Συνεργασίες

ΝΕΑ ΒΙΒΛΙΑ
14 Δεκεμβρίου 2013 11:38 πμ (ενημερώθηκε: 14 Δεκ 1:05 μμ) - Σχολιάστε

ΧΡΗΣΤΟΣ ΦΛΟΥΡΗΣ
“Σπίθα”
ΔΕΣΠΟΙΝΑ ΤΡΑΧΑΛΑΚΗ
«Ευτυχία Εμινέ μου είναι η ελπίδα… όχι η σιγουριά!» ήταν η φράση που πρόλαβα να διαβάσω λίγα λεπτά πριν ξεκινήσει η παρουσίαση του δεύτερου βιβλίου του Χρήστου Φλουρή, η Σπίθα!
Τον είδα να κάθεται ανάμεσα στους εκδότες – φίλους του και να σκύβει κάθε τόσο το κεφάλι του για να καταφέρει προφανώς να «ρουφήξει» ευκολότερα τα υπέροχα λόγια που έλεγαν για κείνον και το βιβλίο του.
«Θα είναι ιδέα μου» είπα μέσα μου όταν είδα τα μάτια του να βουρκώνουν τις στιγμές που η καθηγήτριά του πήρε τον λόγο και άρχισε να μιλάει για το έργο του μαθητή της. Όμως μετά από λίγο, όταν ξεκίνησε και ο ίδιος να μιλά με λόγια σεμνά και απλά αντίκρισα πάλι το ίδιο συγκινημένο βλέμμα, το αληθινό, το ανθρώπινο.
Επιστρέφοντας σπίτι μου ξεκίνησα αμέσως το βιβλίο του.
Την πρώτη του σελίδα είδα να τη στολίζει η αφιέρωσή του: Στη γυναίκα μου, Βούλα. Τέσσερις λέξεις απλά διατυπωμένες, με την τρυφερότητα να κυλιέται πάνω τους και να μας παραπέμπει σε μια επόμενη σελίδα του βιβλίου του που έλεγε ότι ο έρωτας  μπορεί να δεσμεύει το σώμα, αλλά απελευθερώνει το μυαλό και την ψυχή του ανθρώπου.
Απελευθερωμένη, λοιπόν, η ψυχή του Χρήστου έγραψε μια ιστορία πραγματικής αγάπης, της αγάπης που δεν πτοείται από φυλετικές και κοινωνικές διαφορές, που ενώνει μουσουλμάνους με χριστιανούς, ανθρώπους με ζώα, θάλασσες με στεριές. Προχώρησα στην ιστορία και συνάντησα δύο αμόρφωτα παιδιά να συνεννοούνται  μεταξύ τους με παραβολές, να γεφυρώνουν εθνικότητες, θρησκείες, πατρίδες.
Έμεινα άφωνη με την τεχνική του συγγραφέα να βάλει σε μια σπίθα όλα τα ερωτήματα που έχουμε οι άνθρωποι για τον Θεό, τον Παράδεισο, την κόλαση, τη φιλία, την αγάπη… Παρασύρθηκα από τον χείμαρρο των λέξεων και άρχισα να βλέπω μπροστά μου ξερολιθιές που, ενώ χτίζονται με κόπο, δεν κτίζονται για να μείνουν για πάντοτε όρθιες. Βρέθηκα κάτω από ένα δέντρο ν’ ακούω την κυρά που το φύτεψε να μου λέει με παράπονο πως δεν πρόλαβε να γευτεί τους καρπούς του γιατί κάποιοι την ξερίζωσαν από κει, κάποιοι που έβαλαν τις υπογραφές τους για να γίνουν ανταλλαγές πληθυσμών, πατρίδων, μοιρών.
Όσο προχωρούσα το βιβλίο, τόσο ξαφνιαζόμουνα που η Σπίθα δεν ήταν μία, αλλά δύο και μέχρι το τέλος του βιβλίου κατάλαβα πως είχαν γίνει πολλές σπίθες, αμέτρητες, μια πυρκαγιά μεγάλη που «δάμαζε τα κελεύσματα της μοίρας».
Όταν τελείωσα το βιβλίο άρχισα να μουρμουρίζω αυτό που είχα διαβάσει σε μια σελίδα του.
«Όταν θέλεις κάτι πολύ μην το εγκαταλείψεις ποτέ μοναχό του. Πάντα να το φέρνεις στον νου σου, πάντα να το ζητάς… σαν να σου το χρωστάει η ζωή… και θα γίνει!».
Ναι, αναφώνησα… θα γίνει! Όλες αυτές οι διαφορές που χάσκουν απειλητικά στον κόσμο μας θα γεφυρωθούν! Εσύ, εγώ, ο άλλος, εμείς, θα τις γεφυρώσουμε… αρκεί να το έχουμε στον νου μας, αρκεί να το ζητάμε από τη ζωή επίμονα, με θράσος… σαν να μας το χρωστάει!
ΕΛΕΝΗ ΠΛΑΓΙΩΤΑΚΗ – ΣΑΑΤΣΑΚΗ
Αναθυμιές

ΓΕΩΡΓΙΟΣ Δ. ΜΟΣΚΟΒΙΤΗΣ*
Αναθυμιές είναι ο τίτλος της τελευταίας συγγραφικής δουλειάς της αξιολάτρευτης δασκάλας, συγγραφέως, λαογράφου και ραδιοφωνικής παραγωγού… Ελένης Πλαγιωτάκη – Σαατσάκη, που εκδόθηκε από τον εκδοτικό οίκο “Σμυρνωτάκη”.
Η συγγραφική δουλειά του βιβλίου “Αναθυμιές” μας ταξιδεύει από το παρελθόν στο σήμερα με ανασκοπήσεις, αλλά και αφιερώματα σε σημαίνοντα πρόσωπα που έπαιξαν η ακόμα και σήμερα παίζουν σημαντικό ρόλο στο πολιτιστικό και λαογραφικό γίγνεσθαι της Κρήτης.
Αφιερώματα, ρίμες, αλλά και μαντινάδες κοσμούν τον ψυχολογικό και πνευματικό κόσμο της συγγραφέως… που αξίζουν της ανάγνωσής τους… σκεπτόμενοι ότι αποτελούν την πολιτιστική μας κληρονομιά.

*δημοσιογράφος – αντιπρόεδρος
ΠΑ.Δ.Ε Μ.Μ.Ε.

 

Γράψτε το σχόλιό σας

Συμπληρώστε την παρακάτω φόρμα με τα στοιχεία και το μήνυμά σας:
Όλα τα πεδία είναι υποχρεωτικα.

Σχόλια με υβριστικό, απειλητικό, ρατσιστικό ή άλλο περιεχόμενο που η συντακτική ομάδα κρίνει πως δεν προσφέρουν στο γόνιμο διάλογο, δεν θα δημοσιεύονται. Παρακαλούμε να αποφεύγετε τα greeklish.