Μουσείο Τυπογραφείας

Ηρθε και στην Αθήνα “Ο Φρες Χανίων” του Μανώλη Ι. Μακριδάκη

Στο κατάμεστο, ξετρουλιαστό όπως θα έλεγε και ο Βαγγέλης Κακατσάκης, κομψό αμφιθέατρο της Κρητικής Εστίας, στο Παγκράτι της Αθήνας, παρουσιάστηκε το εξαίρετο βιβλίο του Μανώλη Ι. Μακριδάκη. Αφορά αυτή τη φορά τις οικογένειες του Φρε από την παλιά εποχή -τώρα και διακόσια χρόνια- μέχρι σήμερα. Mακροχρόνια, επίπονη δουλειά του Μ.Ι.Μ. με άριστα αποτελέσματα. Είναι μια δουλειά, που ξέρω από πρώτο χέρι πόσο δύσκολη είναι, επειδή κάποτε προσπάθησα να κάνω κάτι παρόμοιο! Όμως με το περπάτημα, συνάντησα τέτοιες δυσκολίες που μου φρέναραν την προσπάθεια και έτσι την άφησα για το απώτερο μέλλον! Οφείλω, λοιπόν, συγχαρητήρια στον Μανώλη Μακριδάκη, που τα κατάφερε! Τη διεύθυνση της ροής της εκδήλωσης είχε ο φίλτατος Γιάννης Κριαράκης, όπως πάντα με άψογο τρόπο. Για την παρουσίαση του βιβλίου, μας ήρθε από τα Χανιά, ο δάσκαλος – συγγραφέας – λογοτέχνης και δικός μου, κατάδικός μου φίλος, Βαγγέλης Κακατσάκης. Μας είπε με μελίρρυτο τρόπο, όπως μόνο ο Βαγγέλης ξέρει να λέει, για τον συγγραφέα και το βιβλίο. Σαν το πρωτοπήρα στα χέρια μου με εντυπωσίασε η όμορφη φωτογραφία του εξωφύλλου με τον πάτερ – Φαμίλια, τη γυναίκα του και την υπόλοιπη οικογένεια: Αριστη θα έλεγα η επιλογή του Μανώλη. Είναι από τις ομορφότερες φωτογραφίες του βιβλίου! Στον πρόλογό του ο Μ.Ι.Μ. αναφέρει αυτό που εντόπισα κι εγώ στο δικό μου χωριό, έναν παλιό κατάλογο οικογενειών του 1536, που καμιά σχέση δεν έχουν με τα ονόματα των σημερινών οικογενειών. Φαίνεται πως ήταν πολύ εύκολο ένα παρατσούκλι να γίνει επίθετο, όπως το δικό σου, φίλε Μανώλη, που κάποιος προπάτοράς σου θα ήταν μακρές – υψηλός και έτσι έγινε Μακρές – Μακρεδάκης. Για κάθε οικογένεια παραθέτει εντυπωσιακές παλιές φωτογραφίες και τα στοιχεία που συνέλεξε. Υποθέτω πως τα περισσότερα θα τα βρήκε από διηγήσεις παλαιών Φρεδιανών ή από παλιά συμβόλαια ή κρατικά Αρχεία. Αυτό, όμως, προϋποθέτει έναν ηράκλειο άθλο -όπως είπε ο Βαγγέλης- και πρέπει να του το καταλογίσουμε! Για κάθε οικογένεια αναφέρει τον γενάρχη της και την καταγωγή του καθώς και το πρώτο επίθετο, όταν πρωτοπαρουσιάστηκε στον Φρε. Στη συνέχεια, βέβαια, μετά από κάποιο παρατσούκλι, άλλαξε. Αναφέρει επίσης και τη συμμετοχή της οικογένειας στους εθνικούς αγώνες και τα θύματα που είχε. Επέλεξε μια οικογένεια, αυτή των Τρυπαλίτηδων, που ένας κλάδος της βρίσκεται στην Αση-Γωνιά. Πράγματι, όπως με διαβεβαίωσε ο μπαρμπα – Γιάννης ο Τρυπαλιτογιάννης, το σημερινό παρατσούκλι της οικογένειας, Κουκουνάρηδες, ήταν το παλιό τους επίθετο. Το άλλαξαν, όπως το περιγράφει ο Μανώλης Μακριδάκης. Οπως μου είπε, λοιπόν, ο μπαρμπα-Τρυπαλιτογιάννης, ήρθαν από τα Σφακιά στην Αση-Γωνιά και στον Φρε. Μετά την όμορφη και εμπνευσμένη εισαγωγή του Γιάννη Κριαράκη, ακολούθησε χαιρετισμός του προέδρου τη Παγκρήτιας Ενωσης κ. Γιώργη Μαριδάκη και του προέδρου της Ενωσης Αποκορωνιώτικων Σωματείων κ. Γιάννη Τερεζάκη. Ο κεντρικός παρουσιαστής του βιβλίου Βαγγέλης Κακατσάκης, δάσκαλος – ποιητής – λογοτέχνης και τακτικός συνεργάτης της εφημερίδας μας “Χανιώτικα νέα”, παρουσίασε τον συγγραφέα και το έργο του με περίσσια γλαφυρότητα, που μόνο ο Βαγγέλης ξέρει να κάνει με μελίρρυτο τρόπο. Εμβόλιμα της παρουσίασης η Γιάννα Μαργαρίτη διάβασε με αρκετό συναίσθημα κομμάτια από το βιβλίο. Από την παρουσίαση του Βαγγέλη προσπάθησα να συγκρατήσω μερικά και να τα παρουσιάσω: Ξεκίνησε με τα σοφά λόγια του Καζαντζάκη για το χρέος που έχουμε στους προγόνους μας που απόλυτα ταιριάζει για το έργο του Μ.Ι.Μ. «Να νιώσεις μέσα σου όλους τους προγόνους, να φωτίσεις την ορμή τους και να συνεχίσεις το έργο τους και το τρίτο να παραδώσεις στον γιο την εντολή να σε ξεπεράσει». «Η Φωνή της Φρεδιανής γης που άκουσε στα πρώτα χρόνια της νιότης του ο Μανώλης, αφέθηκε στη σαγήνη της και έκανε σκοπό της ζωής του να τη μεταδώσει έτσι όπως τη βίωσε, αναζητώντας τη στις αφηγήσεις των παππούδων και όπου αλλού ήταν καταχωρισμένη και καταχωνιασμένη στην περιρρέουσα τους τελευταίους αιώνες Φρεδιανή ατμόσφαιρας. Και παρακάτω: «Ηράκλειος ο άθλος του Μανώλη Μακριδάκη… ανεκτίμητης αξίας για τον Φρε του παρόντος, μα προπάντων για τον Φρε του μέλλοντος». Μια παρατήρηση του Βαγγέλη στο έργο του Μ.Ι.Μ. μου άρεσε ιδιαίτερα και την αναφέρω και για τον λόγο πως κι εγώ στα βιβλία “Τσ’ Ασηγωνιώτικης ρίζας” ακολουθώ την ίδια τακτική και καταγράφω και “τις άσχημες” πράξεις των χωριανών μου, όπως η ζωοκλοπή, απαντώντας σε αυτούς που με ρωτούν, πως δεν πρέπει να κρύβουμε τίποτα από τη λαογραφία μας και την κουλτούρα της εποχής. Ετσι κάνει και ο Μανώλης και όπως είπε ο Βαγγέλης «η ομορφιά δεν χάνει τη λάμψη της από κάποιες σκιές, ξέρετε πως αυτές οι σκιές υπάρχουν ακόμα και στον ήλιο». Ο Μανώλης Μακριδάκης πήρε στη συνέχεια τον λόγο για να ευχαριστήσει τους παρουσιαστές, μα και όλους που ήρθαν στην εκδήλωση, χωριανούς του και φίλους του. Ο Γιάννης και ο Νικόλας Κακουδάκης, δεξιοτέχνες της λύρας και του λαγούτου, γέμισαν στη συνέχεια την ατμόσφαιρα του αμφιθεάτρου με κρητικές μελωδίες. Χόρεψαν τα λεβεντόπαιδα και οι κοπελιές του συγκροτήματος της “Κρητικής Εστίας”.

Γράψτε το σχόλιό σας

Συμπληρώστε την παρακάτω φόρμα με τα στοιχεία και το μήνυμά σας:
Όλα τα πεδία είναι υποχρεωτικα.

Σχόλια με υβριστικό, απειλητικό, ρατσιστικό ή άλλο περιεχόμενο που η συντακτική ομάδα κρίνει πως δεν προσφέρουν στο γόνιμο διάλογο, δεν θα δημοσιεύονται. Παρακαλούμε να αποφεύγετε τα greeklish.