Μουσείο Τυπογραφείας

Εκλογική “ευσπλαχνία”

Μπορεί απ’ όλα τα συντάγματα του κόσμου να προβλέπεται ότι, «όλες οι εξουσίες εκπηγάζουν από τον λαό». Ομως η κάθε κυβέρνηση προβάλλεται πάντα θετικά για το έργο της απ’ τα δημοσιογραφικά κέντρα.

Αυτού του είδους τον έλεγχο τούς τον παρέδωσε η εξουσία με κάποιες αντιπαροχές, που είναι προϊόντα συμβιβασμών, εκδουλεύσεων και συμφωνιών με σκοτεινά συμφέροντα. Γίνεται η ανάλογη προπαγανδιστική καλλιέργεια των ψηφοφόρων, να πάνε στις κάλπες, να ψηφίσουν, αφού η βιομηχανία της τηλεόρασης, του ραδιοφώνου και των ποικιλώνυμων sites του διαδικτύου συνιστούν με “στημένες” ερμηνείες και αναξιόπιστες δημοσκοπήσεις, εμπιστευόμενοι τις τύχες τους στα προταθέντα πρόσωπα να πλαισιώσουν μια νέα κυβέρνηση.
Η βιομηχανία της πολιτικής καλλιέργειας των πολιτών προβάλλει τους δικούς της ανθρώπους, να καταρτίσουν κυβέρνηση για την επιβίωση του τόπου. Οι πολίτες διά της ψήφου των παρέχουν τα μέσα στην εξουσία να τους ελέγχει, αλλά και να τους εξοντώνει, όταν τους φοβάται. Αλλο αντίβαρο απ’ τα συμφέροντα των κυβερνώντων δεν υπάρχει, εκτός αυτών που πήραν απ’ την ίδια την εξουσία, και που τους ήταν απαραίτητα να παράγουν τη δική τους εξουσία. Αφού, λοιπόν, εξυπηρετούν τα συμφέροντα της πρωτογενούς και δευτερογενούς εξουσίας, προχωρούν μέχρι την πολιτική εξόντωση των αντιπάλων τους, λοιδορώντας τους, ή περιθωριοποιώντας τους.
Αυτό λέγεται “ξεδιαντροπιά”, ανυπαρξία ηθικών αναστολών στην πολιτική, να θεωρείται φυσικό επακόλουθο η “ισχυρή παρουσία”, για να μπορεί η όποια κυβέρνηση να φαίνεται ήπια αλλά να κυβερνά αυταρχικά. Οι πολίτες κακώς λέγεται ότι αντιπροσωπεύονται απ’ τους βουλευτές. Απλώς υποτάσσονται στην απόλυτη πρωθυπουργοκεντρική εξουσία μέσω των υπουργών, που εκτελούν τις εντολές του Μαξίμου και οι οποίοι έχουν γίνει όργανα του δεσποτισμού του “κυβερνήτη”. Ο λαός είναι ελεύθερος μόνο πίσω από το παραβάν την ημέρα των εκλογών. Μετά το τέλος της ψηφοφορίας ξαναγίνεται αιχμάλωτος, στερούμενος πολλά απ’ τα υπεσχημένα στοιχειώδη της ζωής του.
Για τους Ελληνες είναι ευκαιρία της απ’ ευθείας αντίστασης είτε προς την κυβέρνηση, είτε προς την αντιπολίτευση, όπου η μεν πρώτη αποκρύπτει την ανησυχία της, η δε δεύτερη υπερβάλλει την αισιοδοξία της. Εδειξε στις ευρωεκλογές την μη “ευσπλαχνία” του προς την κυβέρνηση, η οποία “πόνεσε” και αναγκάστηκε να επισπεύσει τις εθνικές εκλογές. Μένει να δούμε, αν τηρηθούν οι ίδιοι συσχετισμοί ή ανατραπούν τα αρνητικά αποτελέσματα προς όφελος των κυβερνώντων.
Συμφέρον όλων μας είναι, ν’ αφήσουμε στην άκρη την “ευσπλαχνία”, που είναι το χειρότερο πολιτικό αμάρτημα και να πάμε στις κάλπες ανεπηρέαστοι από τις υποσχέσεις των προθύμων και φτιασιδωμένων υπηρετών των εξουσίας, να ψηφίσουμε χωρίς προκαταλήψεις, εφ’ όσον καταφέρουμε και δεν υποστούμε πλύση εγκεφάλου, συνεχή προπαγάνδα προς διαμόρφωση συγκεκριμένης στάσης υπέρ της μιας ή της άλλης πολιτικής παράταξης.
Και να μην ξεχνάμε ότι οι «αλιγάτορες όταν μεγαλώνουν γίνονται κροκόδειλοι».

Γράψτε το σχόλιό σας

Συμπληρώστε την παρακάτω φόρμα με τα στοιχεία και το μήνυμά σας:
Όλα τα πεδία είναι υποχρεωτικα.

Σχόλια με υβριστικό, απειλητικό, ρατσιστικό ή άλλο περιεχόμενο που η συντακτική ομάδα κρίνει πως δεν προσφέρουν στο γόνιμο διάλογο, δεν θα δημοσιεύονται. Παρακαλούμε να αποφεύγετε τα greeklish.