Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΜΑΡΚΑΤΑΤΟΥ
οικονομολόγου
Το συνολικό πρόβλημα
Κατ? εξακολούθηση συνέχισαν το παιχνίδι της εξαπάτησης των Ευρωπαίων, γενικότερα και των Ελλήνων, ειδικότερα, πολιτών με τις δήθεν αποφάσεις που πήραν τη Δευτέρα οι Ευρωπαίοι ηγέτες, στο πλαίσιο του άτυπου Συμβουλίου Κορυφής για την καταπολέμηση δήθεν της ύφεσης και της ανεργίας.
Ως προς την εξαπάτηση του συνόλου των Ευρωπαίων πολιτών, οι ηγέτες της Ενωσης περιορίστηκαν στην υιοθέτηση της νέας συνθήκης για τη ενίσχυση της δημοσιονομικής πειθαρχίας των χωρών - μελών, η οποία, σύμφωνα με κοινοτικούς παρατηρητές, έρχεται ακόμη και σε αντίθεση με την ισχύουσα συνθήκη της Λισαβόνας και έγινε κατ? αρχήν αποδεκτή από 25 κοινοτικές χώρες, αφού η Μ. Βρετανία και η Τσεχία αρνήθηκαν να την αποδεχθούν. Επιπλέον, ο υποψήφιος - φαβορί για την προεδρία στη Γαλλία σοσιαλιστής, Φρανσουά Ολάντ, έχει δημόσια προειδοποιήσει πως αν εκλεγεί πρόεδρος τον Μάιο θα ζητήσει την επαναδιαπραγμάτευση αυτής της νέας συνθήκης.
Παράλληλα, οι κοινοτικοί ηγέτες, που, υποτίθεται, ότι συνεδρίασαν για να βρουν τρόπους αντιμετώπισης της ύφεσης και της ανεργίας, κυρίως δε αυτής των νέων κάτω των 25 ετών, στην πραγματικότητα ανακοίνωσαν ένα ευχολόγιο με θεωρητικά μέτρα που, κάποτε, στο απροσδιόριστο μέλλον, θα συγκεκριμενοποιηθούν, ενώ η λιτότητα που θα συνεχίσει να εφαρμόζεται σε ολόκληρη, ουσιαστικά, την Ευρώπη για τη μείωση του δημόσιου χρέους και των ελλειμμάτων των χωρών - μελών θα εξακολουθεί, όπως και στο παρελθόν, μέχρι σήμερα, να καταστρέφει θέσεις εργασίας εμποδίζοντας συστηματικά κάθε απόπειρα αντιμετώπισης της ύφεσης με νέες επενδύσεις.
Σε ένα από τα σημεία αυτά, αναφέρονται τα εξής:
«Τα μέτρα για την περικοπή του μη μισθολογικού κόστους εργασίας, όπως η μείωση της φορολογικής επιβάρυνσης, μπορούν να έχουν σημαντική επίπτωση στη ζήτηση από την αγορά εργασίας των ατόμων χαμηλής ειδίκευσης και των νέων».
Σημειώνουμε ότι είναι απορίας άξιον η τρόικα να επιμένει στην Ελλάδα για μείωση του μισθολογικού κόστους, που εκτός των άλλων δημιουργεί σοβαρό πρόβλημα στην κατανάλωση και κατ? επέκταση στην ανάπτυξη, ενώ στα συμπεράσματά τους οι περικοπές αφορούν το μη μισθολογικό κόστος.
Ειδικά ως προς τη δυνατότητα επενδύσεων για την καταπολέμηση της ύφεσης και της ανεργίας με τη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας, οι 27 ηγέτες δεν αναφέρουν στο τελικό ανακοινωθέν τους ούτε έναν συγκεκριμένο αριθμό περιοριζόμενοι σε γνωστά και χιλιοειπωμένα πλέον, περί «πράσινης οικονομίας», «ηλεκτρονικού εμπορίου», «επαγγελματικής εκπαίδευσης των νέων που έχουν εγκαταλείψει το σχολείο» ή τέλος, της γνωστής επωδού περί «ενίσχυσης των μικρομεσαίων επιχειρήσεων».
Το μόνο που γνωρίζουμε, εκτός, πάντα, Συμβουλίου Κορυφής, είναι ότι υπάρχουν μέχρι το 2015 αδιάθετα κονδύλια από τα διαρθρωτικά ταμεία της Ενωσης ύψους 82 δισ. ευρώ εκ των οποίων τα 22 δισ. προέρχονται από το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο και θα μπορούσαν να κινητοποιηθούν εύκολα, χωρίς αυτό να σημαίνει πως το ποσό αυτό δεν είναι μια σταγόνα στον ωκεανό των συγκεκριμένων επενδυτικών αναγκών των κοινοτικών χωρών.
Ατυπη Σύνοδος Κορυφής και ελληνικό ζήτημα
Οι συζητήσεις για το Ελληνικό ζήτημα είναι ακόμη πιο σκοτεινές, σε σχέση και με την ατολμία των αρχηγών κρατών και κυβερνήσεων να κυβερνήσουν την Ευρώπη ή να εξυπηρετήσουν τα μικροσυμφέροντα του κάθε ενός, αδιαφορώντας για τις αρχές που επέβαλαν την ίδρυση της Ε.Ε.
Οι διαπραγματεύσεις που έκανε αργά μέσα στη νύκτα της Δευτέρας προς Τρίτη ο πρωθυπουργός, Λ. Παπαδήμος, με τους προέδρους της Κομισιόν, της Ενωσης και τον πρόεδρο του Γιούρογκρουπ καθώς και τον εκπρόσωπο της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, αν χαρακτηρίζονται από κάτι, αυτό είναι η πλήρης αδιαφάνεια για τα όσα ειπώθηκαν και συμφωνήθηκαν σ αυτές. Το μόνο που γνωρίζουμε, γενικά και αόριστα, είναι πως αυτές οι διαβουλεύσεις δεν πήγαν καλά για τον κ. Παπαδήμο που υπέστη αφόρητες πιέσεις για να αποδεχθεί τις κοινοτικές θέσεις και επιστρέφει με κακά μαντάτα από τις Βρυξέλλες.
Οι περίφημες «κόκκινες γραμμές» των ηγετών των τριών κομμάτων που συγκυβερνούν σήμερα στην Ελλάδα (Α. Σαμαράς, Ν. Δημοκρατία, Γ. Παπανδρέου, ΠΑΣΟΚ, Γ. Καρατζαφέρης, ΛΑ.Ο.Σ.) και απορρίπτουν την κατάργηση του 13ου και 14ου μισθού καθώς και τη μείωση του κατώτατου μισθού δεν είναι παρά στάχτη στα μάτια του κόσμου.
Και τούτο διότι, σύμφωνα με καλά πληροφορημένες κοινοτικές πηγές, ο κ. Παπαδήμος και το τρίο που τον στηρίζει γνωρίζουν και τις δυο «λύσεις» του προβλήματος αυτού στις οποίες επιμένει αφάνταστα η Γερμανία: να δοθεί στην Ελλάδα προθεσμία, γύρω στους έξι μήνες, προκειμένου να διαπιστωθεί αν άλλα μέτρα, ισοδυνάμου αποτελέσματος με την κατάργηση των δύο αυτών μισθών μπορούν να δώσουν τα επιδιωκόμενα αποτελέσματα περαιτέρω συρρίκνωσης του εισοδήματος των εργαζόμενων, έτσι ώστε να πάνε, χωρίς αυτό το πρόβλημα στις πλάτες τους, στις εκλογές.
Επιπλέον δε η Ελλάδα θα προχωρήσει χωρίς τυμπανοκρουσίες στη ντε φάκτο κατάργηση συλλογικών, επιχειρησιακών κ.λπ. συμβάσεων εργασίας, οι οποίες θα αντικατασταθούν με ατομικές συμβάσεις στις οποίες το ύψος του μισθού θα προσδιορίζεται αποκλειστικά και μόνον από τους εργοδότες - επιχειρηματίες. Υπενθυμίζεται ότι η και η Εθνική Συλλογική Σύμβαση έχει ημερομηνία λήξης το τέλος του 2012 πράγμα που θα κάνει τα πράγματα ακόμη πιο εύκολα για την εργοδοσία και την τρόικα, αφού τυπικά υποχρεούνται να τη σεβαστούν με βάση το άρθρο 152 της Συνθήκης.
Με αυτά τα τεχνάσματα ο κ. Παπαδήμος και οι τρεις πολιτικοί που τον στηρίζουν και που τα γνώριζαν, πριν ακόμη, πραγματοποιηθεί αυτό το άτυπο Συμβούλιο Κορυφής, θα προσπαθήσουν να «πουλήσουν» στον ελληνικό λαό και τους ψηφοφόρους τη δήθεν επιτυχία τους ότι κατάφεραν να μη θιγούν ο κατώτατος, ο 13ος και ο 14ος μισθός προκειμένου να φθάσουν στις εκλογές απαλλαγμένοι από αυτό το βάρος. Ομως, μπροστά μας βρίσκεται η σύνταξη ενός νέου Μνημονίου που, αξίζει να θυμίσουμε ότι ο κύριος «η Ελλάδα βγαίνει στις αγορές στα τέλος του 2011», ο γνωστός μας, πρώην υπουργός οικονομικών, κ. Γ. Παπακωσταντίνου, ο οποίος, αγνοώντας τον σχετικό κανονισμό, υποστήριζε ότι δεν πρόκειται να υπάρξει νέο, δεύτερο Μνημόνιο.
Αξίζει, επίσης να αναφερθεί ότι, σύμφωνα με τους υπολογισμούς της Κομισιόν, το 2013 η Ελλάδα θα έχει να αντιμετωπίσει δαπάνες για τόκους, αποπληρωμές δανείων κ.λπ. της τάξης των 56 δισ. ευρώ (εξωτερικές υποχρεώσεις), ενώ το 2011 τα έσοδά της θα οριστικοποιηθούν στο επίπεδο των 53 δισ. ευρώ περίπου. Αυτό σημαίνει, λένε οι υπηρεσίες της Επιτροπής, ότι, πριν ακόμη καταβάλλει μισθούς και συντάξεις, η χώρα μας, λαμβανομένης υπόψη της παρατεταμένης ύφεσης, θα έχει έλλειμμα στις εξωτερικές υποχρεώσεις της γύρω στα 3 δισ. ευρώ χωρίς να μπορεί να βγει στις Αγορές να δανεισθεί, ενώ το νέο υπό έγκριση δάνειο (Κοινότητα, Δ.Ν.Τ.) θα κυμανθεί μεταξύ 130 και 145, στην ιδανική περίπτωση, δισ. ευρώ τα οποία θα διατεθούν στην αποπληρωμή των δανειστών της. Τι σημαίνουν όλοι αυτοί οι υπολογισμοί; Οτι είναι πολύ πιθανόν οι κοινοτικοί εταίροι της Ελλάδας (Γερμανία) να την οδηγούν, αφού προηγουμένως διασφαλίσουν την επιστροφή του μέγιστου δυνατού τμήματος του συνολικού της χρέους, στη χρεοκοπία στα τέλη του 2012 η μέσα στο 2013. Ομως τότε θα είναι πολύ αργά για τον λαό μας, διότι η εξασθένιση που έχει επιχειρηθεί τα 3 τελευταία χρόνια, με τις διαρκείς μειώσεις μισθών και την ύφεση που έχει σκεπάσει κάθε ικμάδα παραγωγικής διαδικασίας, θα είναι πολύ μεγάλη για να αντέξει.
VIDEO 
ΓΡΑΨΤΕ ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΣΑΣ
Συμπληρώστε την παρακάτω φόρμα με τα στοιχεία και το μήνυμά σας:
Όλα τα πεδία είναι υποχρεωτικα.