Κύριε διευθυντά,
ο Ελληνας καλείται σήμερα να δώσει άλλη μια μάχη. Οπως πάντα, μάχη σ? έναν άνισο αγώνα. Εναν αγώνα ενάντια σε μια ξένη εξουσιαστική ηγεσία που επιβουλεύεται εθνική εισβολή και κατάληψη διά της μεθόδου του εκβιασμού. Ο Ελληνας καλείται να αντισταθεί στην προκλητική και προσβλητική στάση των δανειστών του μ? έναν εθνικό, παλλαϊκό αγώνα, που εφαλτήριο θα έχει τη δεοντολογική κατάργηση πολιτικών, κοινωνικών, ιδεολογικών διαφορών και, προπαντός, της όποιας μορφής ιδιοτέλειας, προκειμένου να δημιουργηθεί ένα σύσσωμο και σύψυχο εθνικό μέτωπο. Η βαθιά ριζωμένη στην ψυχή του υπερηφάνεια, άγρυπνη διά μέσου των αιώνων, τον αρματώνει πάντοτε σε στιγμές μειζόνων κρίσεων με μια δύναμη, που όμοιά της δεν υπάρχει.
Αυτή η υπερηφάνεια εξηγεί την αυτογνωσία που κομίζει κυτταρικά ο κάθε Ελληνας και η κάθε Ελληνίδα, αλλά ασύνειδα, γιατί δεν τους έχει καλλιεργηθεί κατάλληλα και επαρκώς. Κάτι που θα έκανε μια άλλη χώρα, εάν ήταν απόγονος ενός τέτοιου πολιτισμού.
Οι επονείδιστες επικρίσεις και φαρμακερές εκστομίσεις που δεχόμαστε τον τελευταίο καιρό από τους Ευρωπαίους εταίρους μας πρέπει να μας θέσουν σε επιφυλακή και περισυλλογή. Η υπερηφάνεια, που μας χαρίζει δύναμη, τροφοδοτεί την τόλμη, από την οποία μπορούμε να αντλήσουμε την απόφαση να μειώσουμε την εκ μέρους μας υποχωρητικότητα και να αυξήσουμε την επιθετικότητα. Ετσι, κατ? αρχήν, θα εκπλήξουμε τους Ευρωπαίους εταίρους μας, οι οποίοι στην ουσία δεν μας θέλουν εκτός Ευρωζώνης και θα διαπραγματευτούμε από ισχυρότερη θέση, καθιερώνοντας έτσι ένα πρότυπο δανειζόμενου κράτους διαφορετικό από εκείνο που επιδιώκουν να καθιερώσουν για να εφαρμοστεί στη συνέχεια και στις υπόλοιπες δανειζόμενες χώρες.
Στην περίπτωση που οι εταίροι μας παραμείνουν ανένδοτοι και εμείς, παρά τις όποιες καταστροφικές συνέπειες, προχωρήσουμε ηρωικά και αποφασιστικά ενωμένοι, με την τόλμη που τροφοδοτεί η δύναμη της υπερηφάνειας, ο λαός θα είναι περισσότερο έτοιμος να δεχτεί τις στερήσεις και να επιδοθεί σ? έναν δύσκολο εσωτερικό αγώνα. Θα έχει διαφυλάξει την εθνική του αξιοπρέπεια και αυξήσει το πνεύμα της αλληλεγγύης. Με τη γνωστή ευρηματικότητα που τον χαρακτηρίζει, θα αρχίσει να ερευνά τρόπους επιβίωσης, αγροτικής και άλλης ανάπτυξης από τον εγχώριο πλούτο και με τις δικές του πηγές ενέργειας.
Θ? αλλάξει η έννοια της λιτότητας. Το διαιτολόγιο μπορεί να βασιστεί αποκλειστικά στη διατροφή εγχώριων προϊόντων με διαρκή ενημέρωση ως προς τις ευεργετικές για την υγεία ιδιότητές τους και την ανάγκη κατανάλωσης μικρών ποσοτήτων για τη διατήρηση, αν μη τι άλλο, καλής υγείας.
Θ? αλλάξει ο μηχανισμός ζήτησης και προσφοράς με επαναπροσδιορισμό προϊόντων αναγκών και προϊόντων πολυτέλειας και καθαρών μεταξύ των διακρίσεων καθώς και της διαμόρφωσης τιμών. Σε μια συρρικνωμένη χώρα οι έχοντες και οι κατέχοντες μπορεί να ευαισθητοποιηθούν σε βαθμό που να καταληφθούν από το πνεύμα του πατριωτισμού και της αλληλεγγύης. Η ψυχή του λαού θα διαπερνά λυτρωτικά ολόκληρη την κοινωνία, γιατί ο κόσμος θα πάσχει, αλλά και θα συμπάσχει, με πλήρη επίγνωση των αναπόφευκτων συνεπειών των πράξεων και αποφάσεών του. Θα έχει όμως ανεξαρτησία, όραμα, στόχο, έχοντας εξαντλήσει τα όρια έρευνας και εκμετάλλευσης του εθνικού του πλούτου.
Δύο από τα μεγαλύτερα κεφάλαια του εθνικού μας πλούτου είναι ο Πολιτισμός και ο Τουρισμός, τα οποία, αν αξιοποιηθούν δεόντως, μπορούν ν? αποτελέσουν το μέτωπο και το όπλο μας. Η επίμονη και αδιάλειπτη προβολή του πολιτισμού μας, που προϋποθέτει μια μεθοδευμένη και συστηματική μελέτη των πλούσιων πνευματικών του δεξαμενών από εμάς τους ιδίους, όχι μόνο θα μας ευεργετήσει οικονομικά, αλλά θα μας χαρίσει την απαραίτητη αυτογνωσία. Με αποτέλεσμα η λάμψη του να αναγνωριστεί στο τέλος από όλους και να οδηγήσει στον απαιτούμενο σεβασμό.
Ο Πολιτισμός της Ελλάδας εμπεριέχεται στον Τουρισμό της και τον προικίζει με μια σπάνια ιδιαιτερότητα που τον κάνει να ξεχωρίζει, γιατί ο ελληνικός πολιτισμός είναι ο γεννήτορας του δυτικού πολιτισμού. Γι? αυτόν τον λόγο οι Ευρωπαίοι εταίροι μας οφείλουν πρώτα να μετρήσουν το μέγεθος του πνευματικού τους χρέους προς την Ελλάδα και με κριτήριο αυτή την εκτίμηση να καθίσουν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων. Ισως στο Εθνικό Αρχαιολογικό μας Μουσείο. Αλλά και σ? οποιοδήποτε Μουσείο του κόσμου ή Βιβλιοθήκη κι αν καθίσουν για διαπραγμάτευση. Γιατί σε όλα δεσπόζει η Ελληνική Τέχνη και Γραμματεία. Verstehen Sie? Αλλά και τον Γκαίτε και τον Σίλλερ και τον Χέλντερλιν να ρωτήσουν θα τους πούνε. Θα μου πείτε αυτοί ήταν περισσότερο Ελληνες παρά Γερμανοί.
Φώτης Κωνσταντινίδης,
σεναριογράφος - σκηνοθέτης
Γιώργος Κ. | 22.02.2012 | 12:06
Αυτό που παρουσιάζετε ως εναλακτικό τρόπο ζωής μετά την χρεοκοπία μπορει να το εφαρμόσει μόνο μία μικρή ομάδα ανθρώπων, μία οικογένεια, μία παρέα- και εκεί αρκετά δύσκολο είναι. Ενα κράτος, ένας λαός είναι ένα τεράστιο σχήμα που είναι εντελός ανομοιογενές και που μπορεί να είναι δομημένο και να κυβερνείται μόνο με τους παραδοσιακούς τρόπους: Κοινωβουλευτική δημοκρατία εντός του πλέον παγκωσμίου καπιταλιστικού συστήματος ή μία από της διάφορες κεντρικές δικτατορίες όπως κομμουνισμός, Φασισμός. θεοκρατία.Όλα τα άλλα είναι όνειρα καλών ανθρώπων. Δεν υπάρχουν ανώτεροι και κατώτεροι λαοί, αυτές είναι γελιότητες! Στα κύτταρα μας γράφει μόνο πως είμαστε άνθρωποι, όχι πως είμαστε Έλληνες ή Γερμανοί ή Αμερικάνοι.Διαφορά υπάρχει στους πολιτισμούς, αλλά ο σύγχρονος ελληνικός πολιτισμός σίγουρα δεν είναι κάτι για το οποίο μπορούμε να υπερηφανευόμαστε.Οι βόρειοι λαοί είναι στον πολιτισμο τους, που είναι πιο αστικός και πιο ορθολογικός, πιο κοντά στον αρχαίο πολιτισμό από ότι είμαστε εμείς που αποκοπήκαμε απο τις εξελίξεις επί τουρκοκρατίας.
ΓΡΑΨΤΕ ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΣΑΣ
Συμπληρώστε την παρακάτω φόρμα με τα στοιχεία και το μήνυμά σας:
Όλα τα πεδία είναι υποχρεωτικα.