην ταράτσα του σπιτιού του, μέσα στο κρύο, ο φ(θ)ανατικός αεκτζής γείτονάς μου μετά τη νίκη της ομάδας μας με 3 – 0 στον αγώνα με τον Ατρόμητο και την πρόκρισή της στους 16 του Κυπέλλου Ελλάδας. Εντάξει χάρηκε και με την πράγματι ιστορική πρόκριση του Α.Ο. Χανιά, τρελό χορό πάντως γι’ αυτήν δεν έστησε…

ΛΕΩΝΙΔΑ Κακάρογλου, πολιτικό μηχανικό, ποιητή, Χανιά. Ολα, μα όλα, τα ποιήματα που έχεις συμπεριλάβει στη νέα (9η) ποιητική συλλογή, με τίτλο “Μνήμη σχεδόν πλήρης” (εκδ. Βιβλιοπωλείον της ΕΣΤΙΑΣ), που είχες την καλοσύνη να μου στείλεις, έχουν εν δυνάμει θέση επιλόγου στη στήλη. Τόσο πολύ μου άρεσαν. Εχεις έναν ξεχωριστό τρόπο να χρησιμοποιείς συγκινησιακά τη γλώσσα σε βαθμό υπέρτατο. Ούτε μια λέξη δεν λείπει, ούτε μια λέξη δεν περισσεύει. Μια απ’ τις σημειώσεις μου στο περιθώριο της σελίδας της “Πλατείας των πεθαμένων”…

ΚΑΠΟΙΑ μέρα, ενώ ο Πυθαγόρας περνούσε έξω από ένα σιδηρουργείο, παρατήρησε ότι σφυριά που είχαν διαφορετικό βάρος προκαλούσαν διαφορετικούς ήχους χτυπώντας στο αμόνι. Ετσι έβγαλε το συμπέρασμα ότι οι μουσικοί τόνοι εξαρτώνται από αριθμητικές σχέσεις. Πήρε, λοιπόν, δύο χορδές ίσου πάχους και εντάσεως και ανακάλυψε ότι, εάν η μία είχε διπλάσιο μήκος από την άλλη, έδινε ήχο που διέφερε κατά μία οκτάβα. Με ανάλογη μείωση του μήκους της απέδιδε ήχους πέμπτης, τετάρτης, τρίτης κ.λπ. Ετσι αποκάλυψε ότι κάθε μουσική νότα μπορούσε να υπολογιστεί με μαθηματικό τρόπο. (Από το βιβλίο “Η άλλη όψη της Ιστορίας”, εκδ. “Σαββάλας”).

«Αργά το απόγευμα/ Οι πεθαμένοι μαζεύονται/ Στην πλατεία για να τηλεφωνήσουν/ Στους δικούς τους/ Κρατάνε σφιχτά την κάρτα/ Και στέκονται στη σειρά/ Εξω από τον τηλεφωνικό θάλαμο/ Οι περαστικοί που τους βλέπουν/ Μονολογούν: “Από πού ήρθατε πάλι εσείς/ γέμισε μετανάστες η πόλη”/ Κι αυτοί μ’ ένα μουρμουρητό τους απαντούν:/ “Δεν είμαστε εμείς μετανάστες, μεταστάντες είμαστε/ Μεταστάντες”».
Το ποίημα “Η πλατεία των πεθαμένων” του Λεωνίδα Κακάρογλου.
ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!
(petaxta.blogspot.com)

Γράψτε το σχόλιό σας

Συμπληρώστε την παρακάτω φόρμα με τα στοιχεία και το μήνυμά σας:
Όλα τα πεδία είναι υποχρεωτικα.

Σχόλια με υβριστικό, απειλητικό, ρατσιστικό ή άλλο περιεχόμενο που η συντακτική ομάδα κρίνει πως δεν προσφέρουν στο γόνιμο διάλογο, δεν θα δημοσιεύονται. Παρακαλούμε να αποφεύγετε τα greeklish.