Κύριε διευθυντά,

από τριάντα περίπου χρόνια 'καθιερώθηκε' μια συνήθεια, μόδα, όπως θέλετε ονομάστε την, που κάθε περίοδο σχολική πραγματοποιούνται οι ετήσιες καταλήψεις που φυσικά έχουν ως πρόσχημα τις ελλείψεις ή άλλα που οπωσδήποτε πάντοτε θα υπάρχουν. Αρκεί να ερευνήσει κάποιος για να ανακαλύψει την αφορμή. Σχεδόν πάντοτε αυτές δεν φέρνουν κανένα επιθυμητό αποτέλεσμα πλην του εγκλωβισμού της μάθησης και ίσως κάποιες καταστροφές ή παρατράγουδα στη ζωή των καταληψιών. Πρόσφατο παράδειγμα η κατάληψη για δύο μήνες του Πολυτεχνείου Κρήτης, ενός πρωτοπόρου Ανωτάτου Ιδρύματος, χωρίς κανένα απολύτως αποτέλεσμα ή κέρδος παρά μόνο τη ζημιά σε διδάσκοντες, ερευνητές και διδασκόμενους.
Από τα σχολεία η κίνηση αυτή μεταδόθηκε και σε δημόσιες ή άλλες υπηρεσίες όπου και πάλι κανένα απολύτως αποτέλεσμα δεν έφερε τις πιο πολλές φορές. Το μόνο αποτέλεσμα σίγουρα είναι ο χαβαλές, και η απονομή των ευσήμων από τους καθοδηγητές στους διοργανωτές.
Ετσι και μετά τα πρόσφατα γεγονότα, μνημόνιο κ.λπ., με τα οποία αναμφισβήτητα πλήττονται οι περισσότεροι άνθρωποι του τόπου μας και μάλιστα αρκετοί πλήττονται μέχρι σημείου εξόντωσης, η κατάληψη υπηρεσίας που δεν συμμετείχε φυσικά στις λήψεις αποφάσεων, αλλά που αποκλειστικό σκοπό έχει την εξυπηρέτηση των πολιτών και μέσα στο δύσκολο γενικά κλίμα δεν έχουν τη δυνατότητα προώθησης και εξυπηρέτησης των προβλημάτων και υποθέσεών των. Η κατάληψη πλήττει τους απλούς πολίτες και κανέναν άλλον και φυσικά δεν είναι σοβαρό να νομίζουμε ότι, έστω και αν παραταθεί επ’ αόριστον, θα ανακληθεί το μνημόνιο. Αλλά το πλέον απαράδεκτο δεν είναι η όποια κατάληψη, αλλά ο τρόπος που αποφασίζεται και… ανανεώνεται. Πραγματοποιούνται 'ανοιχτές' Γενικές Συνελεύσεις όπου είναι προδιαγεγραμμένο το αποτέλεσμα. Μπορεί δηλαδή οποιαδήποτε στιγμή να συγκεντρωθούν πενήντα, εκατό, χίλιοι άνθρωποι, οι ίδιοι πάντοτε και να επιβάλλουν τη θέλησή τους στους χιλιάδες άλλους κατά αυτόν τον πολύ δημοκρατικό τρόπο που μας θυμίζει καιρούς χαλεπούς όπου τα 'λαϊκά δικαστήρια' δίκαζαν και εκτελούσαν αποφάσεις, κατά απαράδεκτες αντιδημοκρατικές διεργασίες, έστω και αν ορισμένοι από τους… υπόδικους η δικαιοσύνη της δημοκρατίας θα τους έκρινε ενόχους. Συνηθίσαμε πλέον όποια ομάδα πολιτών, όποιας απόχρωσης, να διατείνεται ότι εκπροσωπεύουν τον λαό και να ενεργεί εξ ονόματός του.
Η 'λαοκρατία' δεν μπόρεσε να εφαρμοστεί ποτέ και πουθενά και εκεί που νομίζουν κάποιοι πως εφαρμόστηκε ήταν σε κάποια αλήστου μνήμης ολοκληρωτικά καθεστώτα όπου πραγματικά ο πραγματικός λαός υπέφερε για κάποια χρόνια μέχρι τον καταποντισμό αυτών των καθεστώτων από την πραγματική λαϊκή οργή. Αντίδραση από όλους φυσικά ναι, αλλά όχι με ενέργειες που πλήττουν τον ίδιο τον λαό και δεν αφορούν τους κρατούντες πιο ψηλά.
Αντώνης Πλυμάκης

• Γιώργος Κ. | 18.02.2012 | 18:13

  Λαϊκές Δημοκρατίες. Κυβερνούνται κεντρικά. Στο κέντρο του κέντρου βρήσκεται ο κυβερνήτης. Μάο, Στάλην, Κάστρο, Ούλμπριχτ, Τίτο, Τσαουτσέσκου ...Αν ακούμε δηλαδή πως πρέπει να κυβερνήσει ο λαός, ξέρουμε τι μας περιμένει.

ΓΡΑΨΤΕ ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΣΑΣ

Συμπληρώστε την παρακάτω φόρμα με τα στοιχεία και το μήνυμά σας:
Όλα τα πεδία είναι υποχρεωτικα.

Το όνομά σας Το email σας Το σχόλιό σας