(2011 ΕΓΧ 105’)
Δράμα, βασισμένο στην πολιτική βιογραφία της Μάργκαρετ Θάτσερ.
ΧΡΥΣΗ ΣΦΑΙΡΑ, Α’ Γυναικείου Ρόλου.
Υποψηφιότητες όσκαρ 2012: Α’ Γυναικείου ρόλου, Μακιγιάζ.
Σκην.: Φιλίντα Λόιντ. Μουσ.: Κλιντ Μάνσελ, Τόμας Νιούμαν. Ηθ.: Μέριλ Στριπ, Άντονι Χεντ, Χάρι Λόιντ, Τζιμ Μπρόαντμπεντ, Ρίτσαρντ Γκραντ, Ίαν Γκλεν.
Στο εξώφυλλο του «Sanctuary» του 2ου σινγκλ των Iron Maiden (1980), o Eddie (οι φανατικοί του γκρουπ τον γνωρίζουν πολύ καλά) μόλις έχει δολοφονήσει τη Μάργκαρετ Θάτσερ, διεκδικώντας τη συμπάθεια όσων εναντιώνονταν στην πολιτική της, ενώ στο εξώφυλλο των The Exploited, Death Before Dishonour (1988), η πανίσχυρη πρωθυπουργός της Βρετανίας, ποζάρει σε σφικτή αγκαλιά με το χάρο… Ακόμα και στο μιούζικαλ Billy Elliot, το καστ ερμηνεύει το σατιρικό τραγούδι του Έλτον Τζον : «Καλά Χριστούγεννα, Μ. Θάτσερ, σήμερα γιορτάζουμε γιατί είναι μια μέρα πιο κοντά στο θάνατό σου…».
Το πορτραίτο της Μάργκαρετ Θάτσερ, της πιο διάσημης ίσως ευρωπαίας πολιτικού, πριν την επίκαιρη για δικούς μας λόγους, Άγκελα Μέρκελ.
Η ταινία εκτυλίσσεται στη διάρκεια δύο ημερών στη σημερινή εποχή: η Μάργκαρετ κτυπημένη από την άνοια, έχει αποφασίσει επιτέλους να αποχωριστεί τα ρούχα του συζύγου της Ντένις, ο οποίος έχει πεθάνει από καιρό. Είναι μια πολύ σημαντική μέρα για εκείνη και καθώς ξεχωρίζει τα αντικείμενα του άντρα της, οι αναμνήσεις και η παλιά της ζωή την κατακλύζουν από μνήμες και εικόνες…
Βασισμένη θεωρητικά στο πολιτικό σκηνικό της προσωπικότητας της Θάτσερ, της πρώτης και τελευταίας μέχρι στιγμής γυναίκας πρωθυπουργού στη Βρετανία, η ταινία κυλάει ανιαρά και απομακρύνεται από το θέμα της, παραθέτοντας στο σκηνικό περιθώριο την πολιτική της ταυτότητα. Η Μάργκαρετ Θάτσερ είναι η πιο σημαντική γυναίκα σε ηγετική θέση στη Βρετανία από την εποχή της Ελισάβετ, ρόλος βέβαια που ανέδειξε ο Σ. Φρίαρς πριν από λίγα χρόνια, στο «The Queen» στο πρόσωπο της Έλεν Μίρεν ως Ελισάβετ. Ουσιαστικά η ιδέα της μεταφοράς της βιογραφίας ενός τόσο σημαντικού προσώπου, πρέπει να συνδέεται και να κινείται στα όρια της ισορροπίας ενός δραματοποιημένου ντοκιμαντέρ, καταγράφοντας με σαφήνεια τις θέσεις, τις καινοτομίες, τις ιδέες αλλά και τις αντιθέσεις που δημιουργήθηκαν στην πολιτική σκηνή του τόπου, εξαιτίας του/της. Αυτά ασφαλώς, σε κάθε περίπτωση που ο σκηνοθέτης, επιθυμεί να διατηρήσει την προσωπική του άποψη, να στιγματίσει την ταινία με τη σφραγίδα του, αναδεικνύοντας τόσο τα θετικά όσο και τα αρνητικά της βιογραφίας. Στην περίπτωση της ταινίας της Φ. Λόιντ, ισχύει το αντίθετο. Η κάμερα εστιάζει περισσότερο στην υπόθεση ‘γυναίκα’ με μια βιαστική, επιδερμική κινηματογράφηση τηλεοπτικής αισθητικής και σκηνοθεσίας, αδύναμη με συμμετέχει ενεργά στα στιβαρά ιστορικά γεγονότα, που η ίδια επηρέασε ή επηρεάστηκε από αυτά. Η Μ. Θάτσερ, σκέφτεται και αναπολεί και μέσα από την ασθενική ματιά της, ρετάρουν τα γεγονότα, στα οποία η ίδια παραμένει παρατηρητής. Μια γυναίκα σύμβολο, σε άλλους για το καλύτερο, σε άλλους για το χειρότερο, δείχνει φάντασμα του εαυτού της. Μια γυναίκα που κατέστρεψε χιλιάδες οικογένειες στη Βρετανία διαλύοντας το κοινωνικό κράτος, μια γυναίκα που κυνήγησε τόσο τον κουμμουνισμό και τα συνδικάτα, μια γυναίκα που ‘τα έχωσε’ χοντρά στους σοβιετικούς -εξάλλου και Σιδηρά Κυρία- στην ταινία δείχνει μια κυριούλα, νοικοκυροπούλα του ίδιου της εαυτού, χωρίς τη στάμπα του πολιτικού της αποτυπώματος. Η δραματουργία σε μια ταινία είναι σημαντική και οι πολιτικές της αποτιμήσεις αναπόφευκτες, πόσο μάλλον όταν αυτή αναλύεται από τη ματιά μιας επίτιμης διδάκτορος του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης, όπως η Φ. Λόιντ. Στον αντίποδα της κακής σκηνοθεσίας της Λόιντ, υπάρχει η Μ. Στριπ, η σημαντικότερη εν ενεργεία ηθοποιός, η οποία ερμηνεύει το ρόλο της υποδειγματικά, με τη σιγουριά του υποκριτικού της ταλέντου, που δικαίως την οδήγησε στη Χρυσή Σφαίρα τρέχοντας στη συνέχεια ολοταχώς για το τρίτο της όσκαρ.
VIDEO 
ΓΡΑΨΤΕ ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΣΑΣ
Συμπληρώστε την παρακάτω φόρμα με τα στοιχεία και το μήνυμά σας:
Όλα τα πεδία είναι υποχρεωτικα.