Μουσείο Τυπογραφείας

Το άλλο… “Οχι”

Εβδομήντα τρία χρόνια μετά το μεγάλο “Οχι” της Ελλάδας, που έγινε εθνική επέτειος με επίσημη αργία και παρελάσεις… μαθητών, η χώρα λέει μόνο “Ναι”σε παράλογες, κατά έναν μεγάλο βαθμό, αξιώσεις.
Βέβαια, η σύγκριση -που λόγω της ημέρας ίσως γίνει από πολλούς- δεν είναι τόσο… εύστοχη, αλλά συνειρμικά έρχεται στον νου. Αλλες εποχές τότε, άλλες τώρα. Και εντελώς διαφορετικές περιπτώσεις.
Τώρα, η απειλή δεν είναι στρατιωτική, αλλά οικονομική. Και δεν αφορά μόνον μία χώρα, αλλά το σύνολο του ευρωπαϊκού νότου και όχι μόνον.
Ομως, οι νόμοι της αγοράς και της νεοφιλελεύθερης οικονομίας είναι αμείλικτοι: Δεν έχεις λεφτά και ζητάς δανεικά; Ε, τότε μοιραία παίζεις με τους όρους των δανειστών.
Μόνο που η κατάσταση έχει ξεφύγει χωρίς να διαφαίνεται φως στο τούνελ της ύφεσης.
Οταν, λοιπόν, το παιχνίδι των δανειστών αφορά την ίδια την υπόσταση της χώρας και του λαού της, τι γίνεται με το θέμα της διαπραγμάτευσης;  Ή τι δεν έχει γίνει; Και τι Ευρωπαϊκή Ενωση είναι αυτή που δεν μπορεί να υποστηρίξει τα μέλη της;
Το παράδειγμα της Ελλάδας φαίνεται ότι είναι προς αποφυγήν. Γιατί η χώρα όσο κι αν δανείζεται, η οικονομία της διαλύεται και η κοινωνία της βρίσκεται σε αδιέξοδο.
Τώρα, οι εκπρόσωποι των δανειστών, η γνωστή τρόικα, επιμένει σε νέα μέτρα. Η Ελλάδα οφείλει, επιτέλους, να πει ένα άλλο, δυναμικό, “Οχι”. Και να βρει άλλους τρόπους να σώσει την οικονομία της. Αρκετά πλήρωσε ο κόσμος. Δεν αντέχει άλλο. Ούτε θα αντέξει τον νέο Ενιαίο Φόρο Ακινήτων επί δικαίων και αδίκων…

Γράψτε το σχόλιό σας

Συμπληρώστε την παρακάτω φόρμα με τα στοιχεία και το μήνυμά σας:
Όλα τα πεδία είναι υποχρεωτικα.

Σχόλια με υβριστικό, απειλητικό, ρατσιστικό ή άλλο περιεχόμενο που η συντακτική ομάδα κρίνει πως δεν προσφέρουν στο γόνιμο διάλογο, δεν θα δημοσιεύονται. Παρακαλούμε να αποφεύγετε τα greeklish.