Tου Δ. KAKABEΛAKH
ERIC HOBSBAWM, FAREED ZAKARIA Εκδόσεις Θεμέλιο, Περιοδικό ΤΙΜΕ
1) Η αυτοκρατορία ολοένα επεκτείνεται
(10ο κεφάλαιο στο βιβλίο του Hobsbawm: Παγκοσμιοποίηση - Δημοκρατία και Τρομοκρατία)
2) Obama?s World
(αφιέρωμα του ΤΙΜΕ και συνέντευξη στον F. Zakaria)
Δύο υψηλού ενδιαφέροντος ντοκουμέντα για τις νέες διπλωματικές - γεωστρατηγικές κατευθύνσεις των Η.Π.Α. που στρατικοποιούνται για συνέχιση της παγκόσμιας επικυριαρχίας τους στον σημερινό και στον αυριανό κόσμο, τον τόσο αποδιαρθρωμένο, συνταραγμένο και εκπτωχευμένο κόσμο μας, στις εθνικές - λαϊκές - αστικές - αγροτικές και κοινωνικές βάσεις του υπέρ των αυξανόμενων πλουσίων της σύγχρονης παγκόσμιας υπερ-εκμετάλλευσης και διαπλοκής.
Ο διάσημος ιστορικός Hobsbawm στο τελευταίο κεφάλαιο (με τίτλο: 'Η αυτοκρατορία ολοένα επεκτείνεται') του βιβλίου του 'Παγκοσμιοποίηση - Δημοκρατία και Τρομοκρατία' υποστηρίζει ότι: 'Η σημερινή πολιτική των Η.Π.Α. (επί προεδρίας Μπους Τζούνιορ) είναι πιο αντιπαθητική απ? όσο στάθηκε η πολιτική οποιασδήποτε προηγούμενης κυβέρνησης των Η.Π.Α. Μια πολιτική «στρατικοποίησης» με κενότητα και συνεχή πρόκληση, η οποία καθίσταται επικίνδυνη, σε διεθνές επίπεδο για αποσταθεροποίηση του κόσμου'.
Για να αποφανθεί με τη βαθιά ιστορική του ματιά ότι ανεξάρτητα από τους στρατοκρατικούς μηχανισμούς και τους υπερεξουσιαστικούς εξωτερικούς συμφεροντολογισμούς των Η.Π.Α. οι περισσότεροι Αμερικανοί δεν ενδιαφέρονται για ιμπεριαλισμό ή για παγκόσμια κυριαρχία. Γιατί εκείνο που τους ενδιαφέρει είναι τι συμβαίνει στους ίδιους στις Η.Π.Α. Με την εμπάθεια της οικονομίας τους να είναι τέτοια που οι ψηφοφόροι πολίτες των Η.Π.Α. θα πρέπει να αποφασίσουν, αν είναι σπουδαιότερο να νοιαστούν για την οικονομία τους, αντί να συνεχίσουν να καταγίνονται με στρατιωτικές επεμβάσεις στο εξωτερικό.
Ομως, ο πρόεδρος Ομπάμα που θα ζητήσει την επανεκλογή του ξαναεστιάζεται -όπως εκτεταμένα αποκαλύπτει το περ. ΤΙΜΕ- στη συνέχιση της αμερικανικής υπερ-ισχύος, με συνεχή στρατιωτική ετοιμότητα για το εσωτερικό και το εξωτερικό, για μια ασφάλεια και πρόοδο των Η.Π.Α., με πρωτοπορία σε όλους τους τομείς.
Γεγονός που θα αποτελέσει τη βάση για την οικονομική αναγέννηση της Αμερικής.
Η σημερινή κατάσταση του κόσμου είναι πράγματι δίχως προηγούμενο. Οι μεγάλες πλανητικές αυτοκρατορίες που είχαμε γνωρίσει, όπως η ισπανική του 16ου - 17ου αιώνα και κυρίως η Βρετανική του 19ου - 20ού αιώνα, ελάχιστα μπορούν να συγκριθούν με αυτό που βλέπουμε σήμερα στην αμερικανική αυτοκρατορία.
?Ο ψυχρός πόλεμος ανέδειξε τις Η.Π.Α. σε ηγεμόνα του Δυτικού Κόσμου. Ηγεμόνευε, όμως, όντας επικεφαλής μιας συμμαχίας. Αλλά, το κέντρο της εξουσίας βρισκόταν στην Ουάσιγκτον και όχι αλλού. Κατά μια έννοια, η Ευρώπη αναγνώριζε τότε το εύλογο μιας αμερικανικής παγκόσμιας αυτοκρατορίας, ενώ σήμερα η κυβέρνηση των Η.Π.Α., αντιδρά στο γεγονός ότι η αμερικανική αυτοκρατορία και οι στόχοι της δεν γίνονται πια αυθόρμητα και ειλικρινά αποδεκτοί?
?Φρόντιζαν, όμως, επίμονα ότι η συμμαχία θα έμενε διαρκώς συγκολλημένη στις Η.Π.Α. μέσω της εξάρτησής της από την αμερικανική στρατιωτική τεχνολογία. Στάθηκαν πάντα αντίθετοι με ένα ανεξάρτητο στρατιωτικό δυναμικό στην Ευρώπη.
Οι ρίζες της μακρόχρονης τριβής μεταξύ Αμερικανών και Γάλλων από την εποχή του Ντεγκόλ βρίσκονται στη γαλλική άρνηση να αποδεχτούν οποιαδήποτε συμμαχία σαν αιώνια και στην επιμονή τους να διατηρήσουν την ανεξάρτητη δυνατότητα να παράγουν υψηλής τεχνολογίας στρατιωτικό εξοπλισμό (ωστόσο η συμμαχία, μ? όλες τις εντάσεις της ήταν ένας πραγματικός συνασπισμός των πρόθυμων).
ΠΡΟΚΛΗΤΙΚΗ, ΩΣ ΥΠΕΡΔΥΝΑΜΗ, Η ΑΜΕΡΙΚΗ
Στη συνέχεια, η κατάρρευση της Ε.Σ.Σ.Δ. άφησε τις Η.Π.Α. μοναδική υπερδύναμη την οποία καμιά άλλη δύναμη ούτε μπορούσε ούτε ήθελε να αμφισβητήσει.
Ομως, η αιφνίδια ανάδυση μιας παράξενης, αδίσταχτης, ανταγωνιστικής επίδειξης της αμερικανικής δύναμης είναι δύσκολο να κατανοηθεί?
Αυτή η πολιτική που επικράτησε στην Ουάσιγκτον μοιάζει στους ξένους τόσο παράλογη, που δυσκολεύονται να καταλάβουν σε τι αποσκοπεί πραγματικά? Προφανώς, όμως, μια δημόσια επιβεβαίωση της πλανητικής κυριαρχίας μέσα από τη στρατιωτική δύναμη είναι η ιδέα που βρίσκεται στο κεφάλι όσων κυριαρχούν ή εν μέρει κυριαρχούν, στον πολιτικό σχεδιασμό της Ουάσιγκτον.
Η σκοπιμότητά της παραμένει ασφαλής, είναι όμως πιθανό να σταθεί πετυχημένη; Ο κόσμος είναι υπερβολικά περίπλοκος σήμερα, ώστε να κυριαρχήσει πάνω του οποιοδήποτε μεμονωμένο κράτος.
Οι Η.Π.Α., ακόμα και με την εξαίρεση της στρατιωτικής υπεροχής σε υψηλής τεχνολογίας εξοπλισμό στηρίζονται σε ατού που εξασθενούν ή που ενδέχεται να εξασθενήσουν.
Η οικονομία της, παρότι μεγάλη, αποτελεί ένα ολοένα μικρότερο μερίδιο της πλανητικής οικονομίας, είναι βραχυπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα ευάλωτη. Φανταστείτε, π.χ. να αποφασίσει αύριο ο ΟΠΕΚ να μετατρέψει όλους τους λογαριασμούς του σε ευρώ αντί για δολάρια?
ΚΑΘΑΡΗ ΕΠΙΠΟΛΑΙΟΤΗΤΑ Ο ΠΟΛΕΜΟΣ ΣΤΟ ΙΡΑΚ
?Πάντως, ο πόλεμος στο Ιράκ ήταν ένα παράδειγμα της καθαρής επιπολαιότητας του αμερικανικού σχεδιασμού και ήταν ένας πόλεμος επίδειξης διεθνούς δύναμης. Η πολιτική για την οποία μιλούσαν οι παλαβοί της Ουάσιγκτον, με άλλα λόγια ο πλήρης ανασχηματισμός ολόκληρης της Μέσης Ανατολής, δεν έχει νόημα. Αν, όμως, μιλούν σοβαρά για αλλαγές στη Μέση Ανατολή ξέρουμε ότι το πρώτο πράγμα που έχουν να κάνουν είναι να χαλιναγωγήσουν τους Ισραηλινούς. Ο Μπους, πατέρας, ήταν έτοιμος να το κάνει, αλλά ο σημερινός ένοικος του Λευκού Οίκου όχι. Απεναντίας, η κυβέρνηση του (του Μπους τζούνιορ) κατέστρεψε τη μια από τις δύο εγγυημένα κοσμικές κυβερνήσεις της Μ. Ανατολής και είναι έτοιμη να κινηθεί εναντίον της άλλης, της Συρίας.
Η κενότητα της πολιτικής αυτής είναι φανερή? Αυτό, όμως, δεν είναι πολιτική ούτε θα λειτουργήσει. Οι συνέπειες για τις Η.Π.Α. αρχίζουν να γίνονται πολύ επικίνδυνες. Στο εσωτερικό, ο πραγματικός κίνδυνος για μια χώρα που στοχεύει στον παγκόσμιο έλεγχο, ουσιαστικά με στρατιωτικά μέσα, είναι ότι κινδυνεύει να στρατικοποιηθεί - κάτι που έχει υποτιμηθεί σοβαρά.
Η ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑ ΠΟΥ ΟΛΟΕΝΑ ΜΕΓΑΛΩΝΕΙ
Αυτό, το εξαιρετικής σημασίας και πρόβλεψης κείμενο είναι από το τελευταίο κεφάλαιο (με εσωτερικό τίτλο 'Η αυτοκρατορία ολοένα μεγαλώνει' του διάσημου, σύγχρονου ιστορικού συγγραφέα E. Hobsbawm, το οποίο περιλαμβάνεται στο βιβλίο του 'Παγκοσμιοποίηση, Δημοκρατία και Τρομοκρατία', πρωτοεκδόθηκε στο Λονδίνο το 2007 (εκδόσεις Little Brown και στην ελληνική γλώσσα κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις 'Θεμέλιο' το 2008 σε μετάφραση του Νίκου Κούρκουλου).
Το βιβλίο αυτό περιέχει 10 κείμενα σύγχρονα και αποκαλυπτικά τα εξής:
1) Πόλεμος και ειρήνη στον 20ό αιώνα, 2) Πόλεμος, ειρήνη και ηγεμονία στις αρχές του 21ου αιώνα, 3) Γιατί η αμερικανική ηγεμονία διαφέρει από τη βρετανική αυτοκρατορία, 4) Για το τέλος των αυτοκρατοριών, 5) Εθνη και εθνικισμός στον νέο αιώνα, 6) Οι προοπτικές της δημοκρατίας, 7) Εξαπλώνοντας τη δημοκρατία, 8) Τρομοκρατία, 9) Δημόσια τάξη σε μια εποχή βίας, 10) Η αυτοκρατορία ολοένα επεκτείνεται.
ΟΙ ΠΡΟΒΛΕΨΕΙΣ HOBSBAWM
Επανερχόμενοι στο κεφάλαιο 10 του βιβλίου (που είχε γραφτεί για να δημοσιευτεί στο 'Le Monde Diplomatique') θέλουμε να επισημάνουμε την πρόβλεψη του διάσημου συγγραφέα του -που ήδη αναφέραμε παραπάνω- για τον υποτιμημένο κίνδυνο να στρατικοποιηθεί εσωτερικά μια χώρα, η οποία στοχεύει στον παγκόσμιο έλεγχο ουσιαστικά με στρατιωτικά μέσα.
Ο Eric Hobsbawm πρόβλεψε από το 2007 που κυκλοφόρησε το βιβλίο του αυτόν τον μεγάλο κίνδυνο. Εναν κίνδυνο που έγινε πραγματικότητα πρόσφατα με την ψήφιση από το Κογκρέσο ειδικής διάταξης για στρατιωτική ετοιμότητα εντός και εκτός Αμερικής.
Αυτή την αφανή στρατικοποίηση στο εσωτερικό της Αμερικής την είχαμε συναισθανθεί να βαραίνει μέσα στη μεγάλη αυτή Δημοκρατία από τη δεκαετία του ?70. Τότε που πρωτοκυκλοφόρησε (1972) το ποιητικό έργο μας 'Massa Confusa' ελληνικά, εκδόσεις ΕΡΜΕΙΑΣ και Αγγλικά (1982) από εκδόσεις Hellenic College Press, σε μετάφραση του καθηγητή Αthan Anagnostopoulos.
Στο ποίημα Massa Confusa (απόσπασμα) (σελ. 17.):
? 'Ο Ηνίοχος δίχως πουκάμισο/ έρημος/ στα βοσκοτόπια/ της Wall Street/ περικυκλωμένος/ από τερμίτες που/ ψάχνουν στη Massa Confusa/ Το μικρόβιο που γεννά/ χαλάρωση/ στη στρατιωτική πειθαρχία'.
Και στο ποίημα:
'Η πολύπλοκη λέξη' (σελ. 44) - (απόσπασμα):
? 'Φρουροί υποκλίνονται/ με εγχειρίδια πισώπλατα/ κι ο αρχάγγελος διατάσσει/ τους αξιωματικούς όλων των όπλων/ να καλλιεργήσουν/ στο μυαλό της ελιάς/ την πολύπλοκη λέξη/ par exemple/ finie la parole'.
ΕΙΡΗΝΗ ΤΩΝ ΟΠΛΩΝ ΚΑΙ ΠΟΛΕΜΟΣ ΤΩΝ ΜΕΓΑΛΩΝ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΩΝ
Ναι, έχει τελειώσει η ειρήνη γιατί είναι τόσο πολύπλοκη λέξη για να λειτουργήσει στον σύγχρονο κόσμο της υπερβίας και της υπερ-εκμεταλλευτικής 'πολεμικής' οικονομίας που διαλύουν τις ειρηνικές ελπίδες στα άτομα και στους λαούς όλης της ανθρωπότητας που η καταστροφή του συντελείται για την καλυτέρευση της Δημοκρατίας, της οικονομίας, της ελευθερίας του πολιτισμού. Για να γράψει ακόμα, ο Eric Hobsbawm, στο 10ο κεφάλαιο (που αναφερόμαστε) του βιβλίου και τα εξής:
'Οι συνέπειες της πολιτικής εισβολής των Η.Π.Α. σε οποιαδήποτε χώρα μικρή όπου μπορούν να νικήσουν γρήγορα είναι εμφανείς και, ήδη, έχουν αρχίσει να γίνονται πολύ επικίνδυνες με την εσωτερική στρατικοποίηση και με αποσταθεροποίηση του κόσμου σε διεθνές επίπεδο'.
Η Μέση Ανατολή αποτελεί ένα μόνο παράδειγμα μιας τέτοιας αποσταθεροποίησης. Στην Ευρώπη κλώνισε το ΝΑΤΟ, με μετατροπή του σε παγκόσμια στρατιωτική οικονομία για λογαριασμό των Η.Π.Α., ενώ σαμπόταρε εσκεμμένα την Ευρωπαϊκή Ενωση και στοχεύει συστηματικά στην καταστροφή ενός από τα μεγάλα παγκόσμια επιτεύγματα μετά το 1945 του εύπορου δημοκρατικού κράτους πρόνοιας (το οποίο τώρα τόσο στη χώρα μας και στην Ευρώπη, στην ίδια την Αμερική, αλλά και σε πολλές άλλες χώρες έχει μετατραπεί σε άπορο?).
ΥΠΑΙΤΙΟ ΤΟ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΤΙΚΟ IMPERIUM ΓΙΑ ΤΙΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΕΣ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΕΣ
Ομως, ο Hobsbawm επισημαίνει ότι: 'Οι Αμερικανοί πολίτες δεν ενδιαφέρονται για ιμπεριαλισμό ή παγκόσμια κυριαρχία για να κυβερνούν τον κόσμο. Εκείνο που τους ενδιαφέρει είναι τι συμβαίνει στους ίδιους, στις Η.Π.Α.
Η ευπάθεια της οικονομίας των Η.Π.Α. (που από αυτήν δημιουργήθηκε η σύγχρονη παγκόσμια οικονομική κρίση, η οποία μαστίζει ιδιαίτερα τη χώρα μας) είναι μια ευπάθεια που υποχρεώνει την κυβέρνηση των Η.Π.Α. και τους Αμερικανούς ψηφοφόρους να αποφασίσουν αν είναι σπουδαιότερο να εστιάσουν την πολιτική και την προσοχή τους στην αντιμετώπιση της ευπαθούς οικονομίας τους παρά να συνεχίσουν να καταγίνονται με στρατιωτικές επεμβάσεις στο εξωτερικό'?
Με πιθανότητα να καταρρεύσει παγκόσμια η καπιταλιστική οικονομία, αν θα συνεχίσουν οι Η.Π.Α. τις φιλόδοξες εξωτερικές περιπέτειες, ενώ θα αντιμετωπίζουν σοβαρά οικονομικά, κοινωνικά και πολιτικά προβλήματα στο εσωτερικό τους.
Ο ΟΜΠΑΜΑ ΜΕ ΣΧΕΔΙΟ ΤΗΝ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗ ΥΠΕΡ-ΙΣΧΥ ΠΡΟΧΩΡΑ ΓΙΑ ΕΠΑΝΕΚΛΟΓΗ
Ομως, τώρα, που πλησιάζουν οι εκλογές για την ανάδειξη νέου προέδρου, Κογκρέσου και Βουλής ή για επανεκλογή του νυν προέδρου ξεκαθαρίζεται η νέα αμερικανική στρατηγική υπερ-ισχύος. Η οποία από την πλευρά του προέδρου Ομπάμα εστιάζεται στην επιτυχή άσκηση εξωτερικής πολιτικής, σε συνδυασμό με ενισχυμένο τον στρατιωτικό τομέα. Οπου αν αυτές οι δύο πλευρές διασφαλίζουν την υπερισχύ της Αμερικής στον σύγχρονο ανταγωνιστικό κόσμο και άλλων ισχυρών ανταγωνιστικών δυνάμεων τότε όπως, αποφαίνεται ο πρόεδρος Ομπάμα εξασφαλίζεται καλύτερα και η οικονομική πρόοδος στη χώρα.
Aντίθετα οι δύο ανταγωνιζόμενοι, για το χρίσμα της υποψηφιότητας προέδρου, του ρεπουμπλικανικού κόμματος ακολουθούν αντίθετο δρόμο από τον πρόεδρο Ομπάμα επενδύοντες ως πλατφόρμα της προεκλογικής εκστρατείας του κόμματός τους στην επιστροφή στην εσωτερική πολιτική, για να αντιμετωπιστούν τα μείζονος σημασίας οικονομικά και κοινωνικά προβλήματα της μεγάλης χώρας τους.
Ακολουθούντες ίσως τη γραμμή του διάσημου ιστορικού Hobsbawm, ο οποίος δείχνει αυτόν τον δρόμο για την αμερικανική υπερδύναμη.
Ο ΣΤΡΑΤΗΓΙΣΤΗΣ ΚΑΙ? Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΟΥ ΠΟΥ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΜΕΓΑΛΟΣ ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΩΝ Η.Π.Α.
Ομως, το διεθνώς γνωστό περιοδικό ΤΙΜΕ, το οποίο 'οσμίζεται' από καιρό τις πολιτικές και εκλογικές εξελίξεις ασχολείται στο τεύχος της 30 Ιανουαρίου 2012 σε μεγάλη έκταση, προβάλλοντας την εξωτερική πολιτική Ομπάμα και τις μεγάλες επιτυχίες της για την αμερικανική ισχύ και διασφάλιση.
Βασικά, αφιερώνει το εξώφυλλο του περιοδικού (όπως είπαμε και στο προηγούμενο τεύχος με τον πολυεκατομμυριούχο υποψήφιο του Warren Buffet, ο οποίος στην οικονομική χρηματιστηριακή αναγέννηση της αμερικανικής οικονομίας) με ένα εντυπωσιακό εξασέλιδο. Ενώ τον ρεπουμπλικανό υποψήφιο Ramney του αφιερώνει 1 μίνι σελίδα.
Στο αφιέρωμα στον Ομπάμα (30.1) δίνει στο εξώφυλλο τον τίτλο Οbama?s World, ενώ στο εσωτερικό αφιέρωμά του του αφιερώνει 10 δυναμικές σελίδες με δισέλιδο φωτογραφικό άνοιγμα που του δίδει τον χαρακτηρισμό The Strategist (ο στρατηγικός) πρόεδρος, δηλαδή τον οποίο στις 4 σελίδες που εκφράζεται η γνώμη του περιοδικού παρομοιάζεται ως ένας μεγάλος πρόεδρος όπως ο Αϊζενχάουερ και ο Τρούμαν.
Ωστόσο, στην αποκλειστική συνέντευξη που έδωσε στον διεθνώς γνωστό πολιτικό συντάκτη Fareed Zakaria ο Ομπάμα καταλήγει να πει ότι: 'Ολόκληρη η εξωτερική πολιτική μας αντανακλά στην οικονομική ενδυνάμωση στο εσωτερικό της Αμερικής. Κι αν δεν είμαστε ισχυροί, σταθερά αναπτυσσόμενοι, αν δεν δημιουργούμε στελέχη και δεν εκπαιδεύουμε το εργασιακό δυναμικό μας, δεν θα είμαστε οι πιο έμπειροι στον κόσμο, όμως, με διαρκή καινοτομία, έρευνα κ.λπ. εξασφαλίζουμε ίσες ευκαιρίες'.
Το ΤΙΜΕ με αυτό το αφιέρωμα ενισχύει την επανεκλογή Ομπάμα υιοθετώντας τη στρατηγική της εξωτερικής και εσωτερικής πολιτικής του, σε συνδυασμό με στρατικοποίηση της αμερικανικής πολιτικής?
VIDEO 
ΓΡΑΨΤΕ ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΣΑΣ
Συμπληρώστε την παρακάτω φόρμα με τα στοιχεία και το μήνυμά σας:
Όλα τα πεδία είναι υποχρεωτικα.