Μουσείο Τυπογραφείας

Μιθριδατισμός

Τούτη την περίοδο έχουμε υποστεί ομοβροντίες συζητήσεων πάνω στο θέμα της Συμφωνίας των Πρεσπών, που έφτασε στο τελευταίο στάδιο της επικύρωσής της απ’ το Ελληνικό κοινοβούλιο. Εξοικειωθήκαμε σταδιακά με κάθε λογής από θετικές και αρνητικές ερμηνείες και αντιμετωπίζουμε το φαινόμενο του “όβερντόουζ”, της υπερβολικής δόσης σε σημείο να έχουμε υποστεί ένα είδος Μιθριδατισμού.
Επιζητούμε όλο και περισσότερη παρακολούθηση τηλεοπτικών συζητήσεων, που αφειδώς τις παραχωρούν τα ΜΜΕ, ραδιόφωνο, τηλεόραση και διαδίκτυο, για διαφημιστικούς, αλλά και άλλους αδιευκρίνιστους λόγους. Πακτωλός, τέτοιων πληροφοριών παρέχεται από κοινοβουλευτικές επιτροπές, από την ολομέλεια της Βουλής από τα διάφορα ρεπορτάζ των δημοσιογράφων στα πάνελ των τηλεοπτικών σταθμών απ’ τα ξημερώματα μέχρι τα μεταμεσονύχτια δίωρα.
Εχει “βομβαρδιστεί” η κοινή γνώμη με περισπούδαστες συζητήσεις διανθισμένες με απόψεις αξιόλογων δημοσιογράφων, έγκριτων αναλυτών, συγγραφέων και εν ενεργεία ή τέως καθηγητών Πανεπιστημίων, οικονομολόγων, διεθνολόγων, ιστορικών, συνταγματολόγων κ.ά. Αλλοι υποστηρίζουν τις κυβερνητικές θέσεις και άλλοι τις κατακρίνουν. Οι εκτιμήσεις διάφορες. Σπανίως παρακολουθούμε ήρεμες και τεκμηριωμένες απόψεις. Συχνά ακούμε ανεπίτρεπτες εκφράσεις, όταν φωνασκούν ταυτοχρόνως όλοι μαζί, επικαλύπτοντας ο ένας τον άλλο, ώστε να μην καταλαβαίνει κανείς τίποτα.
Οι ομιλητές ειδικεύονται, οι πολιτικοί κυρίως, στη χρησιμοποίηση ρητών αρχαίων τραγουδοποιών. Τώρα με τη Συμφωνία των Πρεσπών τα ερεθίσματα προκαλούν εντονα αισθήματα προς εντυπωσιασμό. Τα γεγονότα τρέχουν. Τα τελευταία καλύπτουν τα προηγούμενα. Παρακολουθώντας το κανάλι της Βουλής, όταν φεύγουμε απ’ τις Επιτροπές και πάμε στην Ολομέλεια, εκεί να δείτε τι γίνεται! Ο κάθε “πικραμένος” αγορεύει συνήθως από χειρόγραφα, που ενώ σε κάνει να βαριέσαι, διότι δεν βγάζει ούτε τα γράμματα του, κάθεσαι να βλέπεις και ν’ ακούς χαριτολογίες, βρισιές και κάτι “μαργαριτάρια” που… σου περνά η ώρα ευχάριστα!
Παλαιότερα η Βουλή είχε χαρακτηρισθεί ως ναός της Δημοκρατίας. Μιλούσαν σοβαροί πολιτικοί, οι “Νέστορες” του λόγου, που ενώ με τη μεστωμένη συλλογιστική τους διατύπωναν τα συμπεράσματά τους, λίγους ενθουσίαζαν. Τώρα κάνουν πώς και τι, να βρεθεί κάποιος “χριστιανός” να ομιλεί τουλάχιστον σωστά ελληνικά.
Η ανοχή έχει τα όριά της, έχει και τις αντοχές της, που λιγοστεύουν. Κουράζεσαι, αγανακτείς και σηκώνεσαι απ’ τον καναπέ, σιχτιρίζεις, κλείνεις την τηλεόραση με τον κατά Ζουράριν “διαυλοεπιλογέα” και αναλογίζεσαι τι κατάλαβες! Ο εθισμός έχει μηδενίσει τα αντανακλαστικά της κοινωνίας. Εχουμε πάθει ένα είδος Μιθριδατισμού, πάνω στον οποίον στηρίζεται η εξουσία, όταν μας κατευθύνει σε συγκεκριμένες συνήθειες, στην ανασφάλεια της καθημερινότητας, στα συμπτώματα ανομίας, στην εκμηδένιση των αξιών και στην προσπάθεια δικαιολόγησης των αδικαιολόγητων, ώστε τίποτα πλέον να μην μας κάνει εντύπωση.
Ο Μιθριδατισμός επιδρά ως είδος επισφαλούς διαβίωσης, αλλά κάποια στιγμή σκοτώνει. Βλέπουμε τα χειρότερα και όταν έρχονται, απλώς τ’ αποδεχόμαστε μοιραία.

Γράψτε το σχόλιό σας

Συμπληρώστε την παρακάτω φόρμα με τα στοιχεία και το μήνυμά σας:
Όλα τα πεδία είναι υποχρεωτικα.

Σχόλια με υβριστικό, απειλητικό, ρατσιστικό ή άλλο περιεχόμενο που η συντακτική ομάδα κρίνει πως δεν προσφέρουν στο γόνιμο διάλογο, δεν θα δημοσιεύονται. Παρακαλούμε να αποφεύγετε τα greeklish.