(2011 ΕΓΧ 128’)
Εποχής, βασισμένη στο μπεστ σέλερ της Έμιλι Μπροντέ
Σκην.: Αντρέα Άρνολντ ΗΘ.: Κάγια Σκοντελάριο, Τζέιμς Χόσον, Όλιβερ Μίλμπερν, Νίκολα Μπέρλεϊ
Οποιος από τους παλιότερους -στο άκουσμα του τίτλου- φέρνει στο μυαλό την παθιασμένη εικόνα του Λόρενς Ολίβιε και της αισθαντικής Μερλ Όμπερον και όσοι από τους νεότερους της Ζιλιέτ Μπινός και του Ρέι Φάινς, καλό είναι να αποστασιοποιηθούν από το βιβλίο της Μπροντέ παρακολουθώντας το φιλμ κάτω από διαφορετική οπτική. Εξάλλου, η Α. Άρνολντ, ποτέ δεν αντιμετώπισε ‘φιλικά’ τον ακαδημαϊσμό στις κοινωνιολογικής έρευνας μελέτη των ταινιών της, «Red Road» (2006) ή «Fish Tank» (2009).
Στη νέα της ταινία, η Άρνολντ, μπαίνει στη μύτη του κλασικού κατεστημένου αντιστικτικά, αφού δε δίνει τσακιστή δεκάρα για ανθρώπινες έννοιες όπως: ηθική ή ενοχή. Αντίθετα, αυτά αποτελούν παράπλευρες απώλειες. Για το μόνο που νοιάζεται ο φακός της, είναι η αποδόμηση των ανθρώπινων κατασκευασμάτων και η έμφαση στον επίγειο κύκλο της ζωής. Γέννηση, ενηλικίωση, αναπαραγωγή, θάνατος. Η αισθητική και ο ρομαντισμός, τα βασικά χαρακτηριστικά του λογοτεχνήματος της Μποντέ, απουσιάζουν και τη θέση τους έχει πάρει ο σκληρός ρεαλισμός, αυτός που προκύπτει από την ‘κάμερα στο χέρι’ και καταγράφει το σκοτεινό κι απόκληρο περιβάλλον του Χίθκλιφ, που δυναμώνεται ακόμη περισσότερο από το έγχρωμο της καταγωγής του. Η φύση συναποτελεί ένα από τα σημαντικά στοιχεία της ταινίας. Κινηματογραφημένη με τρόπο ώστε ταυτόχρονα να δείχνει όμορφη και παρήγορη, κτηνώδης κι εγωίστρια, λυσσαλέα και καταστροφική. Ο Χίθκλιφ είναι μια από τις δυνάμεις της φύσης σε μια κέλτικη ατμόσφαιρα, που εμποδίζει την εξέλιξη, που λαχανιάζει χωρίς υποκρισία τη μοίρα των εμπλεκόμενων σε ένα -κατά τα’ άλλα- ανούσιο κι αβέβαιο παιχνίδι αγάπης και συμπόνιας.

ΓΡΑΨΤΕ ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΣΑΣ

Συμπληρώστε την παρακάτω φόρμα με τα στοιχεία και το μήνυμά σας:
Όλα τα πεδία είναι υποχρεωτικα.

Το όνομά σας Το email σας Το σχόλιό σας