Μουσείο Τυπογραφείας

Ο αγριόγατος της Κρήτης

Μετά τον αλησμόνητο Σήφη, τον κροκόδειλο, η Κρήτη απέκτησε νέο… θηρίο, αυτή τη φορά αιλουροειδές – φάντασμα στην περιοχή Σητείας.
Επειδή υπάρχει πιθανότητα να πρόκειται για αγριόγατο, αλλά και άσχετα απ’ αυτό, θα αναφερθώ σε αυτό το σαρκοβόρο ζώο της Κρήτης, φυσικά όχι σαν ειδικός, αλλά σαν λάτρης για το κάθε τι που αφορά την κρητική φύση.
Επειδή όμως γίνεται αναφορά στο ζώο και σαν φουρόγατος, νομίζω ότι αυτή η ονομασία αφορά οικόσιτες γάτες, που κάποιες φορές φεύγουν από σπίτια ή χωριά ή τους στέλνουν… εξορία και φουρεύουν και όχι το είδος του αγριόγατου.
Κατά τα γραφτά, η παρουσία του αναφέρθηκε πρώτη φορά στην Κρήτη από μέλος της αγγλικής επιστημονικής αποστολής του 1905 τη D. Bate.
Εκτοτε εθεωρείτο ζώο – φάντασμα για την Κρήτη και η ύπαρξή του ξαναβγήκε στην επικαιρότητα, όταν, στις αρχές Απριλίου του 1996, δύο φοιτήτριες ιταλικής ερευνητικής αποστολής και με συνεργασία του Μουσείου Φυσικής Ιστορίας του Πανεπιστημίου Κρήτης, που χορήγησε τον εξοπλισμό για τη σύλληψη του ζώου, που πραγματοποιήθηκε στην περιοχή του χωριού Πλάτανος Αμαρίου.
Ως είναι φυσικό αυτό θεωρήθηκε μεγάλο γεγονός, αφού για χρόνια δεν είχε γίνει αισθητή η παρουσία του. Βέβαια, δεν είχε γίνει, αφού κανείς δεν είχε ενδιαφερθεί να ερευνήσει σε ορεινά μέρη της Κρήτης, να ερωτήσει βοσκούς, οπότε θα είχε πολλά να μάθει γι’ αυτό το ζώο και όχι να γίνει αυτή αξιόλογη κατά τα άλλα ανακάλυψη από ξένους.
Από παλιούς και νέους Μαδαρίτες, λοιπόν, είχα από χρόνια τις παρακάτω αφηγήσεις γι’ αυτόν.
Στα Μιτάτα της Πετρόκουρτας, στον Απόκορωνα, οι βοσκοί, επειδή οι αγριόγατοι έτρωγαν τα ρίφια, όταν έπιαναν ή σκότωναν αγριόγατο έβραζαν το κρέας του και με το ζουμί ράντιζαν – πασάλειφαν τα ζώα, έτσι δεν τα πλησίαζαν.
Ο παλαιός κάτοικος της Σαμαριάς, αλησμόνητος Βαγγέλης Βίγλης, μου είχε διηγηθεί ότι τότε που κατοικούσαν ακόμη εκεί, ένα βράδυ, εντόπισε μέσα σε ερείπιο τεράστιο αγριόγατο που φωσφόριζαν στο σκοτάδι τα μάτια του και παρά τις σφαίρες που του έριξε, κατάφερε να διαφύγει.
Ο αλησμόνητος επίσης Σαμαριανός Γιάννης Βίγλης, μου είχε διηγηθεί ιστορίες όταν τα ζώα αυτά κατασπάραζαν τα ρίφια και άλλα μικρά ζώα και ιδίως στην περιοχή Αγκριγιοί της Πάνω Αγίας Ρουμέλης. Σε περίπτωση που κρύφτηκε σε τρύπα ο αγριόγατος, έβαλαν στην είσοδο φωτιά και τον σκότωσαν όταν βγήκε.
Το έτος 1939, ο Γ. Καλογεράκης, που μεταπολεμικά σκοτώθηκε από γκρέμισμα στη Σαμαριά, είχε σκοτώσει αγριόγατους, που κατασπάραζαν νεογέννητα αρνιά. Ακόμη για να εξοντώσουν αγριόγατους τα χρόνια εκείνα έβαζαν δηλητηριασμένα ψάρια στην περιοχή Αγγελοκάμπι και Μαύρο Δάσος της Αγίας Ρουμέλης, αλλά και στην έξοδο του φαραγγιού της Τρυπητής, όπου παρουσιαζόταν αυτά τα ζώα.
Ο φίλος κτηνοτρόφος Δημ. Μανατάκης από τη Χιλιομουδού Αποκορώνου με ενημέρωσε ότι στην περιοχή Γούρνες Αποκορώνου και στα 1.000 μ. Περίπου υψόμετρο, έχουν βρει φωλιές αγριόγατων από ίχνη κατασπαραγμένων λαγών, κυρίως μικρών, που αντιλήφθηκαν εκεί. Επιβεβαιώθηκε όταν σκότωσε τέτοιο πριν λίγα χρόνια και αναφέρθηκα στο Μουσείο Φυσικής Ιστορίας που τον παρέλαβαν για μελέτη.
Ο φύλακας του Δρυμού Ευτύχης Μάρακας, μου διηγήθηκε ότι, πριν λίγα χρόνια, έτυχε να βρεθεί σε άγρια διαμάχη δύο αγριόγατων κοντά στον οικισμό Σαμαριάς, όταν με ουρλιαχτά επιτέθηκε ο ένας στον άλλο.
Ακόμη κατασπαράσσουν νεογέννητα αγρίμια και ο Βαγγέλης Βίγλης, μου είχε διηγηθεί επίσης ότι πολλές φορές τα τρώνε μέχρι το κόκκαλο. Είδε αγριόγατο που έτρωγε αγρίμι 6 – 7 κιλών.
Σε επιστημονική αναφορά στο ζώο αναφέρεται σαν Αγριόγατος ο Δασικός ο Κρης (Felis Silvestris Cretensis)
Βοσκοί, μου ανέφεραν επίσης ότι συνάντησαν ίχνη από το ζώο πρόσφατα στη Λιβάδα Λευκών Ορέων (υψόμετρο σχεδόν 2.000 μ.) καθώς στα Ακρωτήρια Σπάθα και Γραμπούσα.

Γράψτε το σχόλιό σας

Συμπληρώστε την παρακάτω φόρμα με τα στοιχεία και το μήνυμά σας:
Όλα τα πεδία είναι υποχρεωτικα.

Σχόλια με υβριστικό, απειλητικό, ρατσιστικό ή άλλο περιεχόμενο που η συντακτική ομάδα κρίνει πως δεν προσφέρουν στο γόνιμο διάλογο, δεν θα δημοσιεύονται. Παρακαλούμε να αποφεύγετε τα greeklish.