Γράφει ο Γιώργος Ξενάκης
Στην τελευταία παράγραφο της αντιπαράθεσής της στο άρθρο «Τι απέγινε με το πρόγραμμα 'Ήλιος'» του Γ. Κουργιεράκη η κα Ελένη Καπετανάκη - Μπριασούλη γράφει: «Η ανάλυση τόσο σοβαρών και μεγάλης κλίμακας αρνητικών περιβαλλοντικών και κοινωνικο-οικονομικών επιπτώσεων θεμάτων είναι φρόνιμο να γίνεται με ψυχραιμία, εμπεριστατωμένη πληροφόρηση, ανάλυση των εναλλακτικών τρόπων ανάπτυξης και γνώμονα το ουσιαστικό συμφέρον της Κρήτης και της χώρας» ('Χ.Ν.' 17.1.12).
Διαβάζοντας την, εκείνο το ελάχιστο που θα μπορούσα να της συστήσω είναι: Ψυχραιμία!
Κατά τη γνώμη της «το άρθρο (του κ. Κουργιεράκη τον οποίο δεν αναφέρει ονομαστικά) διακατέχεται από υπερβάλλοντα ενθουσιασμό και περιέχει πλήθος υποθέσεων, μεροληπτικών απόψεων, ασαφειών και παραλείψεων τα οποία δυσχεραίνουν τη διαμόρφωση μιας καθαρής εικόνας και, κατ' επέκταση, την ορθολογική εκτίμηση των ωφελειών και του κόστους από το πρόγραμμα 'Ήλιος' στις τοπικές κοινωνίες και στην εθνική οικονομία».
Δικαίωμα της και να διαφωνεί και να κριτικάρει. Ας δούμε, όμως, κατά πόσο το λάβρο πόνημά της αποφεύγει όσα πιο πάνω καταλογίζει και πόσο συντελεί «στη διαμόρφωση μιας καθαρής εικόνας κ.λπ.»:
1. Αντιπαρέρχομαι το γεγονός ότι η Γερμανία αποφάσισε να κλείσει 22 τσέρνομπιλ (ατομικά εργοστάσια) στην καρδιά της Ευρώπης, που αν και αφορά όλους, δε φαίνεται να το αντιλήφθηκε η κα Καπετανάκη.
Αντιπαρέρχομαι επίσης εκείνο «το ταλαίπωρη Ελλάδα», (η ελληνική ιντελιγκέντσια μας έχει συνηθίσει στο « Ψωροκώσταινα» και στο «Πτωχή αλλά έντιμος Ελλάς») και στέκομαι στον αίολο ισχυρισμό, πως επειδή η Γερμανία «χρειάζεται αντικατάσταση της ενέργειας που χάνει...», «... η ταλαίπωρη Ελλάδα θα πρέπει να επωμιστεί το βάρος της παραγωγής τόσης ενέργειας και μάλιστα με τρόπο που θα υποβαθμίσει σε τέτοιο βαθμό τους φυσικούς πόρους της που δεν θα μπορέσει να τους χρησιμοποιήσει για να ανασυντάξει τη βαλλόμενη οικονομία της», για να τη ρωτήσω:
α. Ποιο είναι το βάρος που επωμίζεται η Ελλάδα;
β. Τι εννοείτε με την «υποβάθμιση των (ποίων) φυσικών ελληνικών πόρων»;
γ. Τι σημαίνει «χρησιμοποίησή τους για να ανασυντάξει τη βαλλόμενη οικονομία της»;
Όσο μένουν αναπάντητα τέτοια ερωτήματα, δεν διευκολύνεται «...η διαμόρφωση μιας καθαρής εικόνας και, κατ' επέκταση, η ορθολογική εκτίμηση των ωφελειών και του κόστους από το πρόγραμμα 'Ήλιος'».
2. Επειδή δεν μπορώ να φανταστώ, ότι η κα Καπετανάκη θέλει να μας προειδοποιήσει για την επαπειλούμενη... υφαρπαγή του ήλιου ΜΑΣ από τους κακούς Ντάλτον και επειδή στη συνέχεια γίνεται φανερή η ανησυχία της για τα «200.000 στρέμματα πολύτιμης ελληνικής γης... που χάνεται... τοπική παραγωγή τροφίμων που αποκλείεται και... τοπική βιοποικιλότητα που καταστρέφεται...», θεωρώ ότι αξίζει να σταθεί κανείς σ? αυτό το σημείο. Αλλά με ψυχραιμία!
Βεβαίως 200 τετρ. χιλιόμετρα (περ. 2/3 της έκτασης του Σελίνου) έστω και ημιπολύτιμης ελληνικής γης, που απαιτούνται, είναι μεγάλη έκταση και θα μπορούσαμε να μιλούμε για οικολογικό έγκλημα, αν ήταν ενιαία κι όχι διασπαρμένη στα 131.957 τετρ. χιλιόμετρα, του ελλαδικού χώρου.
Στην ιστοσελίδα ( http://www.econews.gr /2011/11/30/programma-ilios-esoda/) όμως μας παραπέμπει διαβάζουμε, ότι ο τότε υπουργός ξεκαθάρισε ότι «...τα φωτοβολταϊκά πάρκα δεν θα εγκατασταθούν σε καλλιεργήσιμες εκτάσεις ή σε προστατευόμενες περιοχές...», αλλά «σε ακατοίκητες βραχονησίδες, στρατιωτικές εγκαταστάσεις, εγκαταλελειμμένα αεροδρόμια και ανενεργά λιγνιτωρυχεία.
Απ? ό,τι φαίνεται, λοιπόν, η παραγωγή ενέργειας από τον ήλιο δεν θα εμποδίζει την παραγωγή τροφίμων, εκτός αν θέλουμε ντε και καλά, να τα καλλιεργήσουμε σε βραχονησίδες, στρατιωτικές εγκαταστάσεις, εγκαταλελειμμένα αεροδρόμια και λιγνιτωρυχεία..
Συνεπώς φόβοι ότι διακυβεύεται η παραγωγή περισίμπουλου (μαϊντανός), είναι μάλλον υπερβολικοί και ο ισχυρισμός, ότι «θα καταστραφεί τεράστια έκταση γης (ακόμα και της υψηλής παραγωγικότητας) ανυπολόγιστης οικολογικής και οικονομικής σημασίας για τις τωρινές και τις μελλοντικές γενιές που δεν αντισταθμίζεται με οποιοδήποτε άλλου είδος 'κέρδος'», δείχνει, αν μη τι άλλο, έλλειψη εμπεριστατωμένης πληροφόρησης.
3. Όταν όλοι γνωρίζουν, ότι οι ελληνικές κυβερνήσεις εκλιπαρούσαν και εκλιπαρούν για επενδύσεις, ο ισχυρισμός, ότι «η απόφαση για το πρόγραμμα 'Ήλιος' είναι μονομερής», προκαλεί απορία.
Απορία προκαλούν και οι ερωτήσεις του τύπου: «Προτεραιότητα μας είναι να σώσουμε τη Γερμανία καταστρέφοντας την Ελλάδα ακόμα πιο πολύ;» και μάλλον περισσεύουν στη συζήτηση, εκτός κι αν στοχεύουν στη δημιουργία ενοχών και ψευτοδιλημμάτων. Τότε όμως η συζήτηση πάσχει σοβαρά.
4.Ακόμα κι αν μία χώρα βρίσκεται «σε καθεστώς οικονομικής υποτέλειας», δεν σημαίνει ότι δεν μπορεί να διαπραγματευθεί τους όρους μιας επενδυτικής πρότασης, να τη δεχτεί ή να την απορρίψει.
Ανεξάρτητα από τους δικαιολογημένους ή μη φόβους ορισμένων και τις σεβαστές ενστάσεις τους, το πρόγραμμα 'Ήλιος' δεν είναι, παρά ένα επενδυτικό σχέδιο και οι αφορισμοί, πως δεν προσφέρει μήτε οικονομικό όφελος ούτε εργατικές θέσεις είναι αυθαίρετοι και αστείοι.
5. Και μόνο ότι πρόκειται για ένα πρόγραμμα βασισμένο στις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας, που θα μπορούσε ίσως, να μας απαλλάξει από τα 'Τσερνομπίλ' και τις διάφορες 'Ξυλοκαμάρες', μάλλον αξίζει προσεκτικότερης προσέγγισης.
Εν όψει μάλιστα της οικολογικής υποβάθμισης και του περιβαλλοντικού βιασμού που υποβάλλουμε τη χώρα μας καθημερινά και μπροστά στις μολυσμένες θάλασσες, στα γυμνά βουνά, στα πολλές χιλιάδες στρέμματα καμένης, άγονης και ακαλλιέργητης, υπερβοσκισμένης και έτοιμης να ερημοποιηθεί γης, πρέπει κανείς να επαναπροσδιορίσει τις οικολογικές του ανησυχίες και να περιορίσει τις κασσάνδρειες κορώνες και τα κροκοδείλια δάκρυα.
Στη σημερινή οικονομική, πολιτική και πολιτισμική δίνη που βρίσκεται η χώρα μας, ας αναλογιστούμε, πως η άρνηση και ο δογματισμός αποτέλεσαν εσαεί τους ιδανικούς νεκροθάφτες και για τις πιο λαμπρές ιδέες.
Η Ελλάδα χρειάζεται κυρίως και οπωσδήποτε επενδύσεις και μόνο πικρά χαμόγελα προκαλούν γενικότητες, όπως: «Η χώρα έχει πάρα πολλές εναλλακτικές ευκαιρίες επενδύσεων οι οποίες, αν γίνουν συνετά, θα αξιοποιήσουν τα συγκριτικά της πλεονεκτήματα (φυσικοί πόροι, τοπίο, πολιτισμός) για την παραγωγή τροφίμων υψηλής προστιθέμενης αξίας, αρωματικών και φαρμακευτικών φυτών καθώς και προϊόντα που βασίζονται σ' αυτά...
Λυπούμαι, δεν πιστεύω, πως με τη μαντζούνια, τη μαλοτήρα και τα λοιπά αρωματικά και φαρμακευτικά φυτά μπορεί να αντιμετωπιστεί η σημερινή κατάσταση.
ΓΡΑΨΤΕ ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΣΑΣ
Συμπληρώστε την παρακάτω φόρμα με τα στοιχεία και το μήνυμά σας:
Όλα τα πεδία είναι υποχρεωτικα.