Μουσείο Τυπογραφείας

Ένας υποψήφιος δεν φέρνει την Άνοιξη

Πριν μερικά χρόνια, εφόσον τελείωσα τις σπουδές μου στην Ελλάδα και την Ολλανδία αποφάσισα να επιστρέψω στον τόπο καταγωγής μου ώστε να εργαστώ στο αντικείμενο που είχα εξειδικευθεί. Φυσικά, αυτό δεν ήταν τόσο εύκολο όσο ήλπιζα και εν τέλει κατέληξα να είμαι ελεύθερη επαγγελματίας σε ένα αντικείμενο που ποτέ δε σπούδασα αλλά που ήταν αυτό που, καλώς ή κακώς, με κράτησε στα Χανιά.
Έλειπα λόγω σπουδών από τα Χανιά αλλά όποτε ερχόμουν για διακοπές έκανα άθελά μου σύγκριση με τον καθημερινό τρόπο ζωής στο εξωτερικό: πόσος σεβασμός υπάρχει απέναντι στον κάθε πολίτη και στις ανάγκες του; Πόσο εύκολη μπορεί να γίνει η καθημερινότητα του πολίτη μέσα από πολύ μικρές αλλαγές; Πόσο όμορφο είναι να ζεις σε μία πόλη που σέβεται εσένα ως δημότη της αλλά και που κάθε άνθρωπος σέβεται το συνάνθρωπό του;
Όλες αυτές τις συγκρίσεις και τα όνειρα που είχα για τα Χανιά δεν τα έκανα από τον καναπέ. Προσπάθησα με πολλούς τρόπους να γίνω κομμάτι εκείνων που αποφασίζουν για την πόλη που ζω και επιχειρώ. Διεκδίκησα τα δικαιώματά μου ως πολίτης και επιχειρηματίας και εν τέλει κατέληξε να γίνω Πρόεδρος του Σωματείου Επιχειρηματιών Εστίασης Νομού Χανίων το 2016 και να επανεκλεγώ στις εκλογές του 2018.
Αυτό ήταν το πρώτο βήμα για να μάθω ακόμα πιο βαθιά τα προβλήματα που υπάρχουν όχι μόνο στην πόλη αλλά και στους πολίτες που έρχονται αντιμέτωποι με θέματα που κανένας δεν προσπάθησε ουσιαστικά να λύσει. Μέσα από το Σωματείο Εστίασης συνειδητοποίησα ότι ο μόνος τρόπος να αλλάξεις κάτι είναι μέσω της συμμετοχής σου! Δε θα αναφερθώ στο έργο που κατορθώσαμε ως Σωματείο. Αυτό άλλωστε είναι γνωστό σε όλους τους επαγγελματίες της εστίασης. Ο μόνος λόγος που το αναφέρω είναι για να τονίσω την αξία και τη δύναμη που έχει η συμμετοχή.
Το μάθημα που πήρα μέσω της συμμετοχής μου στο Σωματείο είναι ότι κάποιες μικρές ιδέες, εάν εφαρμοσθούν, μπορούν να επιφέρουν τεράστιες αλλαγές στην καθημερινότητά μας.
Με γνώμονα αυτό αποφάσισα να είμαι υποψήφια (και εγώ…) στις επερχόμενες Δημοτικές εκλογές. Ήταν μεγάλη τιμή για εμένα να μου προτείνει ο Γρηγόρης Αρχοντάκης να συμπορευθούμε στο ψηφοδέλτιο με εκείνον ως επικεφαλής. Δε δίστασα ούτε δευτερόλεπτο όταν έμαθα ότι αποφάσισε να διεκδικήσει το Δήμο Χανίων, καθώς είναι ένας άνθρωπος με τεράστια εμπειρία σε αυτοδιοικητικά θέματα, δε στηρίζεται φανερά ή μη από κανένα πολιτικό κόμμα, ακούει τις ιδέες που μπορεί να του προτείνει κάποιος και, γενικότερα, είναι ένας άνθρωπος με πολύ ανοικτό μυαλό που δεν αρέσκεται σε δήθεν λύσεις που ακολουθούν την πεπατημένη αλλά ταξιδεύει πολύ και σκέφτεται ακόμα περισσότερο για να κατορθώσει να αλλάξει κάτι προς το καλύτερο.
Ως τώρα δε μάθατε κάτι διαφορετικό για εμένα. Το διαφορετικό ξεκινά από εδώ και πέρα. Μένουν τρεις μήνες για τις επερχόμενες εκλογές και οι υποψήφιοι συνηθίζουν να βρίσκονται σε όλες τις καφετέριες/καφενεία/πλατείες της πόλης για να συναντούν και να συνομιλούν με πιθανούς ψηφοφόρους τους. Αρκετοί από αυτούς αρέσκονται στο να πηγαίνουν σε όσο το δυνατόν περισσότερες κοινωνικές εκδηλώσεις  (μνημόσυνα, γάμους, κοπές πίτας) μπορεί να χωρέσει ένα 24ωρο ώστε να φωτογραφηθούν από τα ΜΜΕ, να τους δουν ακόμα περισσότεροι πιθανοί ψηφοφόροι και να διεκδικήσουν μία ακόμα πιθανή ψήφο. Αυτό είναι κάτι που δεν μπορώ να κάνω γιατί, πολύ απλά, δε μου αρέσει.
Φυσικά και στενοχωριέμαι εάν έχεις χάσει έναν δικό σου άνθρωπο. Πώς να μη νιώσεις, άλλωστε έτσι, για την απώλεια ενός ανθρώπου; Φυσικά και χαίρομαι με τη χαρά σου να ενωθείς με τα δεσμά του γάμου με τον/την αγαπημένο/αγαπημένη σου. Φυσικά και θα ήθελα να μου τύχει το φλουρί σε  μία από τις δεκάδες πίτες που κόπηκαν μέσα στους δύο μήνες που πέρασαν. Όμως, δε θα το κάνω παρευρισκόμενη σε μία εντελώς δική σου προσωπική στιγμή προσπαθώντας να αποσπάσω τη συμπάθεια των παρευρισκομένων εκτός φυσικά εάν είσαι πολύ κοντινός μου άνθρωπος.
Για εμένα, η συμμετοχή στα κοινά έχει έναν άλλο σκοπό: να προσφέρω! Δε θέλω να με ψηφίσεις επειδή σε χτύπησα δήθεν φιλικά στην πλάτη και έδωσα το παρόν σε κάτι εντελώς προσωπικό δικό σου. Δε θέλω να με ψηφίσεις επειδή είμαι νέα (σε σχέση με άλλους). Δε θέλω να με ψηφίσεις απλά επειδή είμαστε συγγενείς ή κουμπάροι και νιώθεις ότι μου έχεις υποχρέωση (είπαμε, σε αυτές τις περιπτώσεις παίρνουμε πάστες). Θέλω να με ψηφίσεις επειδή πιστεύεις ότι μπορώ να προσφέρω, επειδή πιστεύεις όχι μόνο στις ιδέες μου αλλά και στις ικανότητές μου.
Για εμένα αυτές οι εκλογές είναι ένα πολύ σημαντικό βήμα για να μοιραστώ τις απόψεις μου για το πώς πιστεύω ότι μπορούν να αλλάξουν κάποια πολύ σημαντικά πράγματα στην πόλη που θα βελτιώσουν την καθημερινότητα του πολίτη.
Όμως, εάν ακολουθούσα την πεπατημένη της πλειοψηφίας των υποψηφίων δε θα ήμουν ο εαυτός μου και έτσι δε θα υπήρχε νόημα στο να προσπαθήσω να αλλάξω τον τόπο εφόσον θα είχα αλλοιώσει το χαρακτήρα μου.
Γνωρίζω ότι ένας υποψήφιος δεν μπορεί να φέρει την άνοιξη. Μπορεί, όμως, να τη φέρει έστω και ένας σκεπτόμενος ψηφοφόρος.

Γράψτε το σχόλιό σας

Συμπληρώστε την παρακάτω φόρμα με τα στοιχεία και το μήνυμά σας:
Όλα τα πεδία είναι υποχρεωτικα.

Σχόλια με υβριστικό, απειλητικό, ρατσιστικό ή άλλο περιεχόμενο που η συντακτική ομάδα κρίνει πως δεν προσφέρουν στο γόνιμο διάλογο, δεν θα δημοσιεύονται. Παρακαλούμε να αποφεύγετε τα greeklish.