Μουσείο Τυπογραφείας

Σεβασμός: Μία έννοια άγνωστη σε μας

Μέλη μιας κοινωνίας, που δεν ξέρει να συμπεριφέρεται απέναντι σε άτομα με ιδιαιτερότητες, είμαστε. Και αναφέρομαι κυρίως γι’ αυτές τις συγκεκριμένες συμπεριφορές μας προς εκείνα τα άτομα μπας και το συνειδητοποιήσουμε πως αποτελούμε ένα παράδειγμα για το πώς ΔΕΝ θα ’πρεπε να είναι οι σύγχρονες κοινωνίες.
Σε αυτό κυρίως το συμπέρασμα κατέληξα διαβάζοντας το χθεσινό άρθρο του Μάνου Τσιτσιριδάκη με τίτλο “Λευκό μπαστούνι και σεβασμός” στη σελ. 35 τούτης της εφημερίδας.
Ενα άρθρο όπου αναλύεται -εκτός πολλών άλλων- με πολύ εύστοχο και σοφό τρόπο και η έννοια του σεβασμού προς τον συνάνθρωπο. Κι εύκολα κάποιος μπορεί να κατανοήσει γιατί είναι μια λέξη που έχει εκλείψει από μια σύγχρονη κοινωνία όπως η δική μας. (Σημ.: Στη συγκεκριμένη περίπτωση δεν φταίνε τα μνημόνια, ούτε η οικονομική κρίση της εποχής μας).
Με αφορμή τη χθεσινή Παγκόσμια ημέρα λευκού μπαστουνιού, ο Μάνος μας παραδίδει ένα κείμενο – πρότυπο που θα ’πρεπε να διδάσκεται και να αποτελέσει μπούσουλα για μια κοινωνία που ’χει χάσει τον προορισμό της!
[Μήπως όμως δεν έχει χάσει τον προορισμό του η ίδια η έννοια του Ανθρώπου; «Ψιλά γράμματα» θα πει κάποιος. Δυστυχώς ίσως και να ’ναι πια έτσι! Και έτσι είναι διότι αποτελούμε μέρος ενός κόσμου που έμαθε να γιορτάζει παγκόσμιες ημέρες… για τους ηλικιωμένους, για τα άτομα με ειδικές ανάγκες, για το Περιβάλλον, για τους Πρόσφυγες ή την Ειρήνη ή τον… σεβασμό προς τον συνάνθρωπο].
Με αφορμή, λοιπόν, αυτήν τη μέρα που ως στόχο έχει «τη διάδοση της μεγάλης σημασίας της χρήσης του λευκού μπαστουνιού και την ευαισθητοποίηση του κοινού στην προσπάθεια των ατόμων με προβλήματα όρασης για μια πιο ανεξάρτητη διαβίωση, αλλά και για την αντιμετώπιση των προβλημάτων που συναντούν στην καθημερινή μετακίνησή τους» ο Μάνος μας δείχνει με τρόπο σεμνό -μια ιδιότητα που τον χαρακτηρίζει- τι σημαίνει σεβασμός προς ένα άτομο με περιορισμένη ή μηδενική όραση!
Θα αναφερθώ σκόπιμα μόνο σε δύο από όσα σημειώνει: «μην παρκάρουμε πάνω στις διαβάσεις πεζών, πάνω στα πεζοδρόμια και γενικά όπου μπορούμε να καταλάβουμε με την απλή λογική μας πως ενοχλεί κάποιους συνάνθρωπους μας.
Να δίνουμε προτεραιότητα στον πεζό, στον άνθρωπο με αναπηρία, που μπορεί να μην έχει τη δυνατότητα να μας αντιληφθεί…».
Είναι απλά πράγματα που δεν τα κάνουμε, ίσως, επειδή δεν έχουμε την… απλή λογική να καταλάβουμε ότι τέτοιου είδους συμπεριφορές δυσκολεύουν τη ζωή των συνανθρώπων μας ή μήπως τελικά νοιαζόμαστε μόνο για την πάρτη μας κι αδιαφορούμε για τους άλλους;
Λέει κι άλλα πολλά ο Μάνος στο κείμενό του, που μας διδάσκουν, αλλά και μας προβληματίζουν! Βρείτε το και διαβάστε το!

Γράψτε το σχόλιό σας

Συμπληρώστε την παρακάτω φόρμα με τα στοιχεία και το μήνυμά σας:
Όλα τα πεδία είναι υποχρεωτικα.

Σχόλια με υβριστικό, απειλητικό, ρατσιστικό ή άλλο περιεχόμενο που η συντακτική ομάδα κρίνει πως δεν προσφέρουν στο γόνιμο διάλογο, δεν θα δημοσιεύονται. Παρακαλούμε να αποφεύγετε τα greeklish.