Μουσείο Τυπογραφείας

Γιώργος Κατσαρός: Eνας ξεχασμένος πατριώτης

02AAAAΕΥΤΥΧΙΟΣ ΑΝΤΩΝΙΟΥ ΚΟΥΚΟΥΤΣΑΚΗΣ
Διάβασα και άκουσα πολλά γι’ αυτόν τον τρομερό άνθρωπο. Ολοι όσοι τον γνώρισαν δεν είχαν παρά να πουν τα καλύτερα λόγια.
Δυστυχώς όμως ελάχιστοι είναι οι σύγχρονοι Ελληνες που γνωρίζουν τον σπουδαίο αυτό άνθρωπο, τον Γιώργο Κατσαρό.

02AΕτσι αποφάσισα να κάνω γνωστό αυτόν τον μοναδικό μουσικό και άνθρωπο, αλλά και μέγα ευεργέτη, σε όσους τύχει να διαβάσουν αυτό το άρθρο και κάλω όλους τους μουσικούς και ανθρώπους της Τέχνης να ακολουθήσουν και να παραδειγματιστούν από τις πράξεις του και να τις αντιγράψουν.
Γιατί τις δύσκολες μέρες που περνά η χώρα μας χρειαζόμαστε όχι μόνο έμπειρους πολιτικούς, αλλά και ανοιχτόμυαλους. Και πάνω από όλα ανοιχτόκαρδους πολίτες για να επιφέρουν την αλλαγή και τη σωτηρία στην πατρίδα.
Ο Γιώργος Θεολογίτης (Κατσαρός) γεννήθηκε ο 1888 στην Αμοργό και πέθανε στη Φλόριντα των Η.Π.Α. το 1997 σε ηλικία 109 ετών.
Το “Κατσαρός” ήταν το παρατσούκλι του από τα πυκνά κατσαρά μαλλιά που είχε και που τα διατήρησε ως τα βαθιά του γεράματα.
Μερικές μόνο από τις προσωπικότητες που πήγαιναν να τον ακούσουν ήταν ο Κλαρκ Γκέιμπλ, ο Αλ Καπόνε, ο Αντρέ Σεγκόβια, ενώ ο ίδιος ο πρόεδρος Ρούσβελτ τον είχε καλέσει στον Λευκό Οίκο το 1942. Ταξίδεψε σε όλον τον κόσμο, Ινδία, Αυστραλία και παντού όπου είχε Ελληνες κι έδινε συναυλίες για τον απόδημο ελληνισμό. Βασικό του μέλημα ήταν η διατήρηση της ελληνικής γλώσσας, της θρησκείας και των παραδόσεων. Με άλλα λόγια η διάσωση της πνευματικής μας κληρονομιάς.
Είναι χαρακτηριστικό ότι σε όλα τα μέρη που έδινε συναυλίες έλεγε ότι θα παίξει για 2 – 3 βραδιές παραπάνω χωρίς χρήματα, έτσι ώστε να συγκεντρωθούν έσοδα για χτίσιμο εκκλησιών. Η πρώτη εκκλησία που χτίστηκε ήταν ο Αγιος Γεώργιος στη Νέα Υόρκη. Μόνο για την περιοχή του Σικάγου, μέχρι σήμερα, με πρωτοβουλία του Κατσαρού, έχουν κτιστεί 25 ναοί. Και χάρη σε αυτόν συνεχίζεται η πίστη μας και στους απογόνους τον ομογενών.
Βαθιά θρησκευόμενος άνθρωπος ο Γιώργος Κατσαρός τόνιζε πάντα την αξία της πίστης και της προσευχής.
Μια φόρα δήλωσε:                                                                               «Εφυγα στην Αμερική με πολλά ωραία τραγούδια της εποχής εκείνης. Ωραίες ρομάντζες, αθηναϊκά, δημοτικά, κλέφτικα και βαριά ρεμπέτικα. Οταν εκδόθηκε ο πρώτος μου δίσκος στη RCA (το τραγούδι “Σαν πεθάνω τι θα πούνε”) κυκλοφόρησε σε όλο τον κόσμο.
Οι γονείς μου, όταν έφυγα από την Ελλάδα, μου είπαν να κρατήσω τη γλώσσα και τη θρησκεία μας. Κι αυτό έκανα. Μαζεύαμε στις κοινότητες λεφτά για σχολεία κι εκκλησίες».
Τον μεγάλο αυτό Ελληνα είχε την τιμή να γνωρίσει από κοντά ο πατέρας μου. Ακόμα και σήμερα μιλά με συγκίνηση για την απλότητα και μεγαλοσύνη αυτού του ανθρώπου.
Είθε να υπάρξουν πολλοί τέτοιοι Ελληνες για να οδηγήσουν την πατρίδα μας σε ένα καλύτερο μέλλον.

Γράψτε το σχόλιό σας

Συμπληρώστε την παρακάτω φόρμα με τα στοιχεία και το μήνυμά σας:
Όλα τα πεδία είναι υποχρεωτικα.

Σχόλια με υβριστικό, απειλητικό, ρατσιστικό ή άλλο περιεχόμενο που η συντακτική ομάδα κρίνει πως δεν προσφέρουν στο γόνιμο διάλογο, δεν θα δημοσιεύονται. Παρακαλούμε να αποφεύγετε τα greeklish.