Μουσείο Τυπογραφείας

Ἡ μάχη τοῦ Βαφέ

καὶ ἡ παραμονὴ τῶν Γερμανῶν στὴν Κρήτη γιὰ ὀκτὼ μῆνες μετὰ τὴν ἀπελευθέρωση τῆς Ἑλλάδος

Κύριε διευθυντὰ,
θὰ ἤθελα μὲ τὴν παροῦσα ἐπιστολή μου νὰ προσθέσω κάποια σημαντικὰ ἱστορικὰ στοιχεῖα στὸ ἄρθρο τῆς 14ης/12 2018 τοῦ κυρίου Ζώη Σταύρου μὲ τίτλο: «Ἡ ἀλήθεια γιὰ τὴν μάχη τοῦ Βαφέ»
Τὰ στοιχεία αὐτὰ ἀφοροῦν ἀφ᾿ ἑνὸς μὲν τὸν ἀριθμὸ τῶν νεκρῶν Γερμανῶν στρατιωτῶν κατὰ τὴν μάχη τῆς 8ης 12ου 1944 καὶ ἀφ’ ἐτέρου τὴν Ἀγγλοκρατία στὴν Κρήτη.
Τὸν Ὀκτώμβριο τοῦ 1944 ὅλη ἡ Ἑλλάδα εἶναι ἐλεύθερη ἐκτὸς ἀπὸ ἕνα μικρὸ κομμάτι γῆς στὴν Κρήτη. Στὸ μικρὸ αὐτὸ κομμάτι γῆς ἔχουν ἐγκλωβιστεῖ 17.000 Γερμανοὶ στρατιῶτες ὑπὸ τὸν Στρατηγὸ Μπέντακ καὶ οἱ ὁποῖοι ἀναπτύσσονται σὲ μία παραλιακὴ λωρίδα 65 χιλιομέτρων ποὺ περιλαμβάνει τὸ λιμάνι τῆς Σούδας, τὴν πόλη τῶν Χανίων καὶ τὸ ἀεροδρόμιο τοῦ Μάλεμε. Διατηροῦν τὴν πειθαρχία τους, διαθέτουν βαρὺ ὁπλισμό, ἄφθονα πυρομαχικὰ, καὶ λειτουργοῦν μέχρι τὴν τελευταῖα στιγμὴ τῆς ἀναχώρησής τους ὡς κατακτητές. Βομβαρδίζουν χωριὰ, ἐκδίδουν διαταγὲς καὶ ἐκτελοῦν αἰχμαλώτους.
Ὅταν τέλος τὴν 9η Μαΐου 1945 ὑπογράφουν συθήκη παράδοσης τῆς Κρήτης δὲν τὴν ὑπογράφουν μὲ τὴν Ἐλληνικὴ κυβέρνηση ἀλλὰ μὲ τὴν Ἀγγλική καὶ μάλιστα στὴν Ἀγγλικὴ γλῶσσα.
Πῳς ὅμως ἐξηγοῦνται ὅλα αὐτά;
Ἀπλούστατα ἀπὸ τὸν Ὀκτώβριο τοῦ 1944 ἡ Κρήτη τελεῖ ὄχι ὑπὸ Γερμανικὴ κατοχὴ, ἀλλὰ ὑπὸ Ἀγγλική.
Οἱ Ἄγγλοι σὲ συμφωνία μὲ τοὺς Γερμανοὺς (βλέπε συνέντευξη τοῦ Γερμανοῦ ὐπουργοῦ τῆς πολεμικῆς Βιομηχανίας Ἅλμπερτ Σπέερ στὸν Β. Ματθιόπουλο) ἀποφασίζουν διὰ τὴν ἀσφαλὴ ἀπεμπλοκὴ τῶν Γερμανικῶν στρατευμάτων ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα καὶ στὴν ὁποία συμφωνία προβλέπεται ὅτι «τὰ Γερμανικὰ στρατεύματα θὰ παραμείνουν στὴν Κρήτη διατηρῶντας τὸν ὀπλισμό τους καὶ θὰ ἐκτελοῦν τὶς διαταγὲς τῶν Ἄγγλων μέχρι νὰ παραλάβουν τὸ νησὶ οἱ Βρετανικὲς δυνάμεις»
Γιατὶ ἄραγε ὅλα αὐτά;
Μὰ διὰ τὸν ἀπλούστατο λόγο: Οἱ Ἄγγλοι χρησιμοποιοῦν τὰ Γερμανικὰ στρατεύματα στὴν Κρήτη, ἄν καὶ ἔχουν ἠττηθεῖ, κατὰ παγκόσμια πρωτοτυπία (τὸ ὁμολογεῖ ἄλλωστε καὶ ὁ Μπέντακ στὰ ἀπομνημονεύματά του) γιὰ ἕνα καὶ μόνο λόγο: «Περιμένουν τὴν κατάληξη τῆς ἐμφύλιας σύρραξης στὴν ἠπειρωτικὴ Ἑλλάδα»
Ἄν δηλαδὴ ἐπικρατοῦσε ὁ ΕΛ.ΑΣ οἱ Βρετανοὶ δὲν θὰ ἐπέτρεπαν τὴν ἐνσωμάτωση τῆς Κρήτης σὲ μία Κουμουνιστική Ἑλλάδα. Πολλὲς εἶναι οἱ μαρτυρίες ἐκεῖνες ποὺ ἐπιβεβαιώνουν ὅτι οἱ Ἄγγλοι τὴν περίοδο αὐτὴ καὶ ὁλίγον ἐνωρίτερα προωθοῦν σχέδιο αὐτονομίας τοῦ νησιοῦ μὲ τὸν σκοπὸ αὐτό.
Ἰσχυρώτερη ὅμως ὅλων εἶναι ἡ κυνικὴ ὁμολόγία τοῦ Ἐμμανουὴλ Μπαντουβά ὁ ὁποῖος στὰ ἀπομνημονεύματά του ἀναφέρει ὅτι ὀ Γούντχάουζ τοῦ πρότεινε νὰ ἠγηθῆ αὐτονομιστικῆς κίνησης στὴν Κρήτη μὲ ἀντάλαγμα νὰ χρισθῆ πρῶτος Πρόεδρος τῆς αὐτόνομης Κρήτης, πράγμα τὸ ὁποῖο, ὅπως ὁ ἴδιος λέει, ἀπέρριψε.
Στοὺς ἰδιους ρυθμοὺς καὶ γιὰ τὸν ἵδιο σκοπὸ κινεῖται καὶ ὁ ἔτερος πράκτορας τῶν Ἄγγλων Φίλντινγκ. Γιὰ τοὺς ἴδιους αὐτοὺς λόγους ὁ στρατηγὸς Μπέντακ, ὅταν ἀργότερα θὰ ὁδηγηθεῖ σὲ δίκη θὰ κριθεῖ ἀθῶος ὅλων τῶν κατηγοριῶν ποὺ τοῦ ἔχουν ἀπαγγελθεῖ μὲ τὴν αἰτιολογία ὅτι ἐπιχειροῦσε κάτω ἀπὸ τὶς ἐντολὲς τῶν Ἄγγλων γιὰ τὴν τήρηση τῆς τάξεως στὴν Κρήτη. (Βλέπε τὴν τελευταῖα Γερμανικὴ προκύρηξη στὰ Χανιὰ τὴν ὁποία συνυπογράφουν ὁ στρατηγὸς Μπέντακ καὶ ὁ ἐπίσκοπος Ἀγαθάγγελος Ξηρουχάκης) Κατάφεραν δηλαδὴ οἱ ἐχθροί μας (Γερμανοί) μὲ τοὺς φίλους μας (Ἄγγλοι) νὰ συνενοηθοῦν ἐνῷ ἐμεῖς συνεχίσαμε μὲ λύσσα τὸν μεταξύ μας πόλεμο μέχρι τὸ 1949.
Γιὰ τὸ ἔτερο ζητούμενο ἤτοι τῶν ἀριθμὸ τῶν νεκρῶν Γερμανῶν στρατιωτῶν κατὰ τὴν μάχη τῆς 8ης Δεκεμβρίου 1944 στὸν Βαφέ, ἔχω νὰ προσθέσω τὰ ἐξῆς: Ἀπὸ στοιχεία ποὺ ἔχω στὸ ἀρχεῖο μου, καὶ τὰ ὁποία προέρχονται ἀπὸ Γερμανικὲς πηγὲς, οἱ νεκροὶ Γερμανοὶ στρατιῶτες κατὰ τὴν μάχη εἶναι δύο, πλὴν ὅμως ὁ μεγάλος ἀριθμὸς τραυματιῶν ἔχει ὡς συνέπεια τὶς ἐπόμενες ἡμέρες τῆς μάχης ἑπτὰ τραυματίες νὰ ὑποκύψουν στὰ τραύματά τους. Συνολικὰ δηλαδὴ ἔχωμε 9 Γερμανοὺς στρατιῶτες νεκροὺς εἴτε κατὰ τὴν μάχη εἶτε συνέπεια τῆς μάχης.
Ὡς τελικὸ συμπέρασμα τῆς ὲν λόγῳ ἱστορικῆς ἐρευνας ἡ ὀποία δὲν περιλαμβάνει μόνο τὰ ἀναγραφόμενα ἐπὶ τῆς παρούσης ἀλλὰ ἐρμηνεύει καὶ δίνει ἐξηγήσεις σὲ πολλὰ παράδοξα τῶν τελευταίων ἡμερῶν τῶν Γερμανῶν στὴν Κρήτη, ἔχω νὰ πῶ ὅτι τόσο ἡ ἱστορικὴ ἔρευνα, πολὺ δὲ περισσότερο ἡ ἱστορία πρέπει νὰ ἀντιμετωπίζονται μὲ θάρρος, φιλαλήθεια καὶ πέρα ἀπὸ πολιτικὲς ἤ προσωπικὲς φιλοδοξίες καὶ σκοπιμότητες.

Νικόλαος Πλουμιστάκης
Ἱστορικὸς ἐρευνητής

1 σχολιο

  • [Πατσουράκης Μιχάλης] ~ 9 Ιανουαρίου 2019 ~ 21:25 ~ Απάντηση

    Το παραπάνω κείμενο είναι διαφωτιστικό για το τι παιγνίδια παίζονταν στις πλάτες του Ελληνικού λαού.
    Λυπάμαι για τους Κρητικούς που θυσίασαν την ζωή τους άδικα στον βωμό αυτών των σκευωριών.
    Και το συμπέρασμα για μας τους σύγχρονους Έλληνες είναι ότι πρέπει να σταθμίζουμε τις πράξεις μας πολύ προσεκτικά!

Γράψτε το σχόλιό σας Ακύρωση απάντησης

Συμπληρώστε την παρακάτω φόρμα με τα στοιχεία και το μήνυμά σας:
Όλα τα πεδία είναι υποχρεωτικα.

Σχόλια με υβριστικό, απειλητικό, ρατσιστικό ή άλλο περιεχόμενο που η συντακτική ομάδα κρίνει πως δεν προσφέρουν στο γόνιμο διάλογο, δεν θα δημοσιεύονται. Παρακαλούμε να αποφεύγετε τα greeklish.