Μουσείο Τυπογραφείας

Ελπίδα μέσα στις λάσπες

Εδώ στα Χανιά τούτες τις κρίσιμες ώρες, κοιτάς τα μάτια των απλών ανθρώπων που τους χτύπησε η θεομηνία, ακούς τα λόγια τους και αισθάνεσαι ότι ζεις τον “νέο πατριωτισμό”.
«Ο,τι κι αν έγινε, λένε, θα προσπαθήσουμε τούτη την φορά να το φτιάξουμε καλύτερα, ν’ αντέχει στον χρόνο και στις απειλές του».
Οπως κινείται η ζωή, έτσι διδάσκει και η Ιστορία.
Τούτος ο τόπος, ο μικρός, ο μέγας πέρασε δοκιμασίες πολλές, μα την ύστατη ώρα το μεράκι των ανθρώπων να φτιάξει κάτι δεν έλειψε.
Αυτό μετά τη Θεομηνία, το λογίζω σαν τον “νέο πατριωτισμό” των Χανίων που οικοδομείται πάνω στις πραγματικές δυνατότητες του ανθρώπου και στην όρεξη για ζωή. Και αυτό είναι ολάκερη η επιστήμη, της ζωής, η ηδονή της πολιτικής να βλέπεις την ιδέα σου να εφαρμόζεται.
Ξέρω πως οι άνθρωποι των Χανίων που βλέπουν τα σπίτια τους να “κρέμονται” δεν φτιασιδώνονται με την ωραιολογία.
Μα τους ακούς να λένε: «δεν σταματάμε, θα παλέψουμε».
Και αυτή είναι η κινητήρια δύναμη του νομού Χανίων, η κινητήρια δύναμη της Ιστορίας.

1 σχολιο

  • [Καγιαλές] ~ 2 Μαρτίου 2019 ~ 12:37 ~ Απάντηση

    Aξιότιμε κύριε,νομίζω έχετε δίκιο για το πείσμα και την αντίσταση που δείχνουν οι χανιώτες στο πλήγμα του καιρού.Μου έρχονται στην μνήμη αυτά που μας έλεγαν οι γονείς μας για το πνεύμα που επικράτησε στην κοινωνία μας μετά το Β΄π.πόλεμο,όπου αφού έστειλαν στον αγύριστο τον κατακτητή ανασκουμπώθηκαν,ένωσαν δυνάμεις και είπαν “πάμε να φτιάξουμε πάλι τον τόπο μας”.Φαίνεται ότι τα διάφορα “ζιζάνια” μιας δήθεν ψευτοπροόδου, που ήθελε να ξεριζώσει την φιλοπατρία,την λεβεντιά και το φιλότιμο από την ψυχή μας για να φέρει το τίποτα,δεν βρήκαν και πολύ πρόσφορο έδαφος. Σε στιγμές αναλογισμού καλό θα ήταν ίσως να επανεξετάσουμε στην μνήμη μας γιατί τα πακέτα Ντελόρ,Σαντέρ,τα Μ.Ο.Π.και τόσες άλλες ευνοϊκές χρηματοδοτήσεις δεν δαπανήθηκαν στις υποδομές της χώρας, για τις οποίες είχαν χορηγηθεί(χωρίς κανένα έλεγχο)από τους “κουτόφραγκους” της τότε ΕΟΚ.Πως ανέχθηκε η ηθική μας να μεταβληθούν σε καφενόβιους άντρες ,που όταν σε χαιρετούσαν ήθελες δέκα λεπτά να ξεκολήσεις τα δάκτυλα σου ;Πως φτάσανε οι αγρότες μας που τους έβλεπε το χωράφι και έτρεμε,να έχουν καιρούς και ζαμάνια να ασχοληθούν με την περιουσία τους ,στέλνοντας τους “υποτακτικούς” να κάνουν τις δουλειές ; Θέλουμε να ζούμε λάθρα για να κάνουν κάποιοι πολιτική καριέρα ,οι οποίοι όταν έπρεπε να δώσουν την μάχη για την επικράτηση των προϊόντων του μόχθου μας φυχομάχησαν(για να μην πω τίποτα χειρότερο)και σέρβιραν στους αγρότες μας το “τυράκι” των επιδοτήσεων ,χωρίς να τους δείξουν την “φάκα”που κρυβόταν πίσω του;Αυτές οι σκέψεις πρέπει να γίνουν νομίζω,από όλη την “ιεραρχία” της κοινωνίας μας από κάτω πρός τα πάνω.΄Αν θέλουμε η θεομηνία να γίνει ένα νέο ξεκίνημα πρέπει το νερό που μας έπληξε να γίνει ο Ιορδάνης που θα καθαρίσει το νου και την ψυχή μας .Αν στρέψουμε το βλέμμα πίσω και θυμηθούμε τότε που παιδιά αρχίσαμε να καταλαβαίνουμε τον κόσμο ποιό ήταν το κοινωνικό περιβάλλον και ποιές οι αρχές και οι αξίες της γενιάς των γονέων μας και των παππούδων μας δεν χρειαζόμαστε άλλους “φωστήρες” να μας καθοδηγήσουν.Θυμάμαι τον παππού μου,του οποίου η γενιά κρατούσε το ντουφέκι 20 χρόνια,για την λευτεριά της πατρίδος μας, να λέει συχνά:”Μην τονε κλαίς τον αετό/ όντε πετά και βρέχει/ μόνο να κλαίς ένα πουλί /απού φτερά δεν έχει.Καλή δύναμη σε όλους.Με εκτίμηση

Γράψτε το σχόλιό σας

Συμπληρώστε την παρακάτω φόρμα με τα στοιχεία και το μήνυμά σας:
Όλα τα πεδία είναι υποχρεωτικα.

Σχόλια με υβριστικό, απειλητικό, ρατσιστικό ή άλλο περιεχόμενο που η συντακτική ομάδα κρίνει πως δεν προσφέρουν στο γόνιμο διάλογο, δεν θα δημοσιεύονται. Παρακαλούμε να αποφεύγετε τα greeklish.